Houkes wint in z’n achtertuin, volgende halte: de wereldtop

Als klein ventje loopt Max Houkes al rond op het Dr. Van Leeuwentoernooi. Al ziet hij weinig van de wedstrijden, liever staat het blonde jochie de hele dag met een racket in z’n handen op het miniveldje achter het clubhuis. Die toewijding heeft er voor gezorgd dat hij op tweede pinksterdag als volwassen vent in de finale van het grootste tennistoernooi van het Noorden staat.

Het Dr. Van Leeuwentoernooi (vernoemd naar de ‘apendokter’ Eke van Leeuwen) heeft de ambitie om over twee jaar een proftoernooi te zijn. Tot die tijd is het een van de grootste amateurtoernooien in Nederland. Houkes speelt eigenlijk alleen maar in het profcircuit, maar voor dit toernooi, op de club waar het talent uit Sleen leerde tennissen, maakt hij graag een uitzondering.

Houkes, de nummer 874 van de wereld, is als eerste geplaatst en slaat zich vrij eenvoudig een weg naar de finale. Daarin treft hij maandagmiddag de als zesde geplaatste Thorsten Sollie uit Rotterdam. Het begin verloopt nog stroef voor Houkes. Op zijn eigen service krijgt hij enkele breakkansen tegen, maar houdt hij stand. Zijn eerste breakkans benut hij wel.

Op 5-3 in de eerste set wordt de wedstrijd stilgelegd vanwege een korte, maar hevig hoosbui. Spelers en publiek verschuilen zich in het clubhuis of onder de partytenten en wachten rustig af tot de plassen op de baan weer opgedroogd zijn.

Ook moeder Teddy Houkes heeft tijdens de bui haar plekje op de tribune verlaten. De lange vrouw (,,Max heeft de lengte van mij en het talent van zijn vader’’) vertelt trots over haar zoon. Hoe hij jaarlijks zeker 25 toernooien speelt en soms in een camper op pad gaat, zodat hij daar tijdens de evenementen in kan overnachten.

Terwijl Teddy Houkes vertelt over de toekomstplannen van zoon Max (,,Volgend jaar wil hij in de top-600 staan.’’) komt ook dochter Renée langs. ,,Het begint weer’’, zegt de oudere zus van Max, terwijl ze haar plekje op de tribune opzoekt. Ook Renée was ooit een getalenteerd tennisster, maar nadat ze met haar broer de Nederlandse juniorentitel in het gemengd dubbel behaalde, zei ze de sport vaarwel.

Ze heeft haar broer, mede vanwege corona, al drie jaar niet meer zien spelen. ,,Ik ben wat emotioneler op de baan dan hij’’, glimlacht ze, terwijl haar broer de eerste set probleemloos in de wacht sleept.

In de tweede set is Houkes niet te stoppen. Dankzij enkele prachtige passeerslagen rollen de ‘ooohs’ en ‘aaahs’ van de tribune. Simpel loopt Houkes uit naar 5-2. Op 40-15 krijgt hij twee matchpoints die hij nog verspeelt, maar even later in de game is het wel raak. Vader Gerard daalt voorzichtig het heuveltje af waar de tribune tegenaan is gebouwd en geeft zijn zoon een knuffel en kus. Moeder Teddy en zus Renée houden het ondertussen niet meer droog. Max Houkes zelf blijft ogenschijnlijk koel. Zoals hij de hele wedstrijd koel is.

,,Toch was ik in het begin wat nerveus’’, zegt Houkes kort na zijn zege. ,,Dit is mijn thuisclub, dus ik wilde hier winnen. Het is geen droom – want ik heb grotere dromen – maar wel iets wat ooit moest gebeuren. Ik ben heel blij dat het me gelukt is. Op de belangrijke punten speelde ik mijn beste tennis.’’

Terwijl Houkes zijn partij tegen Sollie speelt, komt zijn goede vriend Gijs Brouwer zo’n 200 kilometer verderop in het kwalificatietoernooi van Rosmalen in actie tegen veteraan Andreas Seppi. Brouwer is één van de Nederlandse tennissers die het afgelopen jaar een enorme stap heeft gemaakt. Ook Botic van de Zandschulp, Tallon Griekspoor en Tim van Rijthoven maken allen reuzesprongen. ,,Dat is enorm motiverend’’, zegt Houkes. ,,Gijs stond een half jaar geleden nog op plaats 380 en is nu iets van 210. Vorige week verloor hij met 7-6, 7-6 van Andy Murray. Het is voor mij nu zaak dat ik de stap ook ga maken. Als ik een toernooi kan winnen, maak ik een flinke sprong. Ik verwacht dat het deze zomer al gaat gebeuren. Ik voel me fit en in het koppie is het goed’’

Waar Rafael Nadal zondag op Roland Garros 2,2 miljoen euro bij elkaar sloeg, kost het voor spelers buiten de top-250 voornamelijk geld om te tennissen. Voor spelers als Houkes is het dus enorm belangrijk dat ze financieel gesteund worden. ,,Gelukkig heb ik een paar mooie sponsors. Dat is ook nodig om de komende twee, drie jaar te kunnen knallen. Ik heb helaas niet papa’s creditcard’’, lacht hij.