Een jong restaurant met een lange geschiedenis: bij Bistro Jikke in Sneek eet je Franse klassiekers met een Friese twist

We zijn vandaag bij Bistro Jikke in Sneek. Een naam met geschiedenis. Want, zo lezen we op de website, hoewel het restaurant nog maar een jaar of vijf bestaat, is de naam een eerbetoon aan ‘Moeke Jikke’. Zij bestierde tot haar 90ste de bijbehorende Stadsherberg. Overnachten kan daar nog steeds, voor lunch, diner en knabbels kun je tegenwoordig terecht bij Bistro Jikke.

Als je het pand binnenloopt, zou je niet denken dat er een vrij jong restaurant in zit. De locatie heeft een veel langere geschiedenis en dat is aan alles af te zien. Veel donker hout, een schilderij van Jikke boven de bar, aan de muur hangen ouderwetse zagen. De sfeer van weleer. We nemen plaats aan een tafeltje aan het raam, met uitzicht op de iconische Waterpoort.

Het is een bistro, en op het menu vinden we precies de gerechten die je er zou verwachten. Maar dan her en der met een Friese twist. Franse uiensoep (Sipelsoep, aldus de kaart), Confit de Canard (geconfijte eendenbout), Boeuf Bourguignon (van Fries vlees), Crème Brulée en gebakken suikerbrood.

Opties waarvan het water ons in de mond loopt, maar waar een vegetariër er wel wat bekaaid vanaf komt. Wil je geen vlees, dan is de keuze voor het hoofdgerecht makkelijk gemaakt: de portobelloburger. Geen gerecht dat meteen ‘Franse keuken’ schreeuwt.

Vooraf een broodje, steak tartaar en champignons Dordogne als voorgerecht. Daarna de Confit de Canard en, om te kijken of Jikke voor de vegetarische eter toch de moeite waard is, gaan we ook voor de portobelloburger. Om het af te sluiten doen we een bakje koffie. En ach, doe er dan nog maar dame blanche en gebakken suikerbrood bij.

Nog voordat we hebben besteld worden we verrast met een amuse. Een rijstkussentje met rode currymousse en een zoetzuur uitje. Heerlijk! Dat belooft wat voor de rest van de avond.

Ook van het broodje zijn we onder de indruk. Mooi zacht en luchtig, de korst goed krokant. Brandnetelbrood, wordt ons verteld. We kijken plotseling heel anders tegen die brandplanten aan.

Door naar het voorgerecht. De steak tartaar. Ook die valt in de smaak. „De lekkerste die ik ooit heb gehad”, aldus tafelgenoot. Elk ingrediënt komt goed tot z’n recht, een licht pittig randje maakt het af.

Met de champignons net zo. Ze zijn gebakken in bierbeslag en hebben een perfect knapperig jasje gekregen. De champignons zelf zijn goed doorbakken zonder hun stevigheid te verliezen. De bijbehorende knoflookdip zorgt voor een frisse, romige tegenhanger die het gerecht complementeert.

Bij de eendenbout valt ons op dat de presentatie wat beter had gekund.  Een bord vol, met de eend en gestoofde zuurkool, daarnaast een flinke hoeveelheid sinaasappelsaus. Dat kan creatiever. De eendenbout is gelukkig wel lekker mals klaargemaakt en de saus past goed bij het mooi op smaak gebrachte vlees. Klein minpuntje: de zuurkool overheerst wat betreft geur. Daardoor komt de heerlijke, rijke geur van de eend minder tot z’n recht.

De portobello wordt geserveerd op een bruine gebakken bol met spinazie, geitenkaas, honing en walnoten. Die combinatie is lekker, maar de kok had iets liberaler mogen zijn met de ondersteunende ingrediënten. De portobello en het bolletje alleen zijn wat vlak van smaak en het zoete van de honing, het stevige van de walnoot en het lichtzurige van de geitenkaas vormen broodnodige ondersteuning. Dit broodje had iets meer ondersteuning nodig.

Het dessert, tot slot, is een heerlijk zoete afsluiter. De dame blanche is precies zoals je ‘m wil, met goede kwaliteit gesmolten chocola die weer een beetje stolt zodra het afkoelt. Het gebakken suikerbrood is net zo geslaagd, met kaneelijs en slagroom een overdaad aan zoet met een lekkere crunch.

Vriendelijk en vlot. We worden goed verzorgd deze avond en zitten nooit te lang zonder eten of drinken. Ook als wij als laatste gasten overblijven en de keuken sluit (die gaat om 21.00 uur dicht) voelen we ons op geen enkele manier opgejaagd.

Er staan nog tal van klassieke gerechten op het menu om te proberen en zodra het wat warmer is, zal het terras er aanlokkelijk bij liggen. We combineren een dagje Sneek graag nog eens met een hapje eten bij Jikke. Tenzij we met vegetariërs zijn, dan zoeken we een restaurant met iets meer opties.