FC Emmen na blamage tegen Jong AZ terug bij af. Plaatsing voor play-offs wordt nog een hels karwei

Het is iedere week weer de grote vraag: welk FC Emmen krijgen we te zien? Wordt het ‘t gestructureerde FC Emmen dat twee weken gelden met fris aanvalsspel topclub SC Cambuur een pak slaag gaf of het FC Emmen dat vorige week tegen Roda JC slordigheid op slordigheid stapelde en nauwelijks voor het vijandelijke doel opdoemde?

Er is al het gehele seizoen geen peil te trekken op FC Emmen. Telkens als de Drenten uit een dal zijn geklommen, donderen ze net zo hard weer naar beneden. Zo was het onder de vertrokken Duitse trainer Robin Peter en zo is het onder zijn vervanger Alfons Arts nog steeds.

Vrijdagavond was het begin van de wedstrijd tegen Jong AZ hoopvol. Al na twee minuten vond Hawkins met een hoge voorzet de opgekomen linksback Robin Schouten, maar een Alkmaars been stond succes in de weg.

Wat de opmaat moest zijn van een heerlijk voetbalavondje op De Oude Meerdijk, werd een tranendal. Zelfs de altijd betrouwbare Luca Unbehaun deelde in de malaise. De sluitpost, vorige week vader geworden van dochter Minou, had na een klein kwartiertje spelen alle tijd om met zijn gouden voetjes een medespeler te bedienen, maar schoof de bal in de voeten van AZ-talent Anthony Smits, die Sem van Duijn in staat stelde de 0-1 binnen te schieten.

Pas halverwege de eerste helft lukte het FC Emmen weer een fatsoenlijke aanval op het inmiddels bijna platgelopen kunstgrasveld op De Oude Meerdijk op te zetten. Het diagonale schot van Hawkins dat eruit voortkwam verdween via de binnenkant van de paal in de handen van doelman Daniël Deen.

FC Emmen kreeg weer wat kleur op de wangen, maar van soepel aanvalsspel was ook tegen de jeugdige tegenstander geen sprake. Veel pogingen om tot kansen te komen strandden bij Kelian Nsona, de Franse buitenspeler die uitstekende wedstrijden afwisselt met ergerniswekkende optredens. Tegen Jong AZ was maar weer eens sprake van dat laatste. Zelden passeerde hij een tegenstander en als het wel lukte was de voorzet of het schot (vaak was niet te onderscheiden welke van de twee het was) ondermaats.

Jong AZ kreeg voor rust nog de beste kans op een doelpunt. Met een splijtende pass werd Smits op Unbehaun afgestuurd, maar de Duitser herstelde - mede door vertwijfeling bij Smits - zijn fout die hij bij het eerste doelpunt had gemaakt.

In de tweede helft was het aanvankelijk niet veel beter wat FC Emmen liet zien en na bijna een uur spelen kwam Jong AZ op 0-2. FC Emmen-aanvoerder Mike te Wierik redde in eerste instantie nog op de lijn bij een schot van Elijah Dijkstra, maar moest vervolgens toestaan hoe Ro-Angelo Daal de bal in de piepkleine ruimte tussen zijn heup en de paal in het doel knalde.

Arts had er genoeg van en bracht met Freddy Quispel voor Hawkins en Yannick Eduardo voor Chardi Landu twee verse aanvallende krachten. Het was Quispel die vijf minuten na zijn entree de wedstrijd nieuw leven inramde. De aansluitingstreffer maakte de fans op De Oude Meerdijk ook wakker en gedragen door hun fanatieke aanmoedigingen zocht FC Emmen naar de gelijkmaker. De Drenten waren dreigend, maar misten de finesse om tot goede doelpogingen te komen.

Aan de Drentse dadendrang kwam een kwartier voor het einde abrupt een einde toen Mulder een bal terug wilde spelen op doelman Unbehaun. De keeper stond echter een flink eindje naast zijn doel, gleed bovendien uit op het - ‘t kan niet genoeg benadrukt worden: waardeloze veld - en zag hoe de bal tergend langzaam over de doellijn hobbelde.

De gifbeker was daarmee nog niet leeg. Uit een strafschop, na een overtreding van Faris Hammouti, maakte Jong AZ er in de slotfase nog 1-4 van. Een pijnlijke nederlaag, waardoor FC Emmen ineens ver verwijderd lijkt van deelname aan de play-offs.