Hans Habers stopt na tien jaar met Avontuurlijk Gees. ‘Het was vooral altijd genieten’

Wellicht stopt de 67-jarige oud-ballonvaarder na twee zware jaren nu wel op het hoogtepunt. ,,Ik kan na vele mooie jaren beter nu stoppen dan wachten tot het moment dat deelnemers merken dat de echte drive er niet meer is”, vertelt de geboren Overijsselaar.

Habers weet het nog goed: het was in november 2012 dat hij startte met zijn safari’s. ,,Mijn vrouw Wilmien kreeg in haar winkeltje van toeristen vaak te horen dat Gees zo mooi is, maar ze merkte dat die mensen de mooiste plekken niet eens zagen.” Habers kreeg dat mee en ging nadenken. ,,Als gezin gingen we vroeger op reis en dan ook best ver. Eigenlijk gingen we altijd wel op safari, compleet met een gids die vertelde over wat we zagen. Waarom kan zoiets niet in Gees? Die vraag stelde ik mezelf, waarna er een plan op tafel kwam.”

Habers kocht de Land Rover van een particulier en mocht al die jaren per rit maximaal acht avonturiers vervoeren in en rondom Gees. De dieselmotor moest plaatsmaken voor een minder ronkende benzinemotor, waarna hij als bestuurder de eerste kilometers kon maken.

Volgens Habers had de Land Rover – toch niet de jongste wagen – nooit pech onderweg met hem achter het stuur. ,,Natuurlijk ging veiligheid altijd boven alles en het hielp denk ik ook dat het onderhoud altijd perfect in orde was.”

Uiteindelijk bleek een safari van ruim twee uur de meest ideale variant om aan te houden voor Avontuurlijk Gees. ,,Dat vonden mijn gasten geweldig. Ik heb er zoveel gezien: van bejaarden en vriendengroepen tot zakenmensen en bestuurders. Noem maar op.”

Habers was altijd de chauffeur en gids met een knipoog. Uiteraard vertelde hij over de wetenswaardigheden van Gees en directe omgeving, maar een kwinkslag was snel gemaakt. De tocht ging stapvoets langs onder meer de Geeserstroom, het Loodiep, een pingoruïne bij Gees en de Mepper Hooilanden (inclusief indrukwekkende en fotogenieke Schotse Hooglanders). ,,Maar vergeet ook het bos bij Gees, de prachtige Oude Steeg en het beekdal Goringbosch in het dorp niet.”

Hij ging het ‘gevecht’ met de Land Rover talloze keren met plezier aan. ,,Eigenlijk reed het voor geen meter zo zonder stuurbekrachtiging, maar het had wel wat”, lacht Habers. ,,Pure nostalgie wat mij betreft. En saai was het werkelijk waar nooit, ook al ken ik elk weggetje uit mijn hoofd. Het was vooral altijd genieten van de diverse omgeving van Gees.”