Alpaca’s Enzo in Wittelte geeft rust en vertrouwen: ‘Wij willen nooit meer terug naar Den Haag’

De Hagenezen hebben een goedlopend, maar met opzet kleinschalig bedrijf gecreëerd met onder meer wandelingen, lezingen en workshops, iets wat ze zeven jaar geleden nooit hadden kunnen bevroeden. Het is het bijzondere verhaal van Randstedelingen die de rust en ruimte in Drenthe zochten én vonden. „Wij willen nooit meer terug naar Den Haag, ik kom er ook nauwelijks meer”, geeft de 52-jarige Patrick toe. „Die drukte, al die prikkels en de mentaliteit.”

Als een iemand een echte Hagenees is, dan is dat Patrick wel. „Ik ben geboren in de Schilderswijk op de Haagse markt, mijn vader was marktkoopman. Hij deed in antiek, tweedehands spullen en partijhandel. Hij haalde in opdracht van justitie ook wel huizen leeg waar bijvoorbeeld een moord was gepleegd. Met de blote handen en dan moest er ook schoongemaakt worden. Dat kon behoorlijk stinken.” Patrick trekt een vies gezicht.

Zijn vader overleed op 56-jarige leeftijd, Patrick trad in zijn voetsporen. „Ik kocht partijen op in het buitenland en was eigenlijk de voorloper van de Action”, lacht hij. Het was hard werken met te weinig tijd voor het gezin. „Ik ben toen trambestuurder, buschauffeur en machinist bij de HTM geworden, dat heb ik twaalf jaar met veel plezier gedaan. Mijn vrouw werd flink ziek, het werd tijd om de boel op te pakken en te verhuizen.”

Friesland leek de beste kaarten te hebben, het werd Drenthe. „We zijn vaak met de camper naar Drenthe geweest, voor deze locatie in Wittelte waren heel veel gegadigden. Dit is een kleine boerderij, niet echt geschikt voor gezinnen. Ineens stonden we alsnog op de eerste plaats. Er zit een hectare grond bij, wanneer je in de grote stad woont, heb je geen idee hoeveel dat is”, grijnst Patrick.

In Den Haag hadden ze bij hun huurwoning vier kippen, twee honden en katten, dus dieren waren het stel niet vreemd. „Onze insteek was om iets met dieren te doen. De grond was alleen nog maar zand, moet je nu eens kijken! Er lopen tien alpaca’s en zes ezels, wat geiten en kippen. Ik heb er nog wel een baan bij. Ik heb alle grote rijbewijzen en rij drie dagen voor QBuzz vanuit Emmen. Van hot naar her en alleen maar ’s avonds. De bus is mijn werk, de dieren mijn passie en hobby. Ik zorg ook voor mijn vrouw. Ze helpt me waar mogelijk, maar dat kost haar veel energie.”

Het is ook een van de redenen dat de familie het klein houdt. „Ik doe bijna alles zelf. We hebben nu acht picknicktafels staan, maar als er zes gevuld zijn, vind ik het vol genoeg. Het mooie is dat hier mensen komen die rust zoeken. Nou, ezels en alpaca’s dwingen je wel tot rust, die dieren hebben geen haast. Een wandeling met ezels duurt drie tot vier uur, dan moet je je niet druk maken.” Patrick vertelt dat alpaca’s naast rust ook troost en vertrouwen bieden. „En de wol is uniek, daar laten we zelfs dekbedden en zeep van maken.”

Reviews op Google geven een positief beeld van de activiteiten hier in Wittelte. De gasten komen uit de eigen regio en in de zomer zijn het veel toeristen en die zien dat er ieder jaar wel weer wat anders aan het menu is toegevoegd. Een meet en feedbeleving bijvoorbeeld waarbij de dieren worden gevoerd, maar de inwendige mens daarna ook aandacht krijgt met de dieren al grazend in de nabijheid. Dat kon onder meer met een high-tea.

Bij Alpaca’s Enzo kunnen ook E-choppers en Fatrunners worden gehuurd voor een ritje door de omgeving. „Dat vonden we een mooi verlengstuk van ons bedrijf. Het is milieuvriendelijk en je promoot er Drenthe en in het bijzonder de gemeente Westerveld mee. Het kan heel goed worden gecombineerd met een alpaca-ervaring. We krijgen veel bezoekers uit het westen die op zoek zijn naar rust. We nemen de tijd voor iedereen, maken een praatje en zorgen voor een relaxte sfeer. Dit is ons ultieme locatie, een magische plek. We hebben alleen rekening te houden met de wolf, dat is een nieuwe uitdaging. We hebben een wolfwerend raster en weten dat ezels de alpaca’s beschermen tegen roofdieren.”

De gasten vinden het wel leuk om te worden ontvangen door een man met een Haags accent, die er af en toe op zijn manier wat plat Drents doorheen gooit. „Alleen zijn westerlingen misschien wat te direct, wij zeggen wat we denken en dat wordt niet altijd gewaardeerd. Ik denk van tevoren goed na of ik een bepaalde grap wel kan maken, maar we zijn hier helemaal ingeburgerd hoor!” Voor de toekomst zijn er wel voldoende ideeën, bijvoorbeeld wandelingen die qua kilometers wat verlengd worden. We hebben nu al avondwandelingen met de alpaca’s, waar er na afloop een kaasfondue klaarstaat. Ik wil de alpaca’s nog trainen om een drukke weg over te steken, dan kunnen we nog meer rondes lopen. En volgend jaar wil ik er twee jonge alpaca’s bij. Weet je dat die dieren 20 kunnen worden en een ezel zelfs 40 jaar? Over twintig jaar ben ik 72”, glimlacht Patrick.

Hij is er haast 24 uur per dag en zeven dagen per week mee bezig. „Ik heb gelukkig een zitmaaier, maar er staan hier ook nog 54 fruitbomen. Daar komt alleen maar meer fruit aan, dus meer werk, maar het is allemaal hartstikke leuk. Het geeft me energie en ik doe het allemaal met liefde. Het is heerlijk om hier ’s avonds rond te banjeren, ik kijk zelfs geen televisie meer. Ik voel me hier gezonder en gelukkiger dan In Den Haag, wij willen hier nooit meer weg.”

Info: www.alpaca-enzo.nl