David Kloosterhuis in de Groninger binnenstad. Foto: Kees Bouma
Het folkloristische dansfestival Op Roakeldais staat op punt van beginnen. Warffum, met zo’n 500 inwoners, is de kleinste locatie ter wereld die zo’n groot internationaal festival huisvest. Creatief directeur Daniel Kloosterhuis heeft er zin in.
De kleinschaligheid van Op Roakeldais – Gronings voor: op goed geluk - zorgt voor een intieme ambiance, waarbij de artiesten, de organisatie en de bezoekers dicht bij elkaar komen. Jaarlijks zijn er dansgroepen vanuit de hele wereld te gast — van Uruguay tot Zuid-Afrika, Polen tot Taiwan — die hun traditionele dans, muziek en klederdracht met het publiek delen. We spreken Kloosterhuis op een onvermoede plek. Op een warme vrijdagmiddag stommelt hij op de Vismarkt in Groningen de foodtruck Cielito Linda uit.
Wat brengt een creatief directeur in een foodtruck op de Vismarkt? Kloosterhuis: ,,Mijn partner Mawi is Mexicaans en zij is hiermee begonnen. Ze heeft een Mexicaans restaurant in Warffum en ik help mee in de truck.’’
Wat doe je nog meer? ,,Ik werk bij cultuur maatschappelijke zorg, daar ben ik coördinator. CM-zorg biedt maatschappelijke ondersteuning aan mensen met een niet-westerse achtergrond. Past goed bij mijn werk voor Op Roakeldais (vanaf nu OR – red.).’’
Hoe ben je creatief directeur geworden? ,,Mijn ouders waren altijd gastgezin. Ik ben mijn hele leven al bij OR betrokken geweest. Ik was helemaal verkocht aan het festival. Nadat ik een wereldreis heb gemaakt ben ik ervoor gevraagd. Het is een vrijwilligersfunctie hoor, geen werk.’’
Wat maakt OR uniek? ,,Dat wat in de wereld niet lukt, lukt ons wel. Verbinding zoeken, verschillen omarmen, bij ons verbroedert de wereld.’’
Hoe kom je tot een keuze uit waarschijnlijk een enorm aanbod? ,,We zijn verbonden aan een internationaal netwerk. Ik wil een zo dynamische mogelijke bezetting en daar selecteer ik op. Iets kleins, dat op een groter podium niet past. Of iets wat zo goed is uitgewerkt dat het een genot is om naar te kijken. Ik kijk naar andere festivals en we screenen groepen die zich aanmelden zorgvuldig.’’
Hoe is de lokale gemeenschap betrokken? ,,Zeer goed. Niet alleen Warffum, maar de hele omgeving. Ook scholengemeenschappen. Een kernpubliek komt jaarlijks terug, maar er komen ook nieuwe bezoekers, vaak gezinnen met jonge kinderen.’’
Je doet dit twaalf jaar. Merk je ook verandering? ,,We zijn ons zelf gaan door ontwikkelen. We herhalen niet wat goed ging. Ieder jaar voegen we nieuwe elementen toe. In de dansgroepen is veel veranderd. Folklore verandert ook. De shows zijn wat gestileerder, beter afgewerkt. Dat komt omdat men zich beter realiseert dat ze voor publiek optreden.’’
Wat is het meest memorabele moment in jouw periode van twaalf jaar? ,,Ik had ooit een hele creatieve jongen uit Nairobi in Kenia op internet gezien. Ik heb contact met hem gezocht en gehouden. Hij woonde in een sloppenwijk. Daar is hij uit gekomen en hij heeft bij ons op het podium gestaan. Indrukwekkend. Zoiets maakt mijn functie ook zo mooi.’’
Heb je plannen voor de toekomst? ,,Dat dit jaar een groep uit Cuba op het podium staat vind ik geweldig. We zijn bezig gegaan met het slavernijverleden, ook iets wat ik graag wilde. Wat kunnen we creëren met de groepen die komen?’’
Kloosterhuis veegt het zweet van zijn voorhoofd. De rij voor de foodtruck is meer dan verdubbeld. Hij moet helpen. Vanuit de hele stad komen mensen naar de markt voor Mawi’s enchilada, burrito of taco.
Op 25 juni begint het 58ste Op Roakeldais, het grootste jaarlijkse festival voor traditionele dans en muziek in Nederland. Tien dansgroepen zullen hun tradities en cultuur laten zien aan het publiek tijdens shows, workshops en feesten.
