Wielercoach Bodi Del Grosso (25) uit Eelde predikt het plezier dat hij als renner verloor. ‘Je bent een kind, geniet ervan’

Op het moment dat het profpeloton deze Paaszondag net uit Antwerpen is vertrokken voor de Ronde van Vlaanderen, stapt Bodi Del Grosso op zijn fiets voor de Ronde van Leek. Incidenteel rijdt hij nog wedstrijden bij de amateurs. Dat blijft leuk. „Zeker hier het Noorden. Maar nooit met de ambitie weer de allerbeste te worden.”

Zijn broertje Tibor pakte een dag eerder zijn tweede zege op het hoogste niveau, Bodi beëindigde eind 2023 zijn professionele wielerloopbaan. „Ik boekte geen vooruitgang meer. Had al van alles geprobeerd, maar het ging niet. Als ik mijn broertje zie… dat is een heel mooi leven. Maar er zitten ook andere kanten aan, zoals de druk. Wielrennen is niet altijd bevorderend.”   

Dat is precies wat Bodi Del Grosso tegenwoordig als ploegleider bij NXTG Racing anders wil doen. Hij begeleidt acht jonge, talentvolle wielrensters (onder wie Rianne Nieuwenhuis uit Gieten) en predikt het plezier. „Geen ouderwets regime van trainen, eten, slapen. Geniet van dat je kind bent. Speel op de fiets.”

Wanneer dat lukt, geniet de Eeldenaar. „Na onze laatste trainingsstage wilden de meiden op de kiss-and-ride van het vliegveld van Mallorca de bus niet uit. Het was zo leuk geweest dat ze eigenlijk niet naar huis wilden. Dat was het allermooiste.”

Del Grosso trainde ook de noordelijke toppers Daan Dijkman (18 jaar, Groningen, UAE) en David Haverdings (22, Zuidlaren, Alpecin-Premier Tech). „Ik probeer aan de lange termijn te denken. Welk pad wil je bewandelen? Welke manier werkt voor jou? Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Dat verschilt per persoon. Daarvoor gebruik ik mijn eigen ervaringen en de dingen die ik onderweg heb geleerd.”

Al tijdens zijn eigen carrière keek Del Grosso, student pedagogiek, verder dan zijn eigen prestaties. „Ik had oog voor het geheel. Samen is het zoveel leuker. Als je elke keer in je eigen coconnetje blijft en alleen maar bezig bent met hetzelfde, dan loop je vast.”

Enthousiast vertelt hij over een geslaagde trainingsdag als voorbeeld van zijn werkwijze. Afgelopen week nog reed hij heerlijk in de zon op de klimmetjes rond Tecklenburg. Samen met zijn pupil Rianne Nieuwenhuis en zijn vriendin Britt Knaven, met wie hij op de zolder bij zijn moeder woont. „We maakten er een leuke dag van. Taart aan het einde van de rit. En met gesprekken over coaching, over fietsen, over het leven. Dat vind ik echt een meerwaarde.”

Dat hij deze zondag rond Nienoord zijn rondjes rijdt en niet meedoet aan Vlaanderens Mooiste? Dat gemis knaagt niet meer. „Ik heb er ooit van gedroomd om de Ronde van Vlaanderen te rijden. Maar ik ken ook de andere kant. De kant die de meeste mensen niet zien. De chaos, de hectiek, de druk. Je bent overgeleverd aan anderen. Het klinkt hard, maar als renner ben je een naam, een nummertje. Je bent entertainment.”

„Mijn broertje vindt die wereld mooi. Hij kan er zijn geld mee verdienen. Maar we zijn daar heel nuchter in. Je moet jezelf niet gekker maken dan het is. Een film is altijd mooier dan de werkelijkheid. Dat is in de koers ook zo. Ga maar elke dag vijf of zes uren trainen in je uppie. Jaar in, jaar uit. Van buitenaf zie je een heel ander verhaal dan de sporter zelf.”

De oudste Del Grosso haalt zijn plezier tegenwoordig uit het coachen van talenten, al is hij uiterst bescheiden over zijn bijdrage. „Ik vind dit soort projecten leuk en doe het graag, zeker zolang ik weet dat het ergens naartoe gaat. Als ik een renner op gegeven moment niets meer kan bijbrengen, dan laat ik hem of haar los. Dan is er misschien iemand anders die het beter kan doen. Dat is hoe ik in het leven sta. Ik ken mijn plek. Ik sta niet te springen om maar te laten zien wat ik allemaal heb gedaan.”