Hemmingway's Cuba aan het Gedempte Kattendiep in Groningen. Foto: DvhN
De straten zijn stil, de mens schuifelt van eettafel naar werkkamer naar slaapkamer, rekt zich uit, verveelt zich en herinnert zich de zomer, waar nog alles een beetje gewoon was.
Hermus heeft van de weeromstuit maar weer wat klassiekers uit de boekenkast gepakt. Korte verhalen van Kafka voor de vervreemding, W.F. Hermans voor een Gronings scheppend nihilisme en Ernest Hemingway voor een groots en meeslepend leven – op papier dan tenminste.
Een van de favorieten? Hemingsway’s vissersepos , gesitueerd in Havanna waar de schrijver in zijn latere jaren veel tijd doorbracht. Hermus hoopt daar ook nog eens een mooie marlijn te haken. Dromen in tijden van corona, zoiets.
Dromen in tijden van corona, zoiets
Maar we hebben geluk: Hemingway’s Cuba is nu ook op grijpafstand. De zo genoemde Caraïbische ‘tapasbar’ bezorgt vanaf het Gedempte Kattendiep. Omdat Hemingway’s alleen binnen die grenzen bezorgt, schuift Hermus aan tafel bij zijn stadse Co. Ze heeft de tafel feestelijk gedekt, op de achtergrond klinkt de van de Buena Vista Social Club, de glazen wachten op een tropische vulling.
En die komt ook in het bezorgpakket van Hemingway’s. De (8,25 euro) – rum, limoen, suikerwater, munt, sodawater – die dankzij veeldrinker Hemingway wereldfaam kreeg, is kant en klaar in een plastic beker gedaan, met een extra beker met ijsklontjes. Idem de voor Co ( 8 euro). We hoeven ze alleen nog in mooie glazen te doen, een beetje te en voilà, kan beginnen.
We beginnen met het warme breekbrood, de (6,75 euro), met aïoli, kruidenboter en olijven. Alvast wat vingervoedsel om de knormaag tot zwijgen te brengen. Het brood is in elk geval nog lekker warm, de knoflookmayonaise prima. Vervolgens komt er een reeks aan tapas, en omdat we niet alles meteen kunnen eten en toch alles warm willen hebben, zetten we de oven op de warmbewaarstand.
Belangrijk is dat we beginnen met de (5,50 euro), want die hebben de neiging te verslappen als ze afkoelen. Daarvoor hebben ze nauwelijks tijd, want ze worden enthousiast naar binnen gewerkt door aardappelboerenzoon Hermus en de stadsere Co. Vervolgens komt een bakje met (6,50 euro). Daar zijn ze niet zuinig mee geweest, de twaalf garnalen lijken echter een tikje te ver gegaard.
Hermus trekt een flesje rood open die hij zorgvuldig heeft uitgezocht in de nabijgelegen slijterij. De tempranillo El Parador van Chivite (6,99, Gall & Gall) uit Navarra dronk hij ooit in Pamplona, de Baskische hoofdstad van die regio. Hemingway dronk rode wijn met sloten in die stad, waar hij de stierenvechters bewonderde en het prachtige schreef.
Wij gaan net zo gemakkelijk over van Cuba naar Spanje met de (5,75 euro). Klassieker uit de tapaskeuken, en hier prima uitgevoerd. „Heel fijn”, bevestigt Co nog eens nadrukkelijk.
Hoewel Ernest Hemingway vooral stoer vlees en vechtvis op zijn bord liet smijten, doen we het hier wat rustiger aan met twee vegetarische tapas. De eerste is de (5,75 euro), spelfouterig vernoemd naar de Bodeguita (met een g, geen q) del Medio in Havanna, de mojito-tent van de schrijver – het schijnt dat zijn handschrift nog op de muren is te vinden.
Uit het het bezorgpakket van Hemingway’s.
De salade smaakt tamelijk Mexi-Caraïbisch en is heerlijk zachtpittig van smaak. Ook de (6 euro) vinden gemakkelijk hun weg via een waarderende tong. Maar het lekkerste vindt Hermus, daarbij gesteund door Co, de (6 euro), tamelijk zoetig van smaak met behoorlijk pit, zalvend gehuld in een mooi korstje.
We ronden de zaak af met Che’s cigarro, een‘sigaar’ gevuld met chocolademousse en brownie (7,75 euro). Een bommetje, zoals Ernesto ‘Che’ Guevarra, mede-revolutionair van Fidel Castro, bommetjes tijdens de Cubaanse Revolutie van 1959 op het eiland liet vallen. Daarmee kwam niet alleen een einde aan het kapitalistische Cuba zoals Hemingway het kende, maar ook aan ons maal. „Kijk, als je zelf er een verhaal eromheen maakt, is zo’n afhaalmaaltijd een mooi feestje”, zucht Co tevreden.
