Hij werd enkele jaren terug ‘aandeelhouder’ van Stichting Restauratie Kerk Garsthuizen. Maar Wim Haamke uit Zwolle stond zaterdag verbaasd op een lege vlakte.
Wim Haamke uit Zwolle kocht een aantal jaren geleden een ‘bewijs van aandeelhouderschap’ van de Stichting Restauratie Kerk Garsthuizen. Met zijn huidige vriendin bracht hij vorig weekeinde een bezoek aan de stad Groningen en dacht: we zijn toch in de buurt, we nemen even een kijkje bij het opgeknapte godshuis. Die zou nu wel in ongeveer in oude glorie zijn hersteld, mede dankzij zijn bijdrage van 50 euro. Tot zijn verbijstering bleek er op die plek weinig meer overeind te staan.
Voor Groningers geen nieuws, omdat de afbraak van de in 1871 gebouwde kerk vorig jaar maart al begon, maar Haamke was niet op de hoogte: ,,Zonder dat ik daar als donateur van in kennis ben gesteld, ging de kerk tegen de vlakte. Mijn vraag is nu of het ingezamelde geld gebruikt is voor sloop, in plaats van voor restauratie. Indien ja, wil ik graag mijn betaalde steen, of geld, terug.’’
Dat laatste is met een knipoog, maar vreemd vindt de Zwollenaar het wel. Een beetje teleurstellend ook. Immers, ‘het bewijs van aandeelhouderschap’ hield tevens in dat hij in de kerk van Garsthuizen kon trouwen, mocht hij dat willen.
Haamke: ,,Dat had ik mijn vriendin ook verteld en het was een van de redenen om er even langs te gaan. Zo van: hier zouden we ons huwelijk kunnen sluiten. Nou, dat werd een mooi debacle.’’
Marie-Lou Gregoire was voorzitter van Stichting Restauratie Kerk Garsthuizen. Ook die organisatie bestaat al een tijdje niet meer: ,,We hebben er alles aan gedaan de restauratie rond te krijgen. Een van die acties voor geld was de verkoop van symbolische aandelen in de vorm van stenen. Daarvan hebben we een eerste restauratie kunnen betalen. Een deel van de toren is opgeknapt. Het geld van die meneer is dus wel gebruikt waarvoor het bedoeld was. Maar we hadden veel meer nodig. Dat is niet gelukt.’’
Van de benodigde 400.000 euro kwam slechts 40.000 binnen. In overleg met Stichting Oude Groninger Kerken (SOGK) werd besloten, ook al omdat het geen monument was, het godshuis niet meer op te knappen. Wel bewaard bleef het historische orgel, dat naar verwachting onderdak gaat vinden in de Nicolaaskerk in Oldenzijl, alsmede het graf van de familie Van Starken-borgh-Staghouwer.
Dat blijft op de plek en wordt onderdeel van het nieuwe belevingscentrum dat op die plek gaat verrijzen. Het gebouw moet als ‘landmark’ dienen en mensen van heinde en ver naar Garsthuizen trekken. Een plek waar bezoekers worden geïnformeerd over de rijke wereld van kerken op het Hogeland is al jaren een wens van de kerkenstichting
De fundering van de middeleeuwse kerk is waardevol en beschermd monument. De bedoeling is ook dat die onderdeel van het centrum wordt. Opstal en grond zijn inmiddels in eigendom gekomen van de SOGK. Het beleidsplan voor de nieuwe bestemming ligt al klaar. Er zijn nog aanvullende onderzoeken nodig en ook naar financiën wordt gezocht.
