Winkel Boelens in Emmen open, maar vanwege corona alleen voor postzaken. 'Het gevloek, getier en gescheld is werkelijk niet van de lucht. Alsof wij hierom hebben gevraagd'
Roelof en Renate Boelens in hun zaak, de oudste nog bestaande winkel in de Emmer wijk Emmermeer. Het werk is wel eens leuker geweest. Foto: Boudewijn Benting
Postzaken afhandelen en verder niets. Dat is wat Roelof en Renate Boelens sinds de nieuwe lockdown mogen doen in hun tabaksspeciaalzaak annex boekenwinkel in Emmen. Het stel baalt. Van de maatregelen, maar ook van klanten die het blijkbaar niet willen begrijpen. ,,Er zijn mensen die ons echt verrot schelden. Alsof wij hierom hebben gevraagd.’’
Boelens is een begrip in Emmermeer, de oudste wijk van Emmen. De tabaksspeciaalzaak annex boekenwinkel bestaat al 62 jaar en is daarmee de oudste nog bestaande winkel in de wijk. Egbert en Alie Boelens, de ouders van Roelof, openden de winkel in 1960 aan de Warmeerweg.
Het stel had aanvankelijk helemaal geen plannen om de detailhandel in te gaan, maar kon in Emmen alleen een huis krijgen met bedrijfsruimte. Het werk beviel goed en in het begin van de jaren zeventig verhuisde het bedrijf naar de Haagjesweg, tegenwoordig Middenhaag geheten.
Sinds het midden van de jaren negentig runt Roelof (59) met zijn vrouw Renate (44) de zaak. ,,We hebben een echte wijkwinkel, iedereen kent ons en wij kennen iedereen’’, zegt Roelof, die net als zijn vrouw opgroeide in Emmermeer. ,,Je maakt heel veel mooie dingen mee, maar zeker ook verdrietige. We hebben een sociale functie. Veel klanten willen graag hun verhaal kwijt en natuurlijk hebben we voor iedereen een luisterend oor. Dat is wat het werken in zo’n winkel mooi maakt.’’
‘Ik ben niet van suiker, maar er zijn natuurlijk wel grenzen’
Nooit had de Emmenaar gedacht dat er een tijd zou komen dat hij klanten zijn winkel uit moest zetten. Toch is dat nu al enkele keren gebeurd. ,,Er zijn mensen die zich in onze winkel niets aantrekken van de coronamaatregelen en ook na een waarschuwing weigeren om een mondkapje te dragen.’’
Renate knikt. ,,En dan heb je nog te maken met mensen die blijkbaar niet willen begrijpen dat wij door de lockdown nu geen tabak, tijdschriften, kaarten en boeken mogen verkopen. Het gevloek, getier en gescheld is niet van de lucht. Alle frustraties worden op ons afgereageerd. Ik ben niet van suiker en kan best wat verdragen. Maar er zijn natuurlijk wel grenzen.’’
Renate en Roelof Boelens in hun lectuurshop annex tabakspeciaalzaak. Ze mogen alleen nog postzaken afhandelen en niet alle klanten lijken dit te begrijpen. Foto: DvhN
Het stel benadrukt dat veruit de meeste klanten zich prima gedragen. ,,Krijgen wij in de winkel de volle laag, dan zijn er bijna altijd klanten die het voor ons opnemen. En dat is natuurlijk hartstikke fijn. Ook wij hebben niet om deze situatie gevraagd. Wat denk je dat dit voor ons betekent?’‘
,,Het is de tweede periode al dat wij alleen maar postzaken mogen doen. Ook zijn we al een keer een tijd noodgedwongen helemaal dicht geweest. Vanuit de overheid krijg je wel een vergoeding en mag je de belastingen later betalen. Maar onder de streep houden we er echt veel minder aan over dan zonder corona.’’
Wat betreft mondkapjes: gelijke monniken, gelijke kappen
Het negeren van de regels is geen optie, zegt Renate Boelens. ,,Wat betreft mondkapjes, hanteren wij het motto gelijke monniken, gelijke kappen. Laten we mensen zonder mondkapje binnen, dan zijn ook wij in overtreding en bovendien levert zo’n situatie veel irritaties op bij andere klanten die wel een mondkapje dragen.’’
Clandestien toch wat kaartjes of sigaretten verkopen is er ook niet bij. ,,Tijdens de eerste lockdown streken we wel eens met de hand over ons hart, zeker bij oudere mensen die wat nodig hadden. Maar het duurde toen maar even of we hadden hier een boa over de vloer. Nou, aan nog meer gedoe hadden wij dus geen zin.’’
Met louter postzaken wordt geen dikke boterham verdiend. Toch houdt het stel de winkel open, om de wijk en andere klanten hiermee wel te kunnen blijven bedienen. Roelof: ,,Maar ik hoop echt dat we van al deze toestanden heel snel af zijn. Ik wil weer gewoon aan het werk. Net als eerder. Zonder beperkingen, zonder grote verdeeldheid en met alleen maar vriendelijke mensen om mij heen.’’
