Duizenden mensen naar Frederiksoord om platteland te beleven.

Sebraine Meijerink klimt op een strobaal. ,,Aan tribunes doen we hier niet, wie wat hoger wil zitten, moet even zijn best doen”, zegt Meijerink, voorzitter en coördinator van het evenement Paard en Erfgoed in Frederiksoord. Op het veld links van haar scheren getrainde roofvogels over de hoofden van bezoekers; rechts is een hondenshow bezig en komt er countrymuziek uit de speakers.

In de paddock recht voor haar neus aaien peuters en kleuters ponyveulens die amper groter zijn dan de kinderen zelf. Meijerink kijkt er vertederd naar. ,,Beleving van het platteland, daar draait het hier allemaal om.”

De doelgroep van Paard en Erfgoed is in de woorden van Meijerink ,,iedereen met een passie voor dier en platteland”. Dat zijn behoorlijk veel mensen. Op zowel Eerste als Tweede Pinksterdag kwamen 5.000 mensen naar De Tuinen van Frederiksoord. ,,De helft van onze bezoekers komt uit een straal van 20 kilometer hiervandaan en de rest uit letterlijk alle hoeken van het land. Ze rijden 2 tot 3 uur om er weer bij te zijn.”

Bezoekers waarderen de formule van dierenshows, struinen langs kraampjes en lekker eten. Het maakt dat ze bij Paard en Erfgoed niet zenuwachtig worden van het grote aanbod aan andere evenementen tijdens Pinksteren. Vergrijzing onder vrijwilligers is evenmin een probleem. ,,We verjongen elk jaar. We proberen altijd weer nieuwe jonge mensen aan ons te binden en daar hoeven we niet eens ons best voor te doen; ze melden zichzelf wel”, zegt Meijerink.

Het evenement speelt bovendien een belangrijke rol in de dagbesteding van mensen met een beperking, van zorgorganisaties als Trajectum en De Trans. Maanden van tevoren beginnen ze al met het maken van zaken als bewegwijzering en afrastering en in de week voorafgaand aan het evenement maken ze het terrein klaar en klinkt onder de 800 fruitbomen het gehuil van tientallen bosmaaiers.

Het ziet er allemaal geweldig uit, erkennen Fred en Jeannette Koopman uit Wolvega. Vanuit hun woonplaats is het een ritje van 20 kilometer, maar ze komen van nog dichterbij: de camping om de hoek. ,,Wij houden van dieren”, zegt Jeannette en ze knikt naar het hondje dat ze bij zich hebben. ,,Dan ben je hier op de juiste plaats.”