Al een week wachten asielzoekers bij een overvol aanmeldcentrum tot ze naar binnen mogen. Foto: Jaspar Moulijn
Als Groningen de problemen in Ter Apel steeds zelf oplost, kan de rest van het land op de handen blijven zitten. Doen ze dat niet, dan zijn kwetsbare mensen de dupe. We zitten gevangen in een moreel dilemma.
Het kan en mag niet zo zijn dat mensen buiten moeten slapen omdat er geen plek is in het asielzoekerscentrum in Ter Apel. Het is een standpunt dat alle gemeenten in Groningen delen. Ze zijn solidair met de gemeente Westerwolde. Een goede buur helpt de ander uit de brand als dat nodig is.
Solidariteit
Dat deed Stadskanaal afgelopen week al, toen burgemeester Klaas Sloots eigenhandig veldbedden klaarzette voor een nacht in zijn gemeente. Groningen volgde tijdens het Pinksterweekend en de dagen daarna met een noodopvang in congrescentrum Hanzeplaza. En vanaf donderdag is de Op Roakeldaishal in Warffum een overloop voor Ter Apel.
De solidariteit waar Groningen voor staat, moet je elders in het land met een vergrootglas zoeken. Na Gieten, net zo goed een buur, hielp alleen Amsterdam de afgelopen tijd Ter Apel uit de brand.
De afgelopen week waren er noodopvangen in Stadskanaal, Groningen en Het Hogeland. In de rest van het land blijft het stil. Foto: Jaspar Moulijn
De gemeenten in Groningen roepen keer op keer dat het aan de rest van het land is om te helpen, maar zijn uiteindelijk telkens zelf degenen die de kastanjes uit het vuur halen. Dat doen ze niet alleen om Westerwolde te helpen, maar ook om menselijk leed te voorkomen. Het is niet normaal dat mensen in Nederland in het gras moeten slapen omdat gemeenten hun verantwoordelijkheid niet nemen en consequentieloos de spreidingswet naast zich neerleggen.
Moreel dilemma
Maar doordat Groningen keer op keer zelf de noodoplossing biedt, dwingen ze geen eerlijke en gedeelde verantwoordelijkheid af. De rest van Nederland kan rustig op de handen blijven zitten en naar een ander kijken. Die lost het tenslotte wel op.
Dit morele dilemma maakt dat je hoe dan ook iets fout doet. Als Groningen doorgaat met pleisters plakken voor Ter Apel voorkomt het acute ellende, maar blijft een oneerlijk systeem bestaan. Als Groningen stopt met deze noodoplossingen, neemt de druk op het kabinet en andere gemeenten écht toe. Maar daarvoor worden wel kwetsbare mensen de dupe.
Het wordt tijd dat gemeentebestuurders in heel Nederland hun verantwoordelijkheid nemen. Er zitten zo’n 19.000 statushouders in de asielopvang. Zorg dat zij een huis krijgen of zet ze desnoods in een hotel, want dat kan, en er ontstaat meteen meer ruimte in asielzoekerscentra. En wees niet bang asielopvang te realiseren, dat is nu eenmaal onderdeel van de verantwoordelijkheid.
