Elke woensdag geeft Jelte Olthof, universitair docent Amerikanistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen, commentaar op de politiek van de Amerikaanse president Trump. Vandaag aflevering 26.
„Trump vernoemt steeds meer instellingen en zaken naar zichzelf. Afgelopen week nog liet hij zijn naam plaatsen op het John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington. Dat draagt de naam ter nagedachtenis van de vermoordde Amerikaanse president. Eerder had Trump al loyalisten in het bestuur gezet en zichzelf tot voorzitter benoemd, hoewel hij naar eigen zeggen nog nooit een voorstelling of optreden in dit theater had bijgewoond. De boodschap is dat Trump zichzelf minstens zo belangrijk voelt als Kennedy.
Trump gedraagt zich steeds meer als een Romeinse keizer. Hij drukt overal zijn stempel op. Dat doet hij ook met de balzaal waarvoor hij een vleugel van het Witte Huis liet afbreken. Ongetwijfeld gaat die de Trump Ball Room heten. Nu is het in de VS niet ongebruikelijk dat gebouwen of zalen naar donateurs worden vernoemd, maar Trump spant de kroon.
‘Geldingsdrang van Trump zat er al vroeg in’
Het verbaast niet dat hij nu ook onder zijn eigen naam een serie nieuwe oorlogsschepen lanceert. De vraag of het Amerikaanse leger die nog wel nodig heeft, wordt ondergesneeuwd door zijn megalomane verlangen er indruk mee te maken.
Die geldingsdrang zat er al vroeg in, getuige de Trump Tower in New York, die van binnen is belegd met bladgoud. Door zijn naam overal groot op te zetten, wil hij anderen de ogen uitsteken en respect afdwingen.
Met zijn uitvalsbasis in Mar-a-Lago neemt Trump met zijn hofhouding dynastieke vormen aan. Het is een komen en gaan van mensen die wat van hem willen. Zijn keizerlijke lijfspreuk is quid pro quo (voor wat, hoort wat). Het is het toppunt van cliëntelisme.
Typerend is ook dat Trump inmiddels het portret van Biden in een galerij met Amerikaanse presidenten heeft ingewisseld door een ‘autopen’ waarmee Biden decreten zou ondertekenen. Daaronder noemt hij hem ‘de slechtste president ooit’.
Met die daad treedt Trump in de voetsporen van Romeinse keizers die hun voorgangers uit de geschiedenis probeerden te schrijven door zoveel mogelijk herinneringen aan hen te verwijderen (’damnatio memoriae’). In die traditie probeert Trump de nagedachtenis van Biden zwart te maken en diens beleid te ontmantelen.”
