Aantal daklozen in Groningen blijft maar stijgen, recordaantal buitenslapers

De jaarlijkse Monitor Dakloosheid Groningen laat zien dat het aantal geregistreerde daklozen jaar na jaar toeneemt. In 2021 telde de provincie nog 743 daklozen. Afgelopen jaar waren dat er 1260. Als de vrouwen in de vrouwenopvang in de stad worden meegeteld, zijn het er zelfs 1514.

Het gaat om mensen die geregistreerd staan als dakloze. Dat betekent dat ze bekend zijn bij hulpverleningsinstanties, bij de dagopvang komen of in de nachtopvang slapen. Ongeveer driekwart van de dakloze mensen is man, een kwart is vrouw. Een derde van de geregistreerde daklozen is een jongere of jongvolwassene. Twee derde is ouder dan 28 jaar.

Een deel brengt de nacht vrijwel dagelijks door in de buitenlucht en staat bij de gemeenten geregistreerd. Ook het aantal mensen in deze groep laat een flinke stijging zien. Sliepen in 2021 nog 125 daklozen buiten, in 2025 waren dat er al 362. Er is eveneens een toename bij het gebruik van de noodopvang en het aantal briefadressen.

De nieuwste cijfers zijn volgens de gemeente Groningen in lijn met een landelijke trend en tekenend voor de grootte van het probleem. En dan vertelt het aantal geregistreerde daklozen ook nog eens niet het hele verhaal, want een flink deel van de daklozen is nog altijd niet in beeld bij hulpverleningsinstanties.

Om meer zicht te krijgen op het daadwerkelijke aantal daklozen, is deze maand in onder meer Groningen een speciale teldag gehouden. Daar deden 110 organisaties aan mee. Dit om ook verborgen dakloosheid in beeld te krijgen, zoals mensen zonder een stabiele woonplek of die tijdelijk bij vrienden of familie verblijven. Zij zijn nu nog niet of nauwelijks in de Monitor Dakloosheid verwerkt.

De gemeente Groningen heeft de ambitie om in 2030 geen enkele dakloze meer te hebben. Een speciaal actieplan richt zich op preventie en het sneller bieden van woonruimte. Maar de trend gaat nu jaar na jaar de verkeerde kant op.

„Zo groot als de ambities zijn, zijn ook de uitdagingen”, erkent een woordvoerder. „Dat hier spanning zit tussen ambitie en realiteit, is een feit. Dakloosheid aanpakken vraagt om een lange adem, realisme en samenwerking. Niet alle oorzaken zijn lokaal te beïnvloeden of op te lossen, zeker gezien de druk op de woningmarkt.”