Verbijsterd, verbolgen, boos en vooral ook verbaasd. Twee kleine kinderen die in onze buurt zo verschrikkelijk zijn mishandeld, zeggen buurtbewoners. „We wisten het niet.” De Parkwijk in Stadskanaal komt na een hectische Hemelvaart op adem.
Het is vrijdag relatief rustig in de wijk. Her en der loopt een cameraploeg en er is politie. De buurt is verbijsterd. „Dit zagen we absoluut niet aankomen”, zegt een opa die met zijn kleinkinderen naar het speeltuintje gaat. „Het jongetje werd in de watten gelegd’’, zegt hij. „Dat was juist mijn beeld. Hij had alles. Een fatbike, een elektrische step. Hij speelde hier geregeld in het speeltuintje.” Dat zeggen ook andere buren.
Een groene wijk, met oude woningbouw en veel sociale huurwoningen, met grasveldjes en speeltuintjes voor de deur. „Daar speelden de kinderen geregeld. En met veel plezier’’, zegt een buurvrouw. „Ik heb nooit iets gemerkt van mishandeling. Noem het naïef, maar zo ervaar ik het.’’
Mishandeling in kelder
„We zijn verbijsterd’’, zet een andere man. Hij is 50 jaar geleden geboren in de Parkwijk. „ik zei deze week nog tegen mijn vrouw: al die onrust op tv. Het zal hier toch niet gebeuren?’’
Het nieuws dat het meisje van 6 en jongetje van 7 door hun moeders zouden zijn verwaarloosd en mishandeld, deed de woede in de buurt (en ver daarbuiten) oplaaien. De twee vrouwen zouden alleen een vriendschappelijke relatie hebben.
De twee vrouwen worden verdacht van kindermishandeling en vrijheidsberoving. Ze werden donderdag opgepakt.
Dat de ene vrouw haar kind onder andere haar eigen braaksel liet eten, tot bloedens toe sloeg met een bezemsteel, opsloot en vastbond in een kelder en dat het kind niet genoeg te eten kreeg, heeft hij nooit geweten. „Dit was voor iedereen in de buurt een verrassing.”
Opeens stond de straat vol
Donderdagmiddag kwamen er opeens mensen in de straat. „Heel veel mensen”, zegt de directe buurman van één van de verdachten. Hij wilde net een dutje doen. „Die mensen wilden van alles weten over waar ze woonde.” Niet lang daarna werden ruiten ingegooid. Bij de ene vrouw en ook bij de naastgelegen woning waar haar broer woont.
Een dag later is de boel stevig dichtgespijkerd met spaanplaten. Er staat een politiebusje op de hoek, een agent houdt de wacht. Dankzij een noodverorderning van burgemeester Klaas Sloots is het tot en met zondag verboden om in groepjes door de wijk te lopen. „Ik heb vannacht slecht geslapen”, zegt de man. „Ondanks al het toezicht.”
‘Leven en laten leven’
De tuinen van de twee verdachten zijn een puinhoop. Er staan half afgebroken schuurtjes, bankstellen, rommel, verf- en bierblikjes.
„Het is leven en laten leven hier in de straat’’, zeggen buren. Ze hadden eigenlijk maar weinig contact met de vrouwen. Die hemelsbreed maar een paar honderd meter van elkaar vandaan wonen. „Hier is mijn voordeur, met een ander moet je je tegenwoordig niet te veel bemoeien”, zegt een man. „Je hebt snel ruzie’’, weet hij. „Wat achter ons huis gebeurt, daar bemoei ik me niet mee.’’
In de Oranjestraat waar de andere verdachte woont, wordt vrijdagmorgen het huis dichtgetimmerd. Ook hier is een steen door een raam gegaan. De ene vrouw zou de ander hebben aangezet tot de mishandelingen. Haar buurvrouw kan het niet bevatten. De een kwam vaak bij ander. „Er werd ook wel geruzied. Er werd echt wel geschreeuwd.”
Veel vragen
In de speeltuin in de straat speelden de kinderen regelmatig, zegt een buurvrouw. „En met veel plezier’’, zegt een buurvrouw. „Ik heb nooit iets gemerkt van mishandeling. Noem het naïef, maar zo ervaar ik het.’’
Er zijn ook vragen. „De school wist ervan, hulpinstanties, vanaf eind vorig jaar was bekend dat er iets met het meisjes speelde. We zijn nu bijna een half jaar verder? Waarom is er met verschillende meldingen niets gedaan. Komt dat niet samen?”
De gemeente Stadskanaal beraadslaagt zich op het organiseren van een inloopbijeenkomst voor ouders en buurtgenoten die vragen hebben of hun emotie willen uiten. Burgemeester Klaas Sloots heeft in een persbericht opgeroepen tot kalmte en benadrukt dat de kinderen nu in goede handen zijn.
