Een trotse Daisy met (dode) vlinder op haar hand. Eigen foto
Daisy Koopmans (9) uit Dokkum was zo bang voor insecten dat ze ervan in paniek raakte. Maar die tijd is voorbij. Ze durft nu zelfs dicht bij bijen en wespen te spelen.
Het gezin bleef er niet om thuis, maar wat was het een toestand als er een bij voorbij vloog. Of een wesp. Of een vlinder. „Dan verstijfde ze helemaal. Of ze sprong van haar fiets af, of er nou een auto langsreed of niet. Het was gewoon gevaarlijk”, vertelt moeder Ana. „En het gaf haar heel veel stress.”
De blinde paniek is weg. Dat heeft wel wat voeten in aarde gehad. „We zijn eerst bij een kindercoach geweest, maar dat was niet zo’n succes. Daarna heeft Daisy hypnose gehad. Dat leek goed te gaan, totdat het lente werd en er allemaal beestjes kwamen. Toen was het weer mis.”
Waar ze precies bang voor was, kan Daisy moeilijk uitleggen. Ja, ze is een keer geprikt door een bij, toen ze er met haar blote voet op ging staan. Maar ze vond insecten voor die tijd al griezelig. „Ik vind alles aan ze eng; nog steeds wel een beetje. De vleugels, het lichaam en de ogen ook een beetje.”
Ik moet alleen nog een mier op mijn hand hebben
Afgelopen zomer bracht het gezin een bezoek aan DoeZoo in Leens, een kleine dierentuin met speeltuin. Daisy vond het prima dat er een slang om haar nek werd gelegd, maar de sprinkhanen vond ze verschrikkelijk. „We raakten in gesprek met de eigenaar en hij vertelde ons over exposuretherapie”, zegt moeder Ana. „Ik ben op zoek gegaan naar informatie en dat leek ons wel wat.”
Ze kwamen terecht bij psycholoog Melissa Alkema in Leeuwarden. Zij liet Daisy stapje voor stapje wennen aan insecten. Daisy is bijna klaar met de therapie. „Ik moet alleen nog een levende mier op mijn hand hebben. We hebben dat al een keertje geprobeerd, maar toen is het niet gelukt.”
Ze hoopt dat het deze keer wel goed gaat. Ze heeft immers al zoveel vorderingen gemaakt. Vorige week tijdens een sportdag werd ze onverwacht op de proef gesteld toen er een vlinder op haar ging zitten.
„Ik had voor die tijd alleen nog maar een dode vlinder op mijn hand gehad, bij Melissa. Dat vond ik eerst spannend, maar hoe langer ik hem op mijn hand had, hoe beter het ging. Op de sportdag bleef ik gewoon rustig! Ik dacht: het is best wel leuk dat hij op mij zit.”
Wildlands
Ze heeft de fladderaar eens even goed bekeken. Roodbruin met zwart was-ie. En nu heeft ze een volgend doel: naar de Vlindertempel in Wildlands. Ze is wel eens in het Emmer dierenpark geweest, maar sloeg de vlinders over. „Het lijkt me nu juist leuk.”
Buiten spelen is ook geen probleem meer. Sterker, op school staan bosjes waar altijd veel wespen, bijen en hommels zitten. Waar ze daar vroeger ver vandaan bleef, durft ze er nu best dichtbij te komen. „Want ik weet: als jij ze niks doet, doen ze jou ook niks.”