Bas Kamst (links) en Leo Pekelsma in het vernieuwde centrum van Nieuw-Amsterdam. Foto: DvhN
Leo Pekelsma (65) loopt er niet mee te koop. Maar toch is het waar. Hij was veel langer topman van de NAVO dan Joseph Luns. Opgeteld 23 jaar stond hij aan het roer.
Eind vorige maand nam hij afscheid van de handelsvereniging Nieuw-Amsterdam/Veenoord (NAVO). Ook de Emmer wethouder Bouke Arends (PvdA) was present. Pekelsma: ,,Bouke was die middag ervoor op een ministerie in Den Haag. Daar vertelde hij dat hij ‘s avonds nog naar een bijeenkomst van de NAVO moest. Ik had hun gezicht wel eens willen zien.’’
Gedurende drie periodes was Pekelsma voorzitter van de handelsvereniging. Van 1982 tot 1994, van 2000 tot 2007 en van 2014 tot 2018. En dat terwijl hij die laatste periode helemaal niet meer in Nieuw-Amsterdam woonde en werkte.
In 2014 droeg hij zijn juwelierszaak over aan zoon Leon en verhuisde hij met zijn vrouw Gerrie naar Schoonebeek. ,Het bleek heel moeilijk om iemand te vinden die NAVO-voorzitter wilde worden. Om die reden heb ik het de laatste vier jaar nog gedaan. Maar gelukkig stond er dit jaar een opvolger klaar: Bas Kamst. Het is ook goed dat nu de jongere garde het overneemt.’’
Pekelsma is al decennialang een begrip in de streek. In 1956 verhuisde Thomas Pekelsma, de vader van Leo, van Dokkum naar Nieuw-Amsterdam om daar juwelierszaak Brinks over te nemen. Amper twee jaar later was hij voorzitter van de handelsvereniging, een functie die hij pas in 1974 neer zou leggen. ,,Zowel mijn vader als ik vond het belangrijk om maatschappelijk actief te zijn. Maar we vonden het besturen ook gewoon leuk’’, zegt Leo Pekelsma.
Had zoon Leon geen interesse om ook wat dit betreft in de voetsporen van zijn opa en vader te treden? ,,Die vraag hoor ik vaker. Nee, die behoefte heeft hij niet. Hij is een heel ander persoon dan ik. Hij lacht ook veel meer.’’
Leo Pekelsma behoort niet tot de groep die betoogt dat vroeger alles beter was. De langgerekte winkelstrook, ook wel De Veurstreek genoemd, is de laatste jaren opgeknapt en wordt alom geprezen. Verpauperde, leegstaande panden hebben plaats gemaakt voor deels karakteristieke nieuwbouw.
Ook de infrastructuur tussen de gevels en het kanaal is flink onder handen genomen. Mede doordat bepaalde winkels plaats hebben gemaakt voor woningen, is er van leegstand nauwelijks sprake. ,,Het is prachtig geworden’’, zegt de voormalig juwelier, die nauw bij de planvorming betrokken was. ,,Maar belangrijk is nu wel dat de klanten dat goede gevoel houden.’’
Opvolger Bas Kamst, eigenaar van vier damesmodezaken, knikt. ,,We moeten net dat beetje extra doen. Als individuele ondernemer, maar ook als gezamenlijke middenstand. Zorg voor dat wow-effect, dat stukje service dat je niet verwacht.’’
De 38-jarige Kamst geeft een voorbeeld. ,,Als een personeelslid van ons hoort dat een klant iets koopt omdat zij zoveel jaar is getrouwd, dan proberen wij om die dag daar een attentie te bezorgen. Wat is er nu leuker om je klanten blij te maken? Daar word je toch ook zelf vrolijk van? En ook bij verdrietige dingen moet je van je laten horen. Zo moeilijk is het niet. Behandel mensen zoals je zelf graag behandeld wilt worden.’’
Kamst benadrukt dat hij niet de indruk heeft dat klanten zich in Nieuw-Amsterdam onvoldoende gezien voelen. ,,Maar het kan altijd beter, bij iedereen. En ook belangrijk: wijs je klanten op andere dingen die in het dorp bij collega’s te koop zijn. Wil je een bruisend centrum, dan heb je elkaar nodig.’’
Die saamhorigheid was vroeger wat makkelijker te bewerkstelligen doordat meer middenstanders bij de winkel woonden. Je kwam elkaar hierdoor vaker tegen. Pekelsma: ,,Het waren ook andere tijden. Hield je vroeger een playbackshow, dan kwamen er honderden mensen. Organiseerde je een beurs, dan kwamen daar duizenden mensen op af. Mensen vinden tegenwoordig niet zo gauw meer iets bijzonder.’’
Met zichtbaar plezier pakt Pekelsma een van zijn plakboeken. Op foto’s is te zien hoe hij in de muziekkoepel op het Marktplein Sinterklaas welkom heet. Even verderop een foto uit 1985. Pekelsma deelt aan een dorpsbewoner de hoofdprijs uit van een middenstandswedstrijd: een gloednieuwe Mazda. ,,Ook waren er jaren waarin de winkelweek NIWA was gekoppeld aan een wielerkoers. Reden we als ondernemers in versierde auto’s in optocht door heel Zuidoost-Drenthe.’’
Kamst: ,,Wil je dat tegenwoordig doen, dan moet je daar 36 vergunningen voor aanvragen.’’ Gelukkig voor Kamst is hij niet van plan om de wielerkoers nieuw leven in te blazen. ,,De Ibiza-markt van twee jaar geleden, dat was een groot succes. Wellicht is dat voor herhaling vatbaar.’’
Hoe het ook zij, Pekelsma gaat het allemaal van een afstand volgen. Als voormalig NAVO-topman. En als NAVO-erelid, want dat is hij sinds kort ook. Als enige.