'Weg met uitvoeringsinstanties, meer aandacht voor palliatieve zorg en voorkomen dat onze planeet onleefbaar wordt.' Wat drie noorderlingen wensen op Prinsjesdag. Dit is hún troonrede
Troonrede niet in de Ridderzaal, opnieuw in de Grote Kerk ANP
Waar de miljarden in het dat koffertje dat minister Wopke Hoekstra van Financiën vandaag aanbiedt aan de Tweede Kamer heengaan is allang uitgelekt. Waarom niet wat meer aandacht voor palliatieve zorg, het falen van de uitvoeringsinstanties en het belasten van vermogen, vinden deze noorderlingen.
Linda de Boer uit Zevenhuizen: 'Weg met uitvoeringsinstanties'
Linda de Boer. Foto: Rens Hooyenga
,,Demissionair premier Rutte heeft het zelf al gezegd: ‘visie is als een olifant die het zicht belemmert’”, zegt Linda de Boer uit Zevenhuizen. ,,Visie heeft dit kabinet niet en dat wil het dus ook niet hebben. Dat is wel wat ik mis. Deze regering gaat van het ene naar het andere brandje dat geblust moet worden. Waar willen we met z’n allen naartoe? Niemand heeft een idee. Voor de echte problemen worden uitvoeringsinstanties uit de grond gestampt, die burgers zouden moeten helpen. Maar de praktijk is dat de problemen helemaal niet worden opgelost en burgers tot wanhoop worden gedreven. Denk maar aan de toeslagenaffaire, de ellende bij het CBR en de versterkingsoperatie in het gasdossier. Zelf hebben wij hier ook mee te maken, omdat we in de buurt van de gasopslag van Norg wonen. Het compenseren van gedupeerden met schade is volstrekte willekeur en het is praktisch onmogelijk om als burger je gelijk te halen. Minister Stef Blok zei vorige week tijdens het debat over de gaswinning: ‘Ja, beste Tweede Kamer, u heeft zelf gekozen voor het optuigen van een uitvoeringsinstantie, dus ik kan er ook niks aan doen’. Mijn oproep aan deze regering is om zelf weer verantwoordelijkheid te pakken.”
Marinus Jongman uit Groningen: 'Voorkom een onleefbare planeet'
Marinus Jongman. Foto: Jan Willem van Vliet
,,Het doet me pijn dat een op de zes kinderen in Groningen opgroeit in armoede”, zegt Marinus Jongman (23) uit Groningen. ,,Dat zijn er gewoon bizar veel. Er moet heel veel gebeuren aan de verdeling van waar het geld naartoe gaat. Bedenk je even dat het hebben van een huis het afgelopen jaar meer geld heeft opgeleverd dan een gemiddeld jaarsalaris. Geld maakt geld en dat is oneerlijk voor de groep die helemaal geen kans maakt op een eigen huis. Dat zijn wij: de jongeren. Er moet een veel zwaardere belasting op vermogen worden ingevoerd. Iets vergelijkbaars moet er gebeuren met bedrijven die dankzij de coronacrisis rijk geworden zijn zonder dat ze daar wat extra’s voor hebben gedaan, zoals de supermarkten en Thuisbezorgd. Een groot deel van die winsten kan worden afgepakt, als een solidariteitsheffing waarmee allerlei crises kunnen worden aangepakt. Dan heb ik het specifiek over de wooncrisis en de klimaatcrisis. Mijn generatie is als de dood wat we straks een onleefbare planeet hebben. Met het beter isoleren van woningen, inclusief corporatiewoningen, kan heel veel winst worden geboekt. Pak de grootste vervuilers aan, de grote industrie en de bio-industrie en stop met het subsidiëren van fossiele industrie.”
Longarts Sander de Hosson: 'Investeer in palliatieve zorg'
Sander de Hosson Foto: Marcel Jurian de Jong
,,Er wordt aan alle kanten gewezen op de tekorten in de zorg”, zegt Sander de Hosson, longarts in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen (WZA). ,,Dat is ook absoluut terecht. Maar ik wil het kabinet ook oproepen specifiek werk te maken van de palliatieve zorg. De zorg in de laatste levensfase is een ondergeschoven kindje. Al moet ik er bij zeggen dat er al veel meer aandacht voor is dan tien jaar geleden, toen ik begon als longarts. Er moet nog veel meer gebeuren. Ik ben er tussen de 30 en 40 procent van mijn tijd mee bezig, terwijl het geen verplicht onderdeel is van de opleiding. Zowel voor de opleiding tot verpleegkundige als bij geneeskunde is het een keuzevak en dat zou moeten veranderen. Er moet geïnvesteerd worden in kennisverbetering op dit thema en dan over de hele breedte in de zorg. Mijn ideaalbeeld is dat ik op huisbezoek kan gaan om, samen met de huisarts, dáár de patiënt te helpen als hij niet meer beter kan worden. Nu moet hij in zijn laatste maand nog heel vaak naar het ziekenhuis, terwijl hij het liefst thuis zou blijven voor behandeling. Dat kan ook, maar niet zoals ons zorgsysteem nu is ingericht.”