Kees Kuik is een van de kartrekkers in de straat Foto: Jari Leijssenaar
Richting Nederland–Marokko kleurt het in sommige straten steeds verder oranje. De een is al jaren de chef versiering, de ander woont pas net in een beruchte ‘Oranjestraat’. Annemieke (44) in Groningen: „Bij een doelpunt is het hier net oud en nieuw.”
De Wildbaan in Nieuw-Amsterdam. Kees Kuik (61) is een van de kartrekkers in de straat
„In de aanloop naar het WK begon het weer te kriebelen. Ik ben de zolder opgegaan, heb de vlaggen gepakt en ben begonnen met wat versiering op te hangen. Dan volgen de buren vanzelf. De meeste huizen hebben hier dezelfde Holland-vlag op de gevel, van het vorige kampioenschap. Die hebben we bewaard.
Ik woon hier nu achttien jaar en vroeger leefde het meer. Het is nog steeds een supergezellige buurt, maar er is wel wat veranderd doordat mensen zijn verhuisd. Toch doen we iedere keer weer mee. Zelfs Piet Paulusma is hier ooit langs geweest om het weer te presenteren. Dat was prachtig.
Kees Kuik voor zijn versierde woning in Nieuw-Amsterdam Foto: Jari Leijssenaar
Door die nachtwedstrijden beleef je het toch anders. Normaal groei je met elke wedstrijd een beetje in zo’n WK, nu mis je er soms eentje. Maar maandagnacht gaat de wekker zeker. Als ik ’s nachts voor een wedstrijd zit, zie ik in andere huizen ook het licht branden.
De Wildbaan in Nieuw-Amsterdam Foto: Jari Leijssenaar
En als Oranje verder komt, maken we er hier weer een groot feest van. Dan zetten we de partytent neer en komt er traditiegetrouw op het grasveld een Holland Huis. Iedereen neemt wat mee: een hapje, een drankje. Ik heb er wel vertrouwen in dat het zover komt.”
Het 'Holland Huis' in de wijk van Kees Kuik bij eerdere voetbaltoernooien. Foto: Kees Kuik
De Zaagmuldersweg in Groningen. Annemiek Hollander (44) is de nieuwkomer
„Ik ben hier pas tien weken geleden met mijn zoon komen wonen, maar we doen meteen mee. We zijn enorme fans van voetbal en het Nederlands elftal. Ik vind dat je dat ook moet laten zien. Ik heb de tuin van mijn onderbuurman volgehangen met oranje vlaggen, natuurlijk eerst even gevraagd. Hij vond het hartstikke leuk.
Het is echt een warm welkom hier. Je loopt door de straat, maakt een praatje over de versieringen of de wedstrijd en voor je het weet sta je een half uur te kletsen.
Annemieke Hollander is net verhuisd naar de Zaagmuldersweg en viel met haar neus in de boter. Eigen foto
Wij hebben hier laatst met familie gekeken en dat was één groot feest. Verderop in de straat stond een televisie buiten waar iedereen zat te kijken. Het voelde een beetje als oud en nieuw: mensen die naar buiten komen, overal geluid en vuurwerk bij een doelpunt.
We gaan maandag niet midden in de nacht kijken, het is de laatste schoolweek voor mijn zoon. Maar je hoort het hier ’s nachts wel als er gescoord wordt.
Als we de finale halen? Dan gaat het los en zijn we de volgende dag zeker schor.”
Annemieke Hollander heeft haar huis flink versierd. Eigen foto
Nachtwedstrijd
De wedstrijd tegen Marokko in de zestiende finale staat gepland voor aanstaande dinsdag om 03.00 uur.
De Ribesstraat in Hoogeveen. André (64) en Alet (66) Everts hebben het stokje overgedragen
Alet: „Met voetbal pakken we in de straat altijd uit. Vroeger waren wij samen met een aantal buren de kartrekkers, nu nemen de jongeren het over. Dat is ook mooi. De grote vlag aan onze gevel hangt al een week van tevoren, en de kleine vlaggetjes door de hele straat zijn een dag voor het WK opgehangen.
Doet iedereen mee? In de straat wonen ook migranten. Hoe zij het beleven, weet ik niet. Maar een buurman heeft daar een oranje vlaggetje aan de deur gehangen en dat hangt er nog steeds.
André (64) en Alet (66) Everts voor hun huis. Foto: Eigen foto
Vroeger stonden we met de hele buurt op het grasveld te kijken. Nu is dat anders, met wedstrijden midden in de nacht. Maar dat komt misschien wel weer als we verder komen.
Wij zetten onze wekker maandagnacht niet, maar als Nederland scoort, merk je het hier meteen: ergens in de buurt gaat vuurwerk de lucht in en staat de buurt even op zijn kop. Ik heb wel vertrouwen in dit team. Dat moet ook. Je gaat niet zeggen dat het niks wordt, dat doe je niet.
In de wijk De Grutto in Hoogeveen kleuren meerdere straten oranje. Dit is de Ribesstraat. Eigen foto
André: „Om vijf uur gaat de wekker om naar mijn werk te gaan, dus ik zet ’m niet nóg vroeger om drie uur. Verliest Nederland maandag, dan ga ik zeker met een knoop in mijn maag naar mijn werk.
Ik heb er minder vertrouwen in dan mijn vrouw; de verdediging rammelt af en toe. Als ik de wedstrijden kijk, ben ik erg gespannen. Dan zit ik echt te schreeuwen voor de televisie.”
Alet, lachend: „Ik beleef het heel anders en zit soms wat te lezen of puzzelen. Maar als hij begint te schreeuwen, weet ik dat ik mijn puzzeltje moet wegleggen. Dan gebeurt er wat.”
