Arno (42) en Melanie (32) uit Coevorden vinden na jarenlange zoektocht Franse droomboerderij. Alles klopt, nu nog het geld

Het is er gemiddeld vijf graden warmer dan in Nederland, al valt er aan de voet van de Franse Pyreneeën misschien net zo veel regen. Maar dan in korte, hevige buien. Grauwe winters kent het land van de Katharen niet; de zon blijft ook dan schijnen.

Arno (42) en Melanie (32) Bakker uit Coevorden zijn helemaal verliefd geworden op het middeleeuwse stadje Mirepoix, grofweg tussen Toulouse en Carcassonne gelegen. Het is hun droomplek om met de vier kinderen een kleinschalige boerderij te beginnen, met ook luxueus ingerichte tenten.

Het gezin, met Mara (11), Boaz (10), Lior (8) en Jade (1,5 jaar), huurt nu een paar maanden een huisje in de buurt van Mirepoix. „We hebben vier jaar lang elk jaar een paar maanden met onze camper rondgetrokken in Frankrijk, Spanje en Portugal. Om te reizen met onze kinderen, maar ook om een plek te vinden om straks te boeren dichtbij de natuur. We hoefden niet per se naar het buitenland, maar een boerderij nabij bijvoorbeeld het Dwingelderveld is onbetaalbaar voor ons”, zegt Melanie.

Zij groeide op in Woudenberg (provincie Utrecht), Arno in Steenwijksmoer waar zijn vader nog steeds woont. Tijdens hun campertochten keerden ze daar regelmatig naar terug, als thuisbasis.

„In Steenwijksmoer werkte ik als jochie altijd al bij een melkveehouder. Prachtig vond ik dat, het boerenleven”, vertelt Arno. „Maar het werd me al snel uit het hoofd gepraat, ook omdat we van huis uit geen boerderij hadden. Toch bleef die droom knagen. Ik heb jarenlang als zzp’er op boerderijen in Zuidoost-Drenthe gewerkt. Maar het mooiste is toch om zelf een boerderij te hebben.”

Ook Melanie had al een half boerenleven achter de rug bij hun eerste ontmoeting op een zorgboerderij in Dalen. „Arno was net een plan aan het presenteren over het melken van geiten, toen ik kwam binnenvallen. Het contrast was groot. Hij als bijna dertiger in keurig overhemd, ik als halve hippie van net 19 jaar. Er was meteen sprake van een vonk. Hij wilde boer worden, ik boerin. Hij hield van stijldansen, ik ook. Dus binnen een uur waren we al aan het dansen. Hij speelde You Are So Beautiful voor me op de piano. Aan het eind van de middag wisten we dat we nooit meer uit elkaar zouden gaan.”

Ze gingen in Dalen wonen. Weliswaar in een boerderijtje, maar zonder echte mogelijkheden om zelf te gaan boeren. Dus hakten ze in 2020 de knoop door: ze verkochten vrijwel al hun spullen om er veel met de camper op uit te kunnen trekken, de wijde wereld in. Met hun toen nog drie kinderen. „Het is ook voor hen een fantastische reis geweest. Op campings kwamen ze al snel in aanraking met leeftijdsgenootjes uit allerlei landen. Ze pikten heel snel andere talen op. We geven ze ook nu nog steeds thuisonderwijs, wat prima loopt.”

Melanie begon in 2021 met het magazine en platform Oervrouw, waarmee ze vrouwen maar ook mannen wil inspireren met ‘pure’ verhalen. Artikelen met diepgang, interviews die raken; dat is het idee.

Iets soortgelijks streven ze na met hun boerderij. Ecologisch, met wat koeien, kippen, schapen en een beetje landbouw. „Onze droom is niet alleen om zelf te boeren, maar ook om anderen te laten ervaren hoe bijzonder dit leven is. Verbinding met de natuur en elkaar. Een plek voor rust en bezinning. Echte gesprekken voeren. Missies waarmaken en dromen laten uitkomen”, filosofeert Melanie.

Het stel wil gasten ontvangen in zes glampingtenten en twee ecopods, ecologische trekkershutten. Dat doen ze in de streek waar Melanie in 2012 al eens vier maanden werkte op een kaasboerderij. „Dit gebied voelt als thuiskomen. De kastelen, de fijne markten, het lekkere klimaat en het kleinschalige boeren. Na jaren van zoeken hebben we onze droomlocatie gevonden. Tien hectare groot, met een fantastisch uitzicht op de bergen en ook nog eens een eigen molen.”

Er is echter een grote maar in dit verhaal: geld. Ze kunnen bij de Franse bank geen hypotheek krijgen voor de 4 ton die de boerderij moet kosten, temeer omdat Oervrouw een Nederlandse uitgeverij is en geen Franse cijfers kan overleggen. „Bij Nederlandse banken hoeven we ook niet aan te kloppen, want die zien geen heil in het financieren van een boerderij in het buitenland. Daarom beginnen we een crowdfundactie, via oerhoeve.com. We zoeken investeerders. Mensen die geloven in onze missie”, zegt Arno.

De tegenprestatie is 5 procent rente over 5 jaar, waarna het leenbedrag volgens plan wordt teruggestort. „We hebben er alle vertrouwen in dat dit goed gaat. Zo’n boerderij vermindert niet in waarde, en we mogen van de burgemeester sowieso met zes tenten beginnen. We denken jaarlijks zo’n vijfhonderd gasten te krijgen. Met daarbij opgeteld de opbrengsten van Oervrouw en de boerderij en we komen ruim rond. Na vijf jaar kunnen we de boerderij herfinancieren, waardoor er geld vrijkomt om terug te betalen.”

Er zijn ook andere vormen denkbaar. Arno: „Mensen zouden ook hun toekomstige vakantie bij ons nu alvast kunnen betalen. We staan open voor allerlei vormen.”

Er is een kaper op de kust, want een ander stel heeft ook vier ton geboden en kan cash afrekenen. Iets waar de verkoper wel oren naar heeft. Mogelijk worden Melanie en Arno gered door een instantie die landbouwgronden in Frankrijk beheert en daarom de voorkeur kan geven aan de Coevordenaren. „Wij willen er een echt agrarisch en toeristisch project van maken. Als gezin krijgen we wellicht daarom voorrang.”

De eerste ton van de vier is naar eigen zeggen inmiddels binnen. „Familie, vrienden maar ook mensen uit onze Oervrouw-community willen meedoen. Soms moet je buiten de gebaande paden durven treden. Dat hebben we de afgelopen jaren genoeg gedaan. Als de banken niet meewerken, laten we het dan met mensen doen die ook zo’n positieve impact willen maken.”