Op vakantie zonder voetafdruk en met een ode aan het Groene Hart in de nieuwste hut van Hihahut in de Veense polder

Het begon allemaal als afstudeerproject. Anne Beuk ontwierp de eerste hut voor haar afstudeeropdracht aan de Design Academy Eindhoven. Samen met Marga de Jong, de grote communicator bij Hihahut, realiseerde ze een netwerk van duurzame hutten in het Groene Hart.

Je zou kunnen zeggen dat de hutten mini-avonturen zijn en een ode aan het Groene Hart. Alle hutten zijn zo ontworpen dat ze geen voetdruk achterlaten in het landschap, maar ook dat de gebruikers het landschap volop kunnen ervaren. Daarnaast is er slim gebruikgemaakt van de vele prachtige fiets -, wandel en vaarroutes die dit stukje Zuid-Holland te bieden heeft.

Het leukste is dan ook om vanaf het beginpunt in Roelofarendsveen de tandem te pakken en alle hutten langs te trekken. De hutten liggen verspreid in de gemeentes Kaag en Braassem en Nieuwkoop, tussen Leiden en Amsterdam. Een groene polder met maar liefst twintig molens, kaasboerderijen, de Nieuwkoopse Plassen en het idyllische Kaageiland zijn het decor.

Voor ons avontuur dompelen we ons onder in de historie van kwekersdorp Roelofarendsveen. Het dorp heeft 25 procent van de Nederlandse tulpenproductie en is daar trots op. Op de watertoren uit 1932 prijkt sinds 1986 een tulp. Verder is het dorp bekend van het jaarlijkse bloemencorso, maar met z’n vele waterwegen die door het dorp lopen is het ook een goede start voor dagtochtjes. Zo kun je richting de Kagerplassen varen of naar het Braassemermeer. Onze hut is ook alleen vanaf het water te bereiken. Bij het beginpunt van Hihahut staat bij restaurant ’t Veen eten & drinken een blauwe brievenbus met tandemsleutels en routekaarten erin. Ook kunnen we hier een Canadese kano pakken.

Het is drie kwartier varen naar de hut en we volgen de witte bordjes met de tulpenroute. Van deze route is er ook een wandel- en een fietstocht, aan de hand van een oud mysterie maak je een tocht door de Veense polder. Langs de vaarroute zijn borden geplaatst met feitjes en anekdotes. Ook zijn op verschillende kassen langs de route beeldverhalen te vinden van de poldersage over de Veenmeermin.

We leren onder meer dat de kwekers in de Veen vroeger eerst groente kweekten. De producten uit deze polder waren beroemd in Europa. Peulen gingen naar het Franse Hof en de Engelse koningin was gek op Veense aardbeien. Groenten konden alleen in de lente en de zomer geteeld worden. Kwekers bewaarden het groenteoverschot in zout voor voedsel in de winter. Sommigen maakten daarvan hun werk. Zo ontstonden inmakerijen. In 1930 waren er zeventien, nu zijn er nog drie. De groenteteelt werd vanaf 1930 geleidelijk vervangen door bloementeelt: dat leverde meer op.

Het is erg bijzonder om dit dorp, dat op nog geen vijftien minuten rijden van mijn eigen huis ligt, vanaf het water te beleven. Nu pas zie ik de omvang van de vele kassen en kwekerijen die dit gebied heeft. We varen langs de plek waar een Engelse piloot in de Tweede Wereldoorlog een noodlanding maakte. Hij landde tussen de chrysantenteelt en werd gered door twee polderinwoners. De achtervolgende Duitsers verdwaalden in de polder met de vele veenakkers. En dat kunnen wij best begrijpen, wie niet goed de tulpenbordjes volgt verdwaalt al snel in een wirwar van slootjes.

Gelukkig lukt het ons om zonder op de kaart te kijken en enkel de bordjes te volgen aan het einde van de tulpenroute te komen. Daar moeten we even gebruikmaken van de moderne techniek om uit te vinden waar de hut ongeveer ligt. Voor degene die na ons komen; wanneer je tegen het laatste bord van de tulpenroute aan vaart, sla dan rechtsaf. Je moet een brug onderdoor en daarna de eerste sloot rechts en dan weer rechts. Je ziet de Steltloper al vanaf het water. Naast een gigantische wilg ligt de duurzame hut. Ons verblijf is erg slim ontworpen. Het slaapgedeelte is via een trap te bereiken. Hier heb je mooi uitzicht over de Veense polders. Het gedeelte beneden kun je helemaal openmaken, zodat je binnen buiten haalt.

De hut, zoals alle Hihahutten, is niet aangesloten op water, riool en elektra. Door gebruik te maken van een composttoilet en een helofytenfilter komen er geen afvalstoffen in de natuur terecht. Daarnaast zijn de hutten voorzien van zonne-energie voor de nodige elektra. Er staat zelfs afwasmiddel, douchegel en shampoo die afbreekbaar zijn en niet schadelijk voor de omgeving.

Omdat boodschappen lastig mee te nemen zijn in de kano, kun je ervoor kiezen om een diner - en ontbijtkist te bestellen. De maaltijden zijn volledig vegetarisch. Zo eten wij pasta met pompoen en geitenkaas en hebben we als ontbijt heerlijke pannenkoeken.

Nadat we ons diner hebben bereid genieten we van de laatste avondzon en een wijntje. Met een boek erbij en een goed gesprek is het echt even onthaasten op ons privé eiland ’s Avonds maken we nog bij maanlicht een rondje in de kano. Voor wie van natuur houdt en vooral om natuur geeft, is dit een heerlijke minivakantie zonder voetafdruk.

Hihahut heeft acht duurzame hutten. In alle hutten is de natuur makkelijk naar binnen te halen en kun je er met z’n tweeën in verblijven. De Flierefluiter is ook geschikt voor een gezin. Per hut betaal je zeventig euro per nacht. Dinerboxen zijn voor vijfentwintig euro te bestellen en ontbijtboxen zijn voor vijftien euro bij te bestellen. Handdoeken en wc-papier zijn aanwezig en de bedden zijn al opgemaakt. Je kunt met je eigen fiets op pad of een tandem huren bij het startpunt. Voor de Steltloper kun je een kano huren. Onderweg naar de hut kun je koffie met zelfgebakken taart nuttigen bij tuincentrum de Veense Bukker.