Arianne Hartono uit Meppel is - met een beetje smokkelen - de eerste noorderling in 50 jaar die het hoofdschema van een Grand Slamtoernooi haalt. 'Zo bizar dit, zo ontzettend fijn. En nu nog even zeven potjes winnen!'

Het daalt nu in, het besef. Zegt ze, een dik uur na haar derde en belangrijkste overwinning in het kwalificatietoernooi van de Australian Open. Het besef van een historische prestatie. Sinds Trudy Groenman, de Groningse die in 1972 de derde ronde van Roland Garros bereikte, haalde in het enkelspel geen Groningse of Drentse tennisser het hoofdtoernooi van een Grand Slamtoernooi. Als we de in Den Bosch geboren, maar lang in Assen woonachtige Manon Bollegraf ook als noorderling beschouwen is het 27 jaar geleden dat een noorderling dit presteerde. Hoe dan ook, wat Hartono down under doet, is knap.

,,Ik begin het nu een beetje te beseffen’’, vertelt Hartono telefonisch vanuit Melbourne. ,,Je leeft zo in een focus op die baan. Ik was ook zo enorm gedreven om deze wedstrijd te winnen. Ik wilde alles geven, ik moest ook alles geven tegen deze tegenstander en dat heb ik gedaan. Ik ben gewoon zo ontzettend trots dat ik dit heb kunnen doen….ooh mennn. Geweldig om dit te mogen meemaken.’’

Jule Niemeier heet haar derde tegenstander en dat was bepaald niet de minste van de drie die Hartono moest verslaan om tot de crème de la crème van de tenniswereld te mogen toetreden. De Duitse, 22 jaar oud en afkomstig uit Dortmund, is aan een prima jaar bezig waarin ze zich naar plek 130 op de WTA-wereldranglijst sloeg, fors hoger dan Hartono, die 191^e staat.

,,Ik had haar al bekeken in een eerdere wedstrijd hier’’, zegt Hartono, ,,en ik wist wat ik moest doen: haar ballen geven, steeds maar ballen geven. Ze is jong en wat onstuimig. Ze kan geweldig hard slaan, ze is een uitstekende tennisser, maar ze wil ook nog wel eens forceren en fouten maken. Dus ik moest gefocust blijven en die ballen blijven terugslaan. Klinkt simpel, haha, maar dat was het niet. Ik moest vooral ook fysiek fit blijven.’’

De eerste set ging van een leien dakje: 6-1 voor de in Groningen geboren Meppelse. Daarna ging het haperen. ,,Mijn service ging ineens een stuk minder lopen en dat kostte punten, terwijl zij echt beter ging slaan. Vaak is dat ook wel wisselwerking, want ik krijg dan meer druk op mijn servicegames.’’ Die tweede set ging met 6-1 naar de Duitse.

In de derde set ging het tot 2-2 gelijk op. ,,Ik wist dat zij twee vrij snelle tweesetters had gespeeld tot nu toe, terwijl ik tweemaal diep heb moeten gaan. Dat was een voordeel, ik heb dit toernooi al veel big points moeten spelen en zij niet. Ik wist dat ik ook in die derde set haar ballen moest blijven geven, steeds maar weer. En dat lukte. Zij forceerde, ik hoefde in feite vooral terug te slaan. En ik kon gelukkig de focus houden. Pas na het laatste punt drong het echt tot me door: ik sta in het hoofdtoernooi. Echt man, dit is zo geweldig, Hier heb ik al die jaren 20, 30 uur per week voor op de baan gestaan. Dit is wat ik het allerliefst doe en nu sta ik hier.’’

Moeder Hartono, coach Jan Willem Koopman en haar Amerikaanse vriend Jason Ontog waren getuige. ,,Ik heb ze geknuffeld, we gaan zo even eten.’’

Amanada Anisimova is Hartono’s eerste tegenstander in het hoofdschema. De 20-jarige Amerikaanse staat momenteel op de 61e plek op de wereldranglijst eb haalde in 2019 nog de halve finale op Roland Garros. ,,Het is een schema 128’’, rekent Hartono al uit. ,,Dus dan moet ik, even tellen, nog zeven potjes winnen om de Australian Open te winnen. Haha, waarom ook niet? Ik heb er al drie gepakt.’’