Drank, drugs, de CPN maar vooral zijn vrouw Greetje: zij spelen de hoofdrol in de biografie van communist Engel Modderman uit Winschoten die al voor de tiende keer lijsttrekker is

Die heet Engel, is geschreven door journalist Erik Hulsegge en verschijnt zaterdag. Hij vertelt in de volle breedte het leven van het boegbeeld van de Verenigde Communistische Partij (VCP) in de gemeente Oldambt.

Het feit dat Modderman al veertig jaar gemeenteraadslid is, was voor Hulsegge aanleiding hem op te zoeken. ,,En ik wilde best meewerken, ik heb hem eerlijk en openhartig mijn verhaal verteld’’, laat Modderman weten vanuit zijn woning in Winschoten. De woning waaraan altijd de VCP-vlag wappert.

In de biografie komt uiteraard het politieke leven van Modderman ruim aan bod. Zijn entree in de gemeenteraad van Midwolda in 1980, namens de Communistische Partij van Nederland (CPN), de twee jaar die hij miste na de herindeling in 1990, de opheffing van de CPN, zijn ruzies met wethouders en burgemeesters.

Maar het boek laat ook de mens achter de politicus zien en vertelt over zijn jonge, vormende jaren. Hij brengt die door in de Vierwindenbuurt in Winschoten, in een gezin met negen kinderen. Zijn vader is een goedaardige, veel te vroeg gestorven man, zijn moeder is een harde vrouw. Een gemene vrouw soms ook, die zijn vader regelmatig slaat. ‘Ze bakte hom der aine veur’, zo beschrijft Modderman het.

De jeugdjaren noemt hij desondanks gelukkig, met vriendjes en buiten spelen, de eerste uitgaansavonden, de eerste kennismaking met Greetje Mulder, met wie hij trouwt. Met wie hij moet trouwen omdat ze in verwachting is. Zo gaat dat dan nog, we schrijven 1970.

Daarna volgt een inktzwarte periode. Hij kan de verantwoordelijkheid voor een gezin nog niet aan en zijn werk op de papierfabriek Okto alleen volbrengen door heel veel te drinken. ‘Ik dronk echt alles. Bier, jenever, cognac en whisky; het maakte me niet uit’. Hij wordt alcoholist en belandt uiteindelijk in een gesloten afdeling van Dennenoord in Zuidlaren. Daar kickt hij af. Het zijn ook jaren waarin hij experimenteert met drugs maar ook die overleeft hij.

Met de politiek heeft hij dan al kennis gemaakt. Een beetje via de opa van zijn vrouw die CPN-wethouder in Beerta was. Maar vooral door allerlei partijprogramma’s te lezen. Waarbij die van de communisten hem het meest bevalt. Zo zeer dat hij lid wordt van die partij. Dat opent de deur voor zijn politieke loopbaan.

De drank, drugs en de CPN spelen hoofdrollen in de biografie (die vanaf volgende week verkrijgbaar is bij de Bruna in Winschoten) maar de dikste rode draad is toch zijn vrouw Greetje. „Zonder haar had ik het niet gered’’, zo vertelt hij. ,,Ze vindt het ook prima dat ik nu nog lijsttrekker ben voor de VCP. Een lijsttrekker met een biografie, dat kunnen vast niet veel mensen zeggen.’’