Leerlingen van het Augustinus in Groningen maakten van een frisdrankblikje hun eigen satelliet. Van links naar rechts: Nick van Veldhuizen, Rev Nijborg, Norah Vos, Nienke Mulder, Zahra Brinkman en Sam Voermans. Foto: DVHN
Zes leerlingen van CSG Augustinus in Groningen lanceerden hun eigen satelliet die luchtkwaliteit, uv-straling en hoeveelheid zuurstof in de lucht kan meten. Vrijdag werd hij de lucht in geschoten.
De leerlingen uit vwo 5 doen mee aan de landelijke wedstrijd CanSat.Bij deze wedstrijd bedenken, bouwen en testen leerlingenteams hun eigen satelliet. Ze nemen het op tegen teams uit het hele land. De opdracht was duidelijk: maak van een frisdrankblikje (Can) een satelliet (Sat). In de landelijke competitie werd het plan van Team Anakalypse als een van de beste beoordeeld. Samen met negen andere teams hebben ze hun satelliet met een echte raket gelanceerd.
De raket met de satelliet aan boord. Foto: Brinkman Fotografie
De main en mini sattelites
De satelliet meet de luchtkwaliteit, uv-straling en de hoeveelheid zuurstof in de lucht. „Als onze satelliet op grote schaal gemaakt zou worden, kan hij naar een andere planeet gestuurd worden om te kijken of deze leefbaar is”, legt de 16-jarige Zahra Brinkman uit. Op het militaire oefenterrein in ’t Harde werd de satelliet een kilometer de lucht in geschoten. „Op de basis zijn was al een ervaring op zichen het was leuk om mensen met dezelfde interesses te ontmoeten”, zegt Zahra.
De satelliet, gemaakt van een 3D-geprint blikje, bestaat uit twee delen: „De main satellites en de mini satellites.” De main satellite, oftewel: de hoofdsatelliet, zit in het bovenste gedeelte van het blikje. Deze meet de temperatuur, hoogte en luchtdruk, maar ontvangt ook de signalen van de mini-satellieten. De mini-satellieten zitten in het onderste gedeelte van het blikje. ,,Deze meten de uv-straling, luchtkwaliteit en het zuurstofgehalte. We hebben ons blikje ontworpen met een draaimechanisme waardoor de mini-satellieten er vanzelf uitvallen,” legt Zahra uit.„De mini-satellieten hebben elk een eigen parachute.” De scholieren hebben de onderdelen gekregen van hun sponsoren.
De binnenkant van de satelliet. Foto: Brinkman Fotografie
Een team, een taak
Iedere leerling had een eigen specialiteit binnen het team. Zahra was verantwoordelijk voor het werven van sponsoren, terwijl Rev Nijborg (16) de programmering en het solderen voor zijn rekening nam. Norah Vos (16), Nick van Veldhuizen (17) en Nienke Mulder (16)ontwikkelden samen de parachuteconstructie, en Sam Voermans (15) ontwierp de satelliet.
De bedoeling was om ook data te verzamelen. Maar dat is niet gelukt. De satelliet kon geen verbinding maken met de computer, waardoor de data niet werd opgeslagen. Slechts één van de tien groepen wist hun satelliet met de computer te verbinden.„Als we goed presenteren, kunnen we alsnog winnen.” Hoewel ze baalden dat het verzamelen van data mislukte, kijken de leerlingen met trots terug op het project. „Het hele proces, van ontwerpen tot lanceren, was al een ervaring op zich.”
In juli weten de leerlingen of hun ontwerp heeft gewonnen.