Koffiezaak Moi! van Iris (34) in Groningen nog lang niet open, maar heeft al duizenden fans

Het begon met een grauw hoekpandje. Voor de ramen zaten rolluiken die volgespoten waren met lelijke graffiti. Ongeveer drie maanden later zijn de kozijnen mooi groen en de ramen weer open. Door de ramen heen zie je Iris Harmanny (34) klussen.

Het licht valt weer mooi naar binnen, de rooklucht die het pandje teisterde is verdwenen en er zijn een paar muren gesloopt. En dat alles heeft Iris tijdens het klussen vastgelegd en gepost op Instagram. Op de filmpjes is te zien hoe Iris en een boel helpende handjes alles slopen en nu weer langzaamaan opbouwen. En blijkbaar slaat het aan, net als bijvoorbeeld de filmpjes van Attie Gorter die de afgelopen maanden 50.000 volgers kreeg op Instagram. Zij laat zien hoe ze het jaren dertig huis van haar vriend en haar in Noord-Groningen renoveert.

„Ik dacht, het is leuk als de mensen uit de wijk kunnen volgen hoe het gaat met de verbouwing. Maar nu krijg ik reacties van mensen die niet eens in Groningen wonen”, zegt Iris. Ze heeft op het moment van schrijven iets meer dan 3000 volgers en dat aantal groeit gestaag. En dat voor een koffiezaak waar nog geen één kop koffie over de balie is gegaan.

Onder haar laatste filmpje krijgt ze talloze tips voor goede plekken waar ze tegels kan vinden voor de buitenkant van het pand. Mensen bieden zelfs aan te helpen.

Moi! (zowel op de Franse manier als de Groningse manier uit te spreken) wordt een koffiezaakje voor de Korrewegwijk. „Ik wilde al heel lang een koffiezaakje beginnen, maar niet zomaar ergens. Tussen Kardinge en Room (aan het einde van de Korreweg, aan de Rodeweg, red.) zit nog niks. Mensen zeggen dat ze zo blij zijn dat er nu eindelijk ook hier in de wijk een koffiezaakje komt.”

Ze probeert de wijk erbij te betrekken met de filmpjes, maar ook door spulletjes te verkopen van makers uit de wijk. Naast koffiezaakje wordt het namelijk ook een winkeltje voor kleine lokale cadeautjes. Verder kun je er straks terecht voor taartjes, een simpele lunch thee en andere drankjes en - natuurlijk - koffie.

Afgelopen zomer kocht ze het pand. Hiervoor stond het een paar jaar leeg (vandaar de bespoten rolluiken), maar daarvoor zat er tientallen jaren een Primera. De erfenis van al die jaren was nog duidelijk te zien binnen. Voor de ramen zaten tralies, om de waardevolle tabaksartikelen te bewaken en in de vloerbedekking en het behang op de muren zat een penetrante rookgeur. „Het was zo goor, ik durfde het bijna niet aan te raken.”