Bas van Engeland, zijn vrouw Annemiek Vegter en de kinderen Mats en Cato bezig in de speeltuin. Foto: Peter Wassing
Een aloude kampeerplek met een bewogen geschiedenis in Onnen wordt nieuw leven ingeblazen door Bas en Annemiek. De reislustige Groningers starten een eigen camping. Wat ooit bekendstond als De Fruitberg wordt De Kleine Wereld.
,,Kom. We maken even een rondje over het terrein’’, zeggen Bas van Engeland (41) en Annemiek Vegter (37). ,,Pas op. Overal wordt nog hard gewerkt. De bekende laatste loodjes.’’
Sinds een paar jaar zijn Van Engeland en Vegter de eigenaren van het 5 hectare grote terrein dat in 1964 van start ging als camping De Fruitberg. ,,Het stond hier vol stacaravans. Vooral Stadjers kwamen hier hun vrije tijd vieren.’’
Piep, piep, piep klinkt het als een enorme zandauto achteruit aan komt rijden en per ongeluk de enige toegangsweg blokkeert. ,,Eh, sorry’’, zegt de chauffeur.
Er wordt hard gewerkt om De Kleine Wereld klaar te maken voor de ontvangst van gasten: Bas van Engeland (gele sweater) bij het gebouw met de sanitaire voorzieningen. Foto: Peter Wassing
Alle hens aan dek
Het is een drukte van belang. Graafmachines trekken sleuven. Boormachines en bosmaaiers overstemmen het gesprek. Keukenapparatuur wordt gebracht en geïnstalleerd. Er wordt geschilderd en getimmerd. Het lijkt wel een uitzending van het tv-programma Ik vertrek. Net voor de eerste gasten komen, nog een laatste klus fiksen. ,,Het is alle hens aan dek’’, zegt Van Engeland.
De camping, op de grens van Groningen met Drenthe, ligt in het groen. Er zijn 100 kampeerplekken en 18 huisjes. Het Zuidlaardermeer, Haren, de Hoornseplas en de stad zijn dichtbij.
Het terrein krijgt een eigen zwembad. Foto: Peter Wassing
Zaterdag was er een drukbezocht open huis. Een voorproefje. De camping gaat open op 1 juli en zal naar verwachting werk bieden aan tientallen mensen. Vooral seizoenswerk en weekendbanen, zegt Van Engeland in Bistro Landing op het kampeerterrein. De naam is een knipoog naar Groningen Airport Eelde. De camping ligt in de aanvliegroute van het vliegveld.
De twee komen uit de vastgoedsector en wilden wat anders. Vegter: ,,Een paar jaar geleden toen onze kinderen Bas en Cato nog klein waren, maakten we een camperreis van 7,5 maanden door Europa. Wat willen we nu eigenlijk? Een eigen camping. We kenden het terrein. Zouden we in Onnen onze droom kunnen realiseren?’’
Boordevol plannen kwamen ze thuis. ,,Met wel duizend foto’s van campings die ik onderweg heb gemaakt’’, zegt Van Engeland, wiens ouders in Limburg een camping en B&B hebben. De grondeigenaar bleek bereid om te verkopen. Het avontuur kon beginnen.
De chalets zijn ook onder handen genomen. Foto: Peter Wassing
Er is ontzettend veel werk verricht
Het echtpaar heeft er intensieve jaren opzitten. Van Engeland: ,,Wat is er veel werk verricht. De chalets zijn opgeknapt. Het was letterlijk puinruimen. Het terrein zat jarenlang op slot. Het was helemaal uitgeleefd.’’
Koperdieven en krakers hadden nagenoeg alles wat los en vast zat weggehaald.
Vegter: ,,Alles was dichtbegroeid, verpauperd en versteend. Hier waren één en al weggetjes. Je wilt niet weten hoeveel straatklinkers eruit zijn gehaald. We hebben ongelofelijk veel zelf gedaan.’’
Het is een nieuw begin op en bij een oeroud terrein: de Onneres. Zeker vijfduizend jaar geleden werd die al bewerkt door boeren, zo schatten deskundigen op grond van bodemonderzoek.
Er wordt hard gewerkt om De Kleine Wereld klaar te maken voor de ontvangst van gasten. Foto: Peter Wassing
,,We maken een nieuw begin in een oeroude streek’’, zegt Vegter die ook aandacht heeft voor de jongere geschiedenis. ,,Er komen heggen en houtwallen zoals hier vroeger ook in het landschap stonden. We hebben al duizenden struiken en bomen geplant. Er komen nog meer.’’
Daarbij wordt nauw samengewerkt met Landschapsbeheer Groningen en ‘de buren’ van Land van Ons. Dat is een burgercoöperatie met duizenden leden, die in 2022 zo’n 26 hectare grond aankocht voor natuurinclusieve landbouw.
Het groen van de De Kleine Wereld loopt naadloos over (’via een weiland dat we hebben gekocht’) in dat van de coöperatie. ,,Moet je kijken’’, zegt Van Engeland bij een hek dat de erfafscheiding vormt.
,,Je ziet Appelbergen, het Noordlaarderbos en de pingoruïne die in ere is hersteld.’’ Dat is een overblijfsel uit de voorlaatste ijstijd toen door aanvriezend grond- of kwelwater de aardkorst omhoog werd gedrukt en er een heuveltje is ontstaan. ,,Wat een uitzicht.’’
De locatie kent een bewogen geschiedenis. Van 2014 tot 2017 was er een asielzoekerscentrum (azc) voor vluchtelingen uit Syrië en Oekraïne. Toen het azc sloot, bleef het lang stil op het terrein dat in 2003 van De Fruitberg werd omgedoopt tot Recreatiepark Onnerstaete. Tussendoor was er nog een illegaal restaurant en een clubhonk van de verboden motorclub Satudarah. Vijf jaar geleden ontstond onrust in de omgeving toen bekend werd dat een projectontwikkelaar er villa’s wilde bouwen.
