Droomhuis van Eric (62) in Kantens zwaar beschadigd door werk aan kademuur

Eric Zijp zag het helemaal voor zich: een mooi oud huisje kopen, het fraai opknappen om er dan met zijn vrouw te gaan wonen. Vijf jaar geleden kocht de bouwvakker het huisje, een voormalig huiskamercafé uit 1925 in Kantens met uitzicht over het Boterdiep. De droom ontaardde in een nachtmerrie: werkzaamheden aan de kademuur nabij zijn huis veegden letterlijk en figuurlijk het fundament onder de woning vandaan. „De schade is enorm, gemeente en aannemer wijzen naar elkaar, het huis is onveilig en wij wonen al maanden in een dure huurwoning. Intussen gebeurt er niks aan het huis.”

Zijp opent met enige krachtinspanning de haveloze voordeur van zijn woning en gebaart naar binnen te gaan. „Oké, jij gaat naar binnen, ik roep ‘brand’ en dan probeer jij naar buiten te komen. Begrepen?”

Zijn instructies lijken eenvoudig genoeg: naar binnen, hij roept ‘brand’, proberen naar buiten te komen. Begrepen. Maar dat blijkt toch nog niet zo simpel. „Brand!” Zijps stem klinkt hard en duidelijk. Een stevige ruk aan de deur, maar deze geeft geen millimeter. Dan nog maar een harde ruk, deze keer vergezeld door enkele oerkreten. Nada noppes, de deur blijft dicht.

Zijp, die buiten staat, geeft een stevige duw en de deur gaat eindelijk open. „Zie je het nu zelf? Je komt nog wel met wat moeite naar binnen, maar je kunt dus niet meer naar buiten. Door de werkzaamheden aan die damwand is de grond verzakt en kan die deur niet meer open. Maar er is nog veel meer mis.”

De bouwvakker kocht het huis in 2020. „Ik woonde toen nog met mijn vrouw in Oldenzijl. Ik reed toevallig langs en dacht: ‘da’s een leuk huis’. Het was ooit een huiskamercafé. Ik deed een bod – mijn vrouw wist nog van niks – en het werd uiteindelijk nog geaccepteerd ook. Heel mooi, maar er moest nog wel wat aan gebeuren.”

Hij wilde er in augustus 2024 intrekken, maar het interieur maakt een allesbehalve voltooide indruk. In een hoek liggen enkele stapels laminaat, klaar om gelegd te worden. De vloer is kaal en ook de keuken is verre van af. Tegen een open inbouwkast staat een met verfspatten besmeurde werkladder.

„Alles ligt al maanden stil, ik doe er niks meer aan. Dat kan gewoon niet, omdat eerst de schade moet worden hersteld. Dit duurt al sinds december vorig jaar. Door werkzaamheden aan de oeverwal hier voor mijn deur is er een hoop vernield; zo is onder meer de grond onder het huis 50 centimeter verzakt. Dat komt door de plaatsing van de damwanden.”

Gemeente Het Hogeland huurde vorig voorjaar een aannemer in om de kademuur te vervangen. De werkzaamheden begonnen in april 2024. Zijp: „Eerst plaatsten ze houten palen achter de oude kademuur.” Hierdoor werd het mogelijk de bestaande muur zonder verzakkingen te verwijderen. ,,Die gingen iets van 3 meter de grond in. Ik zag dat de grond begon te wijken en meldde dit. Ze stopten, maar later gingen ze door en werden de stalen damwanden geplaatst. Die gingen iets van 6 meter de grond in.”

Hij schudt zijn hoofd. „Geen idee wat er misging, maar de voorgevel is verzakt en …” Hij klopt tegen een van de houten balken die tegen de gevel zijn geplaatst. „… moest worden gestut. Ook is de waterleiding voor het huis twee keer gesprongen. De grond is verzakt en mij werd uitgelegd dat de oude kademuur richting het water overhelt.”

Zijp en zijn vrouw huren nu noodgedwongen een huis. „De verzekeraar van de aannemer liet er een schade-expert en een constructeur naar kijken. Die zeiden dat het niet veilig is. Ik heb een advocaat in de arm genomen om mijn schade vergoed te krijgen. Ik zie geen andere weg, want met de gemeente en de aannemer kom ik er niet uit. Er wordt niet ontkend dat er als gevolg van de werkzaamheden schade aan mijn woning is ontstaan, maar niemand wil de rekening oppakken. De aannemer en de gemeente wijzen naar elkaar.”

„Er is sprake van een schrijnende situatie”, zegt advocaat Welmoed de Boer. „De gemeente zegt: de aannemer is verantwoordelijk voor de schade. Maar de aannemer staat op het standpunt dat de gemeente verplicht was een zogeheten CAR-polis (Construction All Risk, red.) af te sluiten die dergelijke schade voor aannemers vergoedt. En dat is in dit geval niet gebeurd. Er zijn in totaal drie verzakkingen geweest; in juli was de grootste. In feite is de fundering onder de woning vandaan geschoven. Er is maar één oplossing: er moet een nieuwe fundering worden geplaatst. Maar de gemeente laat het afweten en voor de aannemer geldt hetzelfde. Komt nog bij dat het huis feitelijk uit twee woningen bestaat. Mijn cliënt verhuurt het andere deel. Wat moet er met die huurders gebeuren als uiteindelijk die stalen bodemconstructie wordt geplaatst? Overigens, dat verhuurde deel is beschadigd, maar wel bewoonbaar.”

Een woordvoerder van de aannemer wil nog niet reageren. ,,De zaak is nog in onderzoek. We werken aan een oplossing.’’

Advocaat De Boer: „Het doel van het kort geding is de gemeente ertoe te brengen haar verantwoordelijkheid te nemen. Naast de materiële schade moeten ook de huur- en juridische kosten worden vergoed. Het is nog niet mogelijk er een prijskaartje aan te hangen, omdat de grond onder de woning niet alleen is verzakt en weggegleden, maar ook is losgewoeld. Er zit geen weerstand meer in. De constructeur sprak over ‘pudding’. Aan deze situatie moet een einde komen. Dit duurt al veel te lang.”

Een woordvoerder van de gemeente laat weten dat Het Hogeland juridisch niet aansprakelijk is. „De gemeente heeft niets gedaan waarvoor ze aansprakelijk is. Het werk is namelijk uitbesteed aan de aannemer en daarom moet daar de schade worden verhaald. We zijn nog steeds met alle partijen in gesprek. Inmiddels is er aanvullend onderzoek naar de bodem gedaan. Deze informatie is nodig voor het herstelplan. We snappen dat het allemaal heel erg traag verloopt en dat dit frustrerend is.”

Zijp groet een mevrouw die haar hond uitlaat over het wandelpad dat voor het huis loopt. „Geen idee hoe het nu verder moet. Ik kan gewoon niks doen. Helemaal niks! En wat doen de gemeente en de aannemer? Ook niks.” Hij trekt de deur achter zich dicht. Met moeite.