In het voedselbos in Glimmen kun je leren van de natuur onder de 'rook van vliegveld Eelde'

Een contrast is het wel. De verstilde kwekerij aan de Meentweg in Glimmen, die langzaam wordt omgetoverd in een fleurig voedselbos. Met op de achtergrond het voorbijrazende verkeer op de A28. Dat zou nu en dan wordt onderbroken door een luidruchtige chartervlucht of een lesvliegtuig, op weg naar Groningen Airport Eelde.

Maar de moderne infrastructuur stoort de zussen Madeleine en Marlies Duran niet. Afgelopen jaar richtten ze de stichting Voedselbos Glimmen op nadat ze de 2,75 hectare grond van de voormalige kwekerij De Bonte Hoek in Glimmen hadden gekocht. Ze willen de grond, die honderd jaar is gebruikt om bomen en heesters te kweken, omvormen tot een productief bos, waar behalve natuur ook plek is voor allerlei gewassen die bezoekers kunnen oogsten.

,,Het moet een bron van inspiratie en educatie worden’’, zegt Madeleine (59). ,,Mensen moeten hier kunnen leren van de natuur, maar ook oogsten.’’ Het voedselbos is nu nog een bij-activiteit voor het tweetal. Marlies is landschapsontwerper en Madeleine verdient de kost als organiser. De voormalige Groninger stadsecoloog Wout Veldstra is ook betrokken bij het initiatief. Hij is penningmeester van het stichtingsbestuur, dat verder bestaat uit de beide zussen.

Zo’n vijftig vrijwilligers helpen bij de omvorming van de voormalige kwekerij. Met behulp van de subsidie van de provincie is er inmiddels een natuurvriendelijke oever aangelegd in het deel dat grenst aan de Drentsche Aa.

Wat is een voedselbos eigenlijk? ,,Dat is een natuurlijk, gelaagd bos met een veelzijdige begroeiing. Bomen worden afgewisseld met open plekken. Er groeit een groot aantal verschillende planten waarvan je de vruchten of bladeren kunt oogsten. In totaal meer dan zestig soorten.’’

Lopend door de gewezen boomkwekerij wijst Duran een aantal eetbare planten. ,,Zie je daar die parasolzwammen? Die kun je prima bakken. Je paneert ze eerst en bereidt ze dan net als een schnitzel. Die haag bestaat uit aardperen, die hebben eetbare knollen.''

We passeren de gewone, kleine berenklauw. ,,Je kunt de bladeren en de bloemknoppen eten.’’ Lopen langs de gevreesde exoot Japanse duizendknoop. ,,De stengels lijken op rabarber, die zijn goed te gebruiken. If you can’t beat it, eat it.’’ En wandelen langs de Fladderiep, waarvan de zaden eetbaar zijn, en het drop- en kerriekruid.

Er is, kortom, van alles eetbaar. Voor wie dat weet, althans. ,,Dit bos is ook bedoeld om dingen over te brengen, te laten zien aan mensen hoeveel de natuur ons biedt’’, zegt Duran.

In een hoek van het terrein staat een aantal bijzondere bomen. ,,Dit is de oude moerhoek, hier haalde de kwekerij zaden en zaailingen vandaan. Hier staan rassen die je bijna nergens meer ziet’’, zegt Duran. Ze wijst de pindakaasboom aan, en stopt bij de Kentucky coffeetree.

In dezelfde hoek groeien nog zo’n 600 bomen - lindes, beuken, berken en eiken - die vrijdag 20 september worden aangeboden op een veiling. ,,De bomen die niet worden verkocht, gaan helaas in de houtversnipperaar. We hebben de grond nodig om een accommodatie neer te zetten, die kan worden gebruikt bij cursussen en workshops. We hopen heel erg dat de bomen allemaal worden verkocht.’’

Eerder werden al bomen afgenomen door een bouwbedrijf en de gemeente Haren. Duran hoopt dat Groningen is geïnteresseerd. ,,Die gemeente heeft ruimte zat. En is er niet veel groen verdwenen door de werkzaamheden aan de ringweg?’’

Na afloop van de rondleiding nippen we aan een glaasje magnolialimonade. Duran legt uit het geen kwaad kan om soms eens rustig te gaan zitten en te genieten van de omgeving. Want, zegt ze, als je maar zorgt voor de juiste randvoorwaarden, gaat veel in de natuur vanzelf. ,,Een voedselboer is soms ook een luie boer. Je wacht veel. Je komt alleen in actie om te oogsten.’’