Hoe levenscoach Liesbeth (47) uit Pieterzijl afrekende met haar perfectionisme

Achter de boerderij die ze bewoont met haar man en twee dochters even buiten Pieterzijl richtte ze onlangs een tinyhouse in met twee gemakkelijke fauteuils en een weids uitzicht. Daar wil ze in gesprek met mensen die vanuit een ander perspectief naar hun leven willen kijken.

Van Haarlem is ervaringsdeskundige. Ze werkte vele jaren als leidinggevende bij een internationaal opererende multinational. Ongelukkig was ze naar eigen zeggen niet als ze terugblikt op die jaren: ,,Maar ik liep voortdurend op tegen m’n eigen leidinggevenden. Toen ik hierin een patroon ontdekte, dacht ik: ‘Ik wil kijken naar m’n eigen rol in plaats de schuld te zoeken bij anderen’.’’

Ze volgde een speciale opleiding en spoorde het euvel op: ,,Ik was perfectionistisch ingesteld. Ik wilde m’n werk zo goed mogelijk doen en zei nooit ‘nee’ als nieuwe projecten op m’n bord werden gelegd. Het leven dat ik leidde was allesbehalve relaxt doordat ik voorbijging aan mezelf. Daar kwam bij dat ik de hoge maatstaf die ik voor mezelf hanteerde, onbewust ook oplegde aan m’n collega’s.’’

In een burn-out raakte ze naar eigen zeggen niet. ,,Die dans ben ik net op tijd ontsprongen.’’ Wat ze leerde, is minder oordelend in het leven te staan en ook minder zwart-wit te denken. Ieder mens heeft positieve eigenschappen. ‘t Is de kunst om naar ieders inbreng te kijken. Dat komt van pas als je binnen een team met elkaar samenwerkt.’’

Van Haarlem ontdekte de vermoedelijke oorzaak achter haar drang tot perfectionisme. ,,M’n man en ik hebben twee dochters die allebei als hoogbegaafd zijn gediagnosticeerd. Zelf ben ik hierop nooit getest. Maar ik denk dat dit stempel ook op mij van toepassing is.’’

Hoogbegaafden zijn volgens de coach uit Pieterzijl die tot voor kort haar praktijk uitoefende in Grijpskerk, onder te verdelen in twee categorieën: ,,De ene wordt door de omgeving als uitermate druk ervaren. Terwijl de ander er alles aandoet om vooral geen aandacht te trekken.’’ In beide gevallen wordt dat gedrag door de omgeving vaak niet begrepen. Zulke kinderen worden gezien als ‘anders en raar’. Dat stempel dragen zij op weg naar volwassenheid de rest van hun leven met zich mee.’’ Ze rekent af met het vooroordeel dat een hoogbegaafd iemand de hele dag in de boeken zit. ,,Naast hun verstandelijke vermogen zijn deze mensen vaak ook super creatief en bijvoorbeeld goed in sport.’’

In haar coaching-praktijk kan iedereen met levensvragen terecht. Door haar eigen persoonlijke ervaringen richt ze zich in het bijzonder op volwassenen die het gevoel hebben dat zij wellicht ook hoogbegaafd zijn. ,,Kinderen worden hierop tegenwoordig getest. Bij de meeste volwassenen gebeurt dat veelal niet. Daardoor voelen mensen die hiermee behept zijn, zich vaak onbegrepen. Ik wil mensen bij de hand nemen als ze (net als ikzelf deed) ervoor kiezen op zoek te gaan naar zichzelf. Dat is echt een aanrader.’’

Een avontuur dat ze tussen de bedrijven door begon: in het Friese Eastermar organiseert ze eind dit jaar een workshop voor vrouwen die vermoeden dat ze hoogbegaafd zijn. De workshop bestaat uit drie bijeenkomsten. Van Haarlem richt zich doelbewust op vrouwen: ,,Vrouwen zijn vaak onzekerder over zichzelf en hun capaciteiten dan mannen. Veel vrouwen gaan zo op in hun moederschap dat zij het belang van hun kinderen vooropstellen en aan zichzelf voorbijgaan.’’