Deze juffen op Vlieland wonen op het schoolplein. ‘Je rolt zo die kant op’

„Ik heb hier alles. Ik zat de voorgaande drie jaren in een appartement van school, maar nu heb ik alles voor mezelf. Ik leef niet uit mijn koffer, maar woon hier echt. Wat ik in de eerste twee weken heb kunnen ervaren, voelt in elk geval heel fijn.”

Op maandag komt Esther op Vlieland, vrijdag keert ze terug naar de vaste wal. Ze heeft groep 1 en 2, de kleuters. Na schooltijd wandelt ze veel in het bos en op het strand met haar Sheltie-hond Vault, en ’s avonds geeft ze Zumba-les in het sportcomplex.

Esther showt haar huisje, dat heel efficiënt is ingericht. Drie opbergladen onder het bed en een inklapbaar tafeltje, waaraan gewerkt en gegeten kan worden. „Ik had ook niet verwacht op het plein te gaan wonen. Maar hé, ik kom uit de stad, hier is alles dichtbij. Op Vlieland ben ik overal en altijd juf.”

Van het schoolplein merkt Esther vrijwel niks, zodra ze in haar tiny house is. Het plein kijkt uit op de achterwand van de chaletjes. Daarin zitten geen ramen. „Als ik in mijn rieten stoel voor het raam zit met mijn kopje thee kijk ik gewoon het bos in. Buiten loop ik direct het bos in, in een kwartier sta ik op het strand.”

Het dubbelleven bevalt Esther heel goed. „Ik voel me zo thuis op het eiland, ik kom hier mijn hele leven al. Heerlijk, het ruisen van de bomen, we horen de zee, de boot toeteren als die komt en gaat. Ik ben een echt natuurmens, mijn partner heeft minder met het eilandleven. En als ik vrijdag op de boot stap, ben ik het eiland ook weer even kwijt. Dan heb ik de reuring van de stad. Vergis je niet, Alkmaar is een mooie stad hoor. Daar de drukte, hier de rust.”

„Eerst dacht ik: ‘jeetje op het schoolplein wonen’, dat is wel heel dicht bij je werk. Maar het voelt eigenlijk best oké. Niemand komt hier langs, ik ga via de zij-ingang de school in, dat deed ik anders ook. En je hoeft niet zo vroeg weg, je kan zo die kant oprollen”, zegt ze lachend. „Helemaal prima.”

Natascha geeft twee dagen les op De Jutter. Aan groep 5 en 6 en gym. Ze arriveert elke woensdagavond op Vlieland en gaat vrijdag weer naar haar partner en kinderen van 15 en 18 jaar in Lelystad. Dit wordt haar derde jaar aan de school op Vlieland, eerder woonde ze op een bovenverdieping aan de Dorpsstraat.

„Het is een enorme luxe dat ik nu een plekje voor mezelf heb. Kijk dan, alles wat je nodig hebt is er. Je kan lekker slapen, lekker zitten, koken, douchen en een eetkamerstoel krijgen we nog. Wat wil je nog meer? Normaal stonden we op de camping zodra het lekker weer was. Dit is net een luxe tent.”

Natascha geeft in Lelystad drie dagen in de week les aan zeer moeilijk lerende kinderen en geeft er ‘rots en water’-trainingen. Ze komt met haar gezin al twintig jaar op Vlieland en droomde er al langer van om te kunnen wonen en werken op het eiland als de kinderen groot genoeg zouden zijn. Die kans deed zich ruim twee jaar geleden voor. „Het moest zo zijn.”

Het is best pittig, het onderwijs anno 2025, zegt Natascha. En dat over twee locaties combineren. Maar het leven op Vlieland is dat allemaal meer dan waard. „Mijn partner gunt me dit en onze kinderen zagen het ook zitten.” Haar man komt binnenkort logeren en neemt dan de hond mee. „Labradoodle Teun! Checken of dat gaat.”