FC Emmen geeft duel tussen hoop en vrees in blessuretijd weg en zakt zelfs op de ranglijst

Het mooiste moment van de avond vond plaats voor het eerste fluitsignaal. Supporters gooiden honderden knuffels en clubmerchandise op het veld. Die worden met de spelersbus naar gezinnen gebracht die in de knel zitten. Naar kinderen die meer te winnen hebben in het leven dan drie punten op een vrijdagavond. Honderden van hen kregen vrijdagavond een ereplek in De Oude Meerdijk. Het ontroerende gebaar toont aan dat de club veel meer is dan voetbal.

Na de knuffelregen hoopten ze bij Emmen vooral op een schotenregen van de eigen ploeg in de kraker der middenmoters tussen het VVV van Peter Uneken uit Sleen en zijn oude ploeg FC Emmen. De Drenten wilden vooral niet een herhaling van het uitduel in Venlo in oktober, een wedstrijd die de boeken inging als schandalige weggeefpartij.

Menno van Dam slachtofferde zijn eerste aanvoerder Besuijen en tweede captain Kongolo en verving hen door Geypens en Quispel. Met de verkiezing van Bolk boven Mukeh en Beukers boven Gerezgiher kon de coach in ieder geval geen vastigheid verweten worden. Het was wederom een formatie van elf spelers die nog niet eerder samen aan de aftrap verschenen. Van Dam sprak vooraf over een tactische twist.

Dat bleek het vervangen van twee rappe flankenflisters door aanvallende vleugelverdedigers. Binnen vijf minuten zorgde het actieve duo Beukers en Geypens meteen voor gevaar in de vijandelijke zestien. Met name die laatste bleek een ware plaaggeest voor de gasten uit Limburg met eerste een strakke voorzet op Postema die net niet uitkwam met zijn rasse schreden. Even later mocht hij zelf vuren.

De wurggreep van de Emmenaren was het eerste kwartier intens. Daarna durfde VVV aan de eerste gevaarlijke uitbraak te denken, maar die gedachte en de aanval in de dop werd snel gekaapt. Die eindigde met een onverbiddelijke knal van Postema in de kruising en tegen de touwen, maar de Groninger stond volgens de vlaggenist van dienst buitenspel. Het stadion was nog niet bekomen van de poeier toen Beukers opdook voor de doelman. Quispel was de volgende die solliciteerde naar een doelpunt. Het was allemaal zeer gevaarlijk, maar zonder effect op de tussenstand.

Binnen het halve uur scoorde FC Emmen voor de tweede keer. Waar het vermeende buitenspel van Postema eerder twijfelachtig leek, stond Quispel dat zeker niet bij zijn treffer. Toch werd ook hij teruggefloten tijdens het juichen.

Toch ging FC Emmen niet geheel bestolen richting kleedkamer. Postema had het eindstation van een prachtige aanval moeten zijn, maar het goudhaantje zag tot zijn afschuw dat niet hij, maar verdediger Verheij de toegekende treffer op zijn naam kreeg. Een smetje op de doelpuntendrang van de huurling, maar het deed verder geen afbreuk aan het voorbereidende werk van Nunumete, Everink en Beukers en ook niet aan de dikverdiende voorsprong.

Die werd nog voor rust verdubbeld. Wederom voorafgegaan door heerlijk aanvalsspel met dit keer Bolk en Geypens in de hoofdrol. Over de doelpuntenmaker bestond dit keer geen enkele twijfel. Publiekslieveling Freddy Quispel legde zijn fraaie partij tanden bloot na zijn eerste treffer sinds 11 augustus. Het was met afstand de beste helft van de mannen van Menno van Dam dit kalenderjaar.

FC Emmen kon de stormloop niet nog driekwartier doorzetten, dus trad een aloude voetbalwet in werking. De eerste echt gevaarlijke kans van de Venlonaren en de eerste slaappartij van de Emmer defensie leverde meteen een tegentreffer op. Met hulp van het publiek, vijf paar verse benen en een uitmuntende sluitpost Unbehaun leek de ploeg over het dode punt te komen, maar de wedstrijd duurde een dikke minuut te lang. Een strafschop na een dommige overtreding van Staring in de extra tijd dompelde De Oude Meerdijk in diepe rouw. Een gelijkspel dat de recent aangewakkerde hoop op een historische eindspurt met de grond gelijk maakte.