Ons team van foodlovers test restaurants, eettentjes, foodtrucks en andere hotspots in het Noorden. Deze keer was Annique bij ‘t Kleine Oestertje in Oldehove.
Waar zijn we?
In Oldehove, een dorpje met nog geen 2000 inwoners. We rijden in het donker het dorp binnen en dan valt vooral de uitbundig verlichte kerk op. Dat is handig voor restaurant ‘t Kleine Oestertje: het pand staat voor de kerk en is dus gemakkelijk te vinden. Verder is weinig opmerkelijks te zeggen over de donkere omgeving. Het visrestaurant zit in een woonwijk, dus parkeren doen we op straat. Vol verwachting stappen we op het woonhuis af.
De voordeur van 't Kleine Oestertje
Vol verwachting?
Jazeker. Wie op internet speurt naar ‘t Kleine Oestertje leest bijna alleen maar positieve recensies. Het huiskamerrestaurant staat bekend om de visschotel. Ook een landelijke krant schreef lovend over deze keuken. Eetgenoot is een viskenner en groeide als Italiaan uit Puglia op met vis, vis en nog eens vis. Hij is zeer geschikt om te kijken of de lovende recensies terecht zijn.
Hoe zit het hier?
Een beetje een cliché, maar zodra je over de drempel van ‘t Kleine Oestertje stapt heb je het idee dat je in een huiskamer dineert. In een vierkante ruimte staat houten meubilair, terwijl de onderkant van de muren gestuct zijn met schelpen. Andere kleuren: rood, geel en blauw. Op de tafels liggen theedoeken als servet. Een hoek van de ruimte is in gebruik als open keuken: je ziet en hoort de kok aan het werk. Het paadje tussen de huiskamer en de keuken is letterlijk grijs gelopen: de rood en gele vloer heeft een olifantenpaadje gekregen. We voelen ons gelijk thuis.
Het geitenpaadje tussen keuken en huiskamer
En het menu?
Is overzichtelijk met witte letters op de muur geschreven. Je kunt kiezen voor de visverwennerij (3 gangen voor 43,50 euro) met de beroemde visschotel als hoofdgerecht. Daarnaast kun je ook zelf gerechten kiezen: vlees, vis of vegetarisch. Hier betaal je 39,50 euro voor. De opsomming van toetjes neemt de meeste plaats in. Daar klagen wij niet over, we kijken al verlekkerd naar de wentelteefjes en de kaas.
Vooraf aangeboden: oesters met citroen en peper.
Wat kiezen we?
Niet geheel verrassend gaat tafelgenoot voor de visverwennerij. Hij heeft ook weinig keuze: het is zijn taak om de visschotel te beoordelen als kenner en liefhebber. Om meer te proeven, bestel ik het vegetarische menu en laat me verrassen. De bestelling gaat overigens razendsnel: een jongedame heeft de avond volledig onder controle en schenkt ons rap twee glazen witte wijn in. Ook krijgen we een karaf kraanwater een twee oesters van het huis aangeboden. Een warm bad.
De voorgerechten: garnalen en een geitenkaassalade
Hoe smaakt het?
De oesters krijgen we met een schijfje citroen. „Doe er een beetje peper over”, oppert de kok. Verrast kijken we elkaar aan. Ik eet nooit oesters en in Puglia eten ze de schelpdieren zonder toevoegingen. Maar inderdaad, deze combinatie is erg lekker. „Vanaf nu eet ik mijn oesters altijd met peper”, zegt tafelgenoot. Dan volgen de voorgerechten. Hij krijgt garnalen met limoncello-saus en die zijn kakelvers, concludeert hij tevreden. „De saus is erg goed, heerlijk.” Ik buig me over een geitenkaassalade die goed gevuld is met onder andere radijs, wortel en tomaat. En lekker veel geitenkaas. Die had van mij iets pittiger gemogen, maar dat is wellicht persoonlijk.
Dan de fameuze visschotel. Een diep, bomvol bord met allemaal lekkers uit zee. Scheermesjes, calamari, kokkels, een pieterman, sardientjes, mossels en gamba’s. Verlekkert eet tafelgenoot alles op. Hij stuurt een foto naar zijn Pugliaanse moeder: zij had hier bij moeten zijn. Een groter compliment kan hij niet maken. Ondertussen eet ik mijn hoofdgerecht met smaak op: groene asperges, allerlei soorten paddenstoelen en aardappeltjes in schil. Simpel, goed gekruid en kwaliteitsingrediënten. Beide borden gaan schoon op.
De beroemde visschotel stelt niet teleur.
Paste daar nog een toetje bij?
Jazeker. Het wentelteefje bleek van suikerbrood en werd geserveerd met vanille-ijs. De kaneel maakte het gerecht tot het perfecte toetje voor de winter (en ach, ook in de zomer kan-ie best). Ik kijk wat teleurgesteld als ik de drie kaasjes krijg. De eerste is namelijk een pittige cheddar en die valt me vaak tegen. Niets blijkt minder waar en tevreden peuzel ik het oranje kaasje op. Maar ster van mijn toetje is de huisgemaakte compote. Zoet, pittig en smaakvol. Daar wil ik wel meer van.
De toetjes: wentelteefje en de drie kaasjes.
Komen we terug?
Zonder twijfel. Een warm bad met ontzettend lekker eten. We zijn het met de recensies eens: ‘t Kleine Oestertje is een aanrader.
