Setje van Westerhof tegen Houkes brengt Suthwalda tweede titel op rij. 'Het had zo de andere kant op kunnen vallen'

Als eerste geëindigd in de reguliere competitie van zeven duels, zelfs met ruime voorsprong op nummer 2 Leimonias. Slechts één wedstrijd, waarin met twee invallers werd gespeeld, van die zeven werd verloren. Suthwalda was, misschien een beetje tegen wil en dank, de favoriet voor de landstitel.

Het gemis van Niels Visker, die uitgerekend die eerste finale om het landskampioenschap in oktober moest bekopen met een forse schouderblessure waarvan hij nog steeds niet is hersteld, zou zich doen voelen, zo was de verwachting vooraf. Zonder Visker zou Suthwalda al een hele kluif hebben aan de opdracht om de play-offs überhaupt te halen, zo werd geredeneerd in het Zuidwolder kamp.

Het bleek allemaal niet nodig, die zorgen. Want waar Visker afwezig was, stonden anderen op. Niet alleen Viskers directe vervanger Jasper Smit, die speciaal uit Volendam werd gehaald, maar vooral ook Jarno Jans pakte veel punten.

De jonge Rodenaar verloor in de hele competitie, tot aan de finale, geen enkele partij. Nota bene in de finale tegen Leimonias was hij de eerste die een punt afstond. Wat baalde hij ervan. Zachary Eisinga was hem met tweemaal 6-4 de baas. ,,Vorig jaar won ik nog van hem’’, mopperde Jans na afloop. ,,De kansen die ik kreeg benutte ik niet, terwijl hij heel constant en scherp speelde. Ik baal er enorm van.’’

Smit pakte tegelijkertijd op de baan ernaast wel het eerste punt voor Suthwalda, door Lennert van der Linden met 6-2 en 6-4 te verslaan. Stand na de eerste singles dus 1-1.

Toen kwam de mooiste partij, althans op papier en voor de noorderlingen. Max Houkes, die dit seizoen werd aangetrokken door de chique Haagse club om het kopmanschap te vervullen, tegenover Boy Westerhof, de sterkste Drentse tennisser die we ooit hebben gekend, met zijn hoogste positie van 201 op de wereldranglijst.

Het was – met alle respect voor het nog steeds hoge tennisniveau van Westerhof – oud tegen jong. Jong (Houkes) won, maar niet makkelijk. En de moeite die Houkes had met de taaie Westerhof bleek uiteindelijk cruciaal. De al jaren in Amstelveen wonende ex-Drent Westerhof verloor de eerste set (3-6), maar pakte de tweede (7-5), al ging hij daarna kansloos onderuit (0-6).

Maar dat ene setje was een heel dure. Al zou je dat ook kunnen zeggen van de eerste set in de enkelpartij tussen Suthwalda-speler Miliaan Niesten en Michiel de Krom. Die laatste leek onbedreigd op de winst in de eerste set af te gaan, leidde met 5-1 en kreeg een setpoint. Maar Niesten vocht zich volledig terug in de wedstrijd. De Eindhovenaar uit Amsterdam in dienst van Suthwalda pakte de eerste set (7-5) en had daarna geen kind meer aan De Krom: 6-2. ,,Dat was ook wel een heel belangrijk potje’’, keek Jans terug. ,,Die eerste set, als Miliaan die had verloren, dan had het ook zomaar heel anders kunnen lopen.’’

Hoe dan ook, doordat het na de enkels 2-2 was, maar Suthwalda een setje meer had, kon de wedstrijd al beslist zijn na de eerste dubbel. Won Suthwalda die namelijk in straight sets, dan was er voor Leimonias geen enkele mogelijkheid meer om te winnen, want dan zou dat ene setje hoe dan ook in het voordeel van de Drenten blijven.

En dat gebeurde. Niesten en Tim van Terheijden wonnen eenvoudig van Eisinga en Van der Linden (6-0, 6-4). Suthwalda was kampioen, maar niet iedereen was daarvan overtuigd.

Jans stond op de baan ernaast met Westerhof te dubbelen tegen Houkes en De Krom. ,,Ik liep naar Miliaan toe, ik wist dat we kampioen waren. Miliaan zei: je moet nog spelen man, ga door! Ook onze tegenstanders waren niet zo zeker. We hebben een hele tijd staan praten, maar de conclusie was toch dat zij nooit meer zouden kunnen winnen. Het had geen zin meer om door te spelen, we hadden allemaal een zwaar weekend met veel wedstrijden achter de rug. Zij gaven op, wij kampioen. Heerlijk. Ik baal nog steeds, maar erg lekker dat we weer gewonnen hebben.’’

Houkes, die de hele competitie geen enkele enkelpartij verloor, baalde ook. ,,Heel jammer, ook van die set van Michiel. Ik denk dat we vooral pech hebben gehad, het had ook onze kant op kunnen vallen.’’