Bartjan dacht aanvankelijk dat het een grap was, toen hij op 1 januari 2025 een appje kreeg dat de postcodekanjer in zijn dorp was gevallen. Foto: Wilbert Bijzitter
De nog wat katerige Bartjan Werink (27) krijgt op nieuwjaarsochtend 2025 een app dat de postcodekanjer in Balkbrug is gevallen. „Ik dacht aan een grap.” Maar de makelaar ontvangt uren later toch écht een cheque van een half miljoen euro.
Een jaar volgt waarin hij een eigen zaak begint en met wisselend succes reist. Ook komt er een mental coach. „De prijs geeft vrijheid, maar gelukkig is komende nieuwjaarsdag een ander dorp aan de beurt.”
Bartjan heeft al een voorgevoel als hij twee weken voor de trekking van afgelopen 1 januari gaat meespelen met de Postcodeloterij. „Ik dacht dat dit wel eens een goed jaar kon worden toen ik mijn nieuwe huis aan de Boslaan aan het verbouwen was.”
Die intuïtie blijkt juist als blijkt dat heel deelnemend Balkbrug in de prijzen valt omdat iedereen er dezelfde cijfers in de postcode deelt. „Mijn zus won ook een bedrag waarmee ze de badkamer verbouwde.” Omdat bij Bartjan ook de letters van de postcode kloppen, strijkt hij een luttele half miljoen euro op.
Teleurstelling
De eerste stap is snel gezet: de jonge makelaar zegt zijn baan op bij het kantoor waarvoor hij pas kort werkt. En daar is ook meteen de eerste teleurstelling: „De eigenaar vatte het niet goed op, er ontspon zich een flinke discussie, waarna ik de sleutels van de bedrijfsauto heb ingeleverd en er nooit meer ben terug geweest.”
Onder de naam Reestdal Makelaars werkt hij sinds april vanuit zijn woonplaats en treedt hiermee in de voetsporen van zijn grootvader, die ook makelaar was in Balkbrug. „Jammer dat hij het niet meer kan meemaken.”
Tevreden
Daarmee is meteen de grootste verandering genoemd, want Bartjan waakt ervoor zijn leven volledig op de kop te zetten door de geldprijs.
„Het is ook weer niet zo’n bedrag dat je niks meer hoeft te doen. Daarbij ben ik heel tevreden met de spullen die ik al eerder voor mijn nieuwe huis had gekocht en die deels van Marktplaats kwamen. Waarom zouden die nu plotseling niet meer goed genoeg zijn? Ik ben ook niet materialistisch ingesteld, dus hoef geen dure auto of glimmende horloges. Mijn slotsom na een jaar is dat je eigenlijk bijna alles kunt, maar niet zo veel doet.”
Angst voor pech
Wel deelt hij zijn plots aanzienlijk ruimere budget graag met zijn familie. „Ik heb een verblijf betaald op het vakantiepark waar we vroeger altijd naartoe gingen. En oh ja, ik heb nieuwe fietsen gekocht voor mijn ouders.”
Andere uitstapjes zijn minder succesvol: „Er stond een vakantie gepland naar Sri Lanka, maar ik ben niet in het vliegtuig gestapt. Plots voelde ik de angst dat ik na al dat grote geluk wel eens flinke pech kon krijgen, ook omdat in die periode het conflict tussen India en Pakistan opspeelde. Ik zag het al gebeuren dat mijn vliegtuig geraakt zou worden, net nu ik alles zo op orde had.”
Ook een lang weekeinde in Madrid bleek geen hoogtepunt: „Ik zat daar alleen te wezen, het regende en het hotel was slecht. Toen heb ik een ticket geboekt om een dag eerder terug te gaan. Dat kun je je dan met zo’n bedrag op de bank wel permitteren.”
Geluiden
Naarmate het jaar vordert, komen meer wolken aan de hemel. Zo duurt het een tijdje totdat Bartjan weer rustig slaapt. „Ik hoorde voortdurend geluiden in de tuin en vreesde dan dat ze kwamen inbreken.”
Dit is niet zo gek, aangezien er vreemd volk op de been is. „Bij dorpsgenoten werd aangebeld door vreemden die vroegen of ze even naar de wc mochten. Of ze kregen bedelbrieven in de bus met zielige verhalen.”
Ook bedrijven ruiken geld: „Mijn stukadoor wilde ineens vijfhonderd euro meer voor een klus en banken nodigden me uit voor beleggingen.” De lokale Rabobank staat op de stoep met een fles champagne. „Die heb ik als slijterszoon met plezier opgedronken.”
Alle hectiek noopt uiteindelijk tot een pas op de plaats: „De verbouwing van het nieuwe huis, de herrie met de vorige werkgever, de onrust, de opgezegde vakanties, het werd allemaal wat veel.”
De jonge makelaar klopt aan bij een mental coach teneinde de rust terug te vinden. Dat is aan het einde van dit roerige kalenderjaar nog wel een beetje gelukt. „Mijn vrienden verzekeren me dat ze echt niks extra’s van me verwachten en dat ik niks ben veranderd. Dat doet me deugd. Komende donderdag is een andere postcode aan de beurt en daar ben ik blij mee. Het is mooi geweest.”