Ondanks de bittere vrieskou, aangewakkerd door een gure en beklemmende tegenwind, moeten de telefoons van de heren Haak, Bleeker en Van Dam door de roodgloeiendheid op transferdeadlineday bijkans tot uiterst ernst te nemen brandwonden op de oorschelpen hebben geleid. Er gebeurde namelijk nogal het een en ander op dinsdag 3 februari 2026.
Het eerst in het oog springt natuurlijk het vertrek van Jalen Hawkins en Pascal Mulder. Van de exit van Hawkins – die overigens geweldige statistieken weet te overleggen – kan ik niet bepaald in mineur raken, omdat ik nog nimmer een speler het Emmenshirt zo hardvochtig heb misgund als hem. Gruwel. Overeind staande nekharen. Een naar gevoel, dat overigens door meer Emmen-supporters wordt gedeeld.
Pascal Mulder is daarentegen een compleet ander verhaal, want zo slecht als het rood-wit Hawkins stond, zo goed stond het de – inmiddels – gewezen aanvoerder. Zijn vertrek is jammer, maar volkomen te begrijpen, omdat hij nog een stap wil maken. Nee, Mulder mag gerust op zijn oude dag nog eens terugkeren op de Oude Meerdijk, omdat hij blijk heeft gegeven over het juiste DNA te beschikken.
Maar er was meer aan de hand op de laatste dag van het obsessief zakendoen in opportunistisch voetballand. Tegenover het redelijk de clubkas spekkende vertrek van eerder genoemd duo, staat de komst van Casper Staring, Joshua Mukeh en Noam Emeran. Spelers die door de verantwoordelijken met eigen ogen zijn gezien, die de Nederlandse competitie kennen en op het hoogste en/of op een na hoogste niveau actief zijn geweest en hun potentie hebben getoond.
Met de al eerder aangetrokken Canadees met die veel te ingewikkelde naam, een Deens verdedigingstalent uit het netwerk van de trainer en Vicente Besuijen, heeft het er de schijn van dat Emmen best goed uit de winterse transferperiode is gekomen. Zeker ook gezien de gecancelde komst van een andere transfer target.
Door de indrukwekkende, want onnavolgbare, lulkoek die desbetreffende speler op het allerlaatst wist te bereiden, is het soms beter dat het op transferdeadlineday juist niet tot een te elfder ure overeenkomst komt. Dat je ineens spontaan je zegeningen mag tellen omdat iets níet doorgaat en je een querulant buiten de deur hebt gehouden. (O ja, nu nog wel even de play offs halen heren, anders is dit papieren positivisme slechts gestoeld op loze kreten en ijdele hoop. En dat zou jammer zijn).
Leo Oldenburger is commentator en presentator van ESPN
