Twee slepende kwesties houden de gemoederen van politiek Westerkwartier dezer dagen danig bezig. De ene kwestie betreft oud-CDA-lijsttrekker Jan Riemeijer die zich vlak voor de verkiezingen terug moest trekken. Dit wegens een fraudezaak waarin zijn naam voorkomt. De kwestie kwam te laat aan het licht om de nummer 1 van de CDA-kieslijst te halen.
Riemeijer rekende vooraf naar eigen zeggen op 3 stemmen. Het werden er ruim 800. Vooraf beloofde hij zijn eventuele zetel aan het CDA terug te geven. Kort na de verkiezingen kwam hij hierop terug. Hij kritiseerde bij die gelegenheid de wijze waarop het CDA met hem omging. Zei er achteraf bij dat hij onder druk van de partij zijn afstandsverklaring van het lijsttrekkerschap had geschreven. Intussen nam hij onder de vlag ‘Hart voor Westerkwartier’ alsnog zijn raadszetel in.
Vlak voor de verkiezingen namen wij het op deze plek in de krant op voor Riemeijer en het CDA. De man is overtuigd van zijn onschuld in de vermeende kwestie. Wij zagen geen reden om zijn intenties in twijfel te trekken. Staatsrechtelijk kon hij na de verkiezingen aanspraak maken op zijn raadszetel. Moreel valt er evenwel op af te dingen. Vóór de verkiezingen had hij immers beloofd zijn eventuele zetel voor het CDA niet te zullen innemen? Zo’n belofte breken is allesbehalve fraai.
Dat de druiven bij het CDA zuur zijn, is begrijpelijk. Naar eigen zeggen blijft Riemeijer zijn voormalige partij een warm hart toedragen. Maar hoe geloofwaardig is dit? De schade die het CDA door deze affaire opliep is groot. Als gevolg van al deze perikelen trok de partij immers aanzienlijk minder kiezers dan anders het geval was geweest? Door zich af te splitsen hield het CDA twee schamele zetels over. Niet genoeg om een wethouderschap te kunnen afdwingen.
Ruzie lokalen
De kwestie Riemeijer en het CDA kent louter verliezers. Dat geldt eveneens voor de spanningen die aan de vooravond van de verkiezingen tussen VZ en Sterk Westerkwartier zijn ontstaan. Dat personen binnen Sterk zich gekwetst voelen door sommige media-uitingen van VZ’ers lijdt geen twijfel. Maar enkele weken na de verkiezingen had onder al dit geharrewar een dikke streep moeten staan. Aan wie het ligt dat dit nog niet is gebeurd, weten we niet. Maar dat Sterk als gevolg van deze kwestie buiten de coalitie komt te staan, valt te betreuren.
Kiezers maakten op 18 maart zowel VZ als Sterk groot. Vanwege die zetelomvang verdienen de lokale partijen het beide om dagelijkse bestuursverantwoordelijkheid te dragen. Het had op de weg van informateur Marcel Thijsen gelegen om VZ en Sterk op die verantwoordelijkheid vooral ook jegens de kiezers te wijzen.
Met 3 zetels hoort de VVD in de oppositie. Met haar 6 zetels past Sterk Westerkwartier de pet van de oppositie niet.
