'Als je eenmaal geld vraagt is het einde zoek.' Protest tegen entree Bevrijdingsfestival bij provinciehuis

,,Een festival dat speciaal gekoppeld is aan het vieren van onze vrijheid moet je met zoveel mogelijk mensen gratis kunnen meemaken’’, zegt Sander van der Leeuw van Waterleaf. ,,Voor ons is dat een principekwestie. Als je eenmaal geld vraagt is het einde zoek. Nu kost een kaartje vijf euro. En volgend jaar?’’

Van der Leeuw parkeert de kar met geluidsapparatuur en instrumenten op de stoep voor het gemeentehuis aan de Radesingel. Zangeres Margrieke Hoornstra, gitarist Fedde Döbken en toetsenist Iris Bijlsma, zien een mooi plekje. Ze pakken hun instrumenten uit de kar. Enkele ambtenaren kijken nieuwsgierig uit het raam. Een poging om ze naar buiten te krijgen, mislukt. Bij de balie is de boodschap duidelijk. ,,Het is vakantie. Er zijn niet veel mensen in het gebouw.’’ Een handvol voorbijgangers vraagt wat dit te betekenen heeft.

Margrieke legt uit dat ze de vergelijking met bekende festivals, waar ook voor moet worden betaald, niet vindt opgaan. ,,Overal in Nederland wordt dit Bevrijdingsfestival als een gratis en dus zo laagdrempelig mogelijk evenement aangeboden. Het is jammer dat Groningen hiervan afwijkt. Als niemand iets zegt, wordt het misschien nog commerciëler.’’

Als een geparkeerde bestelbus die het zicht op het optreden ontneemt wegrijdt, begint het geïmproviseerde optreden. Na enkele nummers is het tijd voor de verplaatsing naar het provinciehuis aan het Martinikerkhof. Daar is iets meer publiek.

Margrieke kan niet ontkennen dat de actie ook de nodige publiciteit en dus bekendheid voor Waterleaf zelf oplevert. ,,Maar niet heel erg veel hoor. De petitie trekt alle aandacht en dat is prima.”

Fedde vindt het ook niet zo gek. ,,We zijn in coronatijd begonnen en moeten nog aan de weg timmeren. Dan kun je wel wat uitnodigingen voor optredens gebruiken.’’