De gestolen duiven van Tinus Deuring zijn 100.000 tot 115.000 euro waard. Foto: Harry Tielman
Duivenmelker Tinus Deuring (76) uit Gasselternijveen werd in de nacht van dinsdag op woensdag beroofd van twintig van zijn duiven. „De beste van Nederland. Zulke goede als deze kweken duurt wel tien tot vijftien jaar.”
„Alles is leeg.” Deuring wijst van hok naar hok. „Hier zat nummer 81. Daar hebben ze ook de eieren van meegenomen. Ook haar zoon is weg. Nummer 32.” Tinus Deuring (76) staat beteuterd te kijken naar zijn volière achter zijn huis in Gasselternijveen.
Woensdagochtend wilde hij zijn duiven voeren. Aan de buitenkant was niets te zien. Maar toen hij de deur openzwaaide, zag hij de lege hokken. Alle twintig duiven gestolen. Dat moet tussen 2.00 en 6.00 uur in de nacht van dinsdag op woensdag zijn gebeurd, denkt Deuring.
Beste van Nederland
Ze waren zijn levenswerk. „De beste van Nederland”, zegt Deuring, die bijna 65 jaar in de duivenwereld actief is. Vorig jaar werd hij er Nederlands kampioen mee. Eerder ging hij met ze naar de Olympiade – de Olympische Spelen voor de duivensport.
De vogels zijn behoorlijk snel en leggen lange afstanden af: sommige wel 500 tot 750 kilometer. „Zulke goede als deze kweken duurt wel tien tot vijftien jaar”, legt de duivenmelker uit. De gestolen duiven zijn 100.000 tot 115.000 euro waard.
‘Ik leef voor die duivenvluchten’
De schrik bij Deuring was dan ook groot. „Vanmorgen was het niet zo best. Ik was helemaal van het padje”, zegt hij. „Ik dacht gelijk: ik stop ermee. Ik leef voor die duivenvluchten.” Zijn vrouw Ginie (75) knikt. Ook zij is groot liefhebber van de sport. „Bizar dat iemand zoiets doet.”
De gestolen duiven waren het levenswerk van Tinus Deuring uit Gasselternijveen. Vorig jaar werd hij er Nederlands kampioen mee. Foto: Harry Tielman
Ze hopen dat iemand iets heeft gezien. Al weten ze dat de kans klein is dat Deuring zijn duiven ooit nog terugziet. „Ik heb geen idee wie de daders zijn. Ze wisten in elk geval precies welke duiven ze moesten hebben.”
De politie is langsgeweest, maar vanwege gebrek aan inbraakschade kan die waarschijnlijk niet veel doen. Bij de buurman hangt een camera, maar daar zat geen geheugenkaartje in. De duiven waren niet verzekerd – „veel te duur”.
Hart onder de riem
Gelukkig zijn een paar oudere en jonge duiven met rust gelaten en ondergebracht op een veilige plek. „De ouders van een van die goede duiven zijn er nog. Dus daar kan ik nog wat mee kweken”, zegt Deuring hoopvol. „Maar de vraag is of ze net zo goed worden. En trainen voor zulke lange afstanden duurt minstens twee jaar.”
Zijn telefoon rinkelt voortdurend. Andere liefhebbers willen hem een hart onder de riem steken. „Ook zij vinden het vreselijk wat er gebeurd is. Ze bieden mij wat van hun jonge duiven aan. Zo veel dat ik er haast een extra hok bij zou kunnen bouwen. Hartverwarmend.”
Inmiddels is Deuring iets gekalmeerd. „Er is niets meer aan te doen. Liever de duiven dan dat zoiets in huis gebeurt.”
Tinus Deuring wilde nietsvermoedend zijn duiven voeren, toen hij zag dat de hokken leeg waren. De duiven lagen achter een plank boven de hokken. Foto: Harry Tielman
