Romano Postema kan weer eens zijn vuisten ballen. Foto: Rene Nijhuis
De scherpste spits van de competitie en het groeibriljante van de club schoten in het Gelredome allebei met scherp. Beide Groningers vierden het 3-3 gelijkspel als een persoonlijke overwinning.
„Als ik de bal in de zestien krijg, dan zet ik oogkleppen op en dan zie ik ook geen medespelers meer. Als de keeper meebeweegt is de korte hoek van mij. Dan is het daar blind schieten en plus één op de teller’’, blikt Romano Postema staccato terug op zijn doelpunt. Die plus één slaat niet op het ‘gewonnen’ puntje van zijn huurbaas FC Emmen in Arnhem, maar op de eenentwintigste goal op de topscorerslijst van de KKD, waar hij nog altijd fier bovenaan staat.
Het doel van de spits is duidelijk, nog vier wedstrijden in het rood-wit en dan het liefst een mooi avontuur over de grens. „Ik weet niet of er scouts op de tribune zaten, maar anders krijgen ze het wel mee dat er weer één in lag’’, glundert Postema in de spelerstunnel.
'Nog twee erbij'
Dat ze bij zijn huidige werkgever FC Groningen de uitleenperiode in Zuidoost-Drenthe niet als ‘ontwikkelverhuur’ voor de eigen hoofdmacht ziet, raakt het kind van de club niet. „Daar zijn we het wel over eens, denk ik.’’
Ondertussen is Postema meer met zijn eigen doel bezig, dan met de clubresultaten de komende weken. „De competitie is wel voorbij voor ons, maar voor mezelf valt er nog zeker iets te winnen. Er moeten nog minimaal twee treffers bij voor de topscorerstitel. Als we verliezen en ik scoor is dat lekker voor mezelf, maar als de rest ook blij naar huis gaat voelt een doelpunt nog mooier.’’
De aansluitingstreffer van Postema was nuttig, maar de belangrijkste goal van de avond volgde erna. Die kwam van de voet van zijn provinciegenoot Chiel Sunder (17). Die redde al eerder dit seizoen de Emmer meubelen uit bij Willem II, maar die ‘eerste’ werd hem later afgenomen en ging als eigen doelpunt van de Tilburgers in de boeken. Tot onmin van de tiener.
'Trots op hem'
Postema genoot mee met de eerste officiële van zijn jonge ploeggenoot. „Als hij zo door blijft gaan, dan komt het goed met hem. Hij verdient zijn plek. Hij heeft het talent en het zelfvertrouwen. Dat laatste is het belangrijkste voor een spits. Dan kan hij me misschien wel opvolgen in Emmen.’’
Chiel Sunder sprint naar de zijlijn om de 3-3 te bejubelen. Foto: Rene Nijhuis
Dat laatste denkt ook hoofdtrainer Menno van Dam. „Chiel Sunder is het groeibriljante van deze club en ik ben hartstikke trots op hem. Hij heeft denk ik nog een seizoen nodig achter een ervaren aanvaller. Daarna moet hij dé spits van FC Emmen zijn.’’