Seike en Albert Dijksterhuis krijgen een nieuwe schuur en woonhuis. De koeien lopen inmiddels in de nieuwe tweekaps schuur. Foto: Anjo de Haan
Hun lachsalvo’s kegelen alle problemen aan de kant. Blaaskanker, hartinfarcten (vier stuks) én een verwoestende brand. Vóór de zomer verhuizen Seike en Albert Dijksterhuis naar hun nieuw opgebouwde woonboerderij in Warffum. Dit wordt hun jaar.
Het was in de vroege ochtend van 5 juli in 2023. Seike Dijksterhuis weet het nog als de dag van gisteren. Ze werd midden in de nacht wakker en dacht: ‘Wat klinkt die regen raar’. Maar het was geen regen. De stal stond in lichterlaaie.
Het echtpaar sprong uit bed, griste spullen bij elkaar en vluchtte het huis uit. Albert trok hond Sil nog mee naar buiten. En dat was het dan. De boerderij van bijna twee eeuwen oud en de stallen brandden volledig uit. Enkele koeien kwamen om in de brand.
Dit wordt het jaar van...
Wie gaat in 2025 een belangrijk jaar tegemoet? Vanwege werk of privé? Sport of politiek? Dagblad van het Noorden houdt een persoonlijk interview met een hoofdrolspeler en blikt vooruit op het komende jaar.
„Het waren vijf”, blikt Albert terug. De meeste koeien stonden gewoon in de wei, maar deze vijf waren ziek, dus die stonden binnen. En dan, peinzend: „Had ik ze die avond maar naar buiten gelaten.”
Een nieuwe boerderij
Nu woont het echtpaar (63 jaar getrouwd) in een keet op hun erf. Ze zitten aan een kleine eettafel voor het raam.
Seike: „We hebben heel erg in de put gezeten, maar gelukkig krijgen we gewoon een nieuwe boerderij.”
Albert: „We zijn allang blij dat we nú een dak boven de kop hebben...”
Seike onderbreekt hem: „En dat we er nog zijn!”
Albert: „En noem Univé ook maar even. Dat is zo soepel gegaan met de verzekering.”
Seike: „En natuurlijk aannemer Notebomer uit Oldekerk.”
Een oude tabaksdoos
Een paar dagen na de brand waadden ze door de verkoolde resten van wat hun huis was. „Er was helemaal niks meer van over”, zegt Albert. „Jawél”, zegt Seike lachend. „Een oude tabaksdoos van je vader!”
Ze loopt de kamer uit en komt terug met een kleine, zwarte pot. Als ze hem opent plukt ze er een paar oude Duitse marken en kwartjes uit. „En mijn zondagse schoenen”, herinnert Albert zich plotseling. „Die lagen ergens onder een kussen.”
Uit Amerika
Seike en Albert ontmoetten elkaar in Bedum. Het moet ergens rond 1960 zijn geweest. Zij werkte bij kruidenier Hammingh. Albert reisde in die tijd de wereld over als fruithandelaar. Hij was even terug in Groningen en wilde rijst en een pakje sigaretten kopen. Daar stond hij dan, in zijn wijde broek en rood gebloemde blouse. „Allemaal uit Amerika.”
Het was het begin van een innige verhouding. Seike werd zwanger en daarom moesten ze trouwen. In juli 1961 stonden ze in de kerk, zij had een dikke buik. Ze bleven al die tijd samen. Albert ging aan de slag als loonwerker en kocht af en toe een koe die ze verzorgden en verkochten voor het vlees.
Op 1 februari 1990 gingen ze in de woonboerderij wonen. Hij werkte als loonwerker bij andere boeren, zij bleef thuis en zorgde voor de koeien en schapen. „We hebben een heel mooi leven gehad.”
‘Blij dat we samen zijn’
Niet dat ze geen tegenslag kenden. Zij kreeg blaaskanker en genas. Hij kreeg vier (!) hartinfarcten. En dan die brand in de zomer van 2023. Maar de zon schijnt weer. En eigenlijk bleef hij altijd schijnen, want Albert en Seike zijn niet van die piekeraars. „Daar hebben we geen tijd voor”, zegt hij. „We zijn nogal nuchter”, zegt zij. „We zijn blij dat we samen zijn.”
Seike en Albert Dijksterhuis krijgen een nieuwe schuur en woonhuis. De koeien lopen inmiddels in de nieuwe tweekaps schuur. Foto: Anjo de Haan
Vanuit hun raam zagen ze hoe een hijskraan dit najaar een nieuwe schuur neerzette, muur voor muur. Het was indrukwekkend. De muren waren in de fabriek al gemetseld, dus alles stond in een wip. Op 1 november kwamen de koeien er weer in, veertig stuks van het ras Fleckvieh. Albert: „Het zijn van die Milka-koeien.”
Bonensoep op de houtkachel
En dit voorjaar is het woonhuis af. Het echtpaar gebruikte elektrische kacheltjes, maar in het nieuwe huis zit vloerverwarming. Daarbij is alles gelijkvloers. Niet dat ze achter een rollator lopen, maar al die kleine trappetjes en opstapjes beginnen toch wat onhandig te worden.
Ook nieuw: een inductieplaat. Albert en Seike hadden juist geïnvesteerd in een mooie, luxe houtkachel waarop je ook kon koken. Zij maakte daar de lekkerste bonensoep op, vindt Albert. En die smaakt toch anders van zo’n strakke, elektrische plaat.
