Karin Dekker (65) vertrekt als gedeputeerde in Groningen. Politiek oudgediende had ongelukkige start

‘Ik hanteer een directe en resultaatgerichte bestuursstijl’, schrijft ze in een persverklaring. ‘Na acht maanden werkzaam te zijn geweest als gedeputeerde heb ik vernomen dat deze stijl onvoldoende aansluit bij de GroenLinks-fractie.’

Dekker gold als een politiek oudgediende binnen het college dat in maart aantrad na de vroegtijdige val van de vorige coalitie van BBB, PvdA, ChristenUnie en Groninger Belang. Anders dan haar vijf collega’s heeft zij ruime politiek-bestuurlijke ervaring, als wethouder in achtereenvolgens de stad Groningen (van 2002 tot 2012) en de gemeenten Leek en Assen.

Na haar afscheid van de Drentse hoofdstad (in 2022) adviseerde ze als consultant lokale overheden in het land, een functie die ze vanwege contractuele verplichtingen ook na haar installatie in Groningen nog ruim twee maanden bleef combineren met het werk als provinciebestuurder.

Als gedeputeerde moest Dekker van meet af aan spitroeden lopen. Vrij ongebruikelijk kreeg ze bij haar installatie in maart al zuinige steun van de Staten, van 30 van de 43 leden. Vervolgens moest ze herhaaldelijk door het stof, feitelijk door blunders op ambtelijk niveau, maar de manier waarop ze daarmee omging wekte niet alleen bij haar partijgenoten irritatie.

Dat kwam Dekker in oktober te staan op een motie van wantrouwen nadat ze voor de tweede keer op rij excuses moest maken nadat de provincie een cruciale fout maakte. Door een gemiste deadline zag de provincie een beroep tegen de verlenging van de gaswinning bij Pieterzijl afgewezen door de Raad van State.

De GroenLinks-gedeputeerde overleefde die motie, maar vooral omdat de oppositie geen wig wist te drijven in de kersverse coalitie van haar partij met BBB, PvdA en VVD. Haar optreden kreeg echter evengoed ook harde kritiek van coalitiepartners. „Ronduit schokkend”, noemde PvdA-fractievoorzitter Eugenie Stolk de gang van zaken.

Juist op het in Groningen uitermate gevoelige dossier van de gaswinning, mijnbouw en aardbevingen wekte Dekkers losse, naar eigen zeggen directe manier van communiceren irritatie bij de politiek. Veel fracties missen bij de gedeputeerde een gevoel van urgentie op het mijnbouwdossier dat ze in maart overnam van haar partijloze collega Susan Top, die zich sindsdien focust op versterking en schadeherstel in aardbevingsgebied.

Afgelopen week nog moest de gedeputeerde een antwoord schuldig blijven op de vraag welke middelen de provincie in handen heeft om de voorgenomen verlenging van de zoutwinning bij Heiligerlee te blokkeren als het kabinet de bezwaren van Groningen terzijde schuift.

Daarover is volgens Dekker op zijn vroegst uitsluitsel te geven op de dag voor de laatste Statenvergadering van het jaar, op 17 december. Na het Kerstreces zijn daarna nog twee dagen te gaan tot de deadline voor een beroepsprocedure verstrijkt. In de Staten viel dit lastminute-werk niet in goede aarde.

Toch komt het vertrek van Dekker onverwacht, juist omdat ze aangeeft dat het probleem bij haar eigen fractie ligt. Die moet zich nu beraden op haar opvolging.