Van links naar rechts Maurice Jonkman en Jelle van der Geest (donkerblaauw) in actie voor Siddeburen. Foto: Boudewijn Benting
FC Ter Apel ’96 deed goede zaken in de strijd tegen de degradatie door Siddeburen met 3-1 te verslaan. De ogenschijnlijk zware blessure van Siddeburen-doelman Jordy Hovingh was echter een forse domper op de feestvreugde.
,,Waardeloos, ik hoop dat het meevalt’’, reageerde Sidddeburen-trainer Bert Brugge direct na afloop. ,,We hebben nog met elkaar overlegd of we door wilden spelen. Maar je kan wel stoppen, alleen dan moet je nog eens terugkomen voor een minuut of vijftien.’’
Een kwartier voor tijd kwam zijn doelman met zijn scheenbeen ongelukkig in botsing met Ter Apel-speler Milan Arling. Terwijl de doelman het direct uitkermde van de pijn schoof invaller Karam Abubatnein de bal in het doel voor de beslissende 3-1.
Scheidsrechter Berends legde daarna het spel stil, waarna de goalie op een brancard van het veld werd getild en even later in de ambulance naar het ziekenhuis werd vervoerd. ,,Het was een hele ongelukkige botsing. Dit is al de derde doelman die geblesseerd is. Normaal gesproken keept hij in het derde team. Misschien hebben we bij de veteranen nog een doelman.’’
‘We hoopten nog wat te forceren’
,,We hoopten in de laatste minuten nog wat te forceren, dat zat er echter niet meer in. Daarvoor misten we ook te veel spelers. Na een moeilijke eerste helft, vond ik ons in het begin van de tweede helft sterker worden. We kregen ook nog een goede kans om op voorsprong te komen, maar die ging er niet in.’’ Dat deed even later de thuisploeg wel.
Arling was feller dan zijn verdediger en schoot twintig minuten voor tijd de ploeg van FC Ter Apel’96-trainer Geert Aalderink op voorsprong. ,,Het is natuurlijk heel triest en vervelend als iemand met een brancard van het veld moet, toch ben ik wel heel blij met de zege.’’
,,In de rust heb ik ze nog gezegd, dat we deze wedstrijd echt moesten winnen en eigenlijk die van komende week tegen Muntendam ook. Wij moeten er voor zorgen dat we veilig zijn voordat de laatste drie of vier wedstrijden worden gespeeld. Die zijn namelijk allemaal tegen ploegen die bovenin staan.’’
Volendam kan niet in de schaduw staan van Ter Apel
Mocht het misgaan voor FC Ter Apel ’96, dan scherpt de ploeg het eigen unieke promotie/degradatierecord verder aan. Volendam heeft in het voetbal de naam met ‘De Heen en Weer’, maar kan niet in de schaduw staan van Ter Apel.
De bewoners van het grensdorp zijn sinds de eeuwwisseling al vijftien keer in een andere klasse uitgekomen, variërend van de vijfde klasse naar de eerste klasse en weer terug. Tegen Siddeburen had FC Ter Apel ’96 het zichzelf een stuk eenvoudiger kunnen maken door de in de eerste helft twee honderd procent kansen wel te benutten.
Trieste aftocht
Eerst schoot Vince Gravers alleen voor doelman Hovingh naast, vervolgens mikte Daniel Manning de bal over het doel. Nadat Siddeburen in de tweede helft het beste van het spel had, reageerde Aalderink met een driedubbele wissel. FC Ter Apel ’96 herpakte zich, heroverde het initiatief en won uiteindelijk verdiend, al bleef de trieste aftocht van Hovingh op ieders netvlies staan.
FC Ter Apel ’96: Bodde; Schlepers (61. Specken), Pals, Wolbers en Elting (61. Jalving); Tent, Arling en Gravers; Sven Veen (61. Abubatnein), Manning en Leroy Veen.
Siddeburen: Hovingh (74. Van Leggelo); Winkel, Koers, Heidema en Moesker; Jonkman, Van der Geest en Walma (68. Bouma); Pot, Hartman (46. Van Leggelo; 74. Bruins) en Faber (68. Mulder).
