Donderdag wordt uitspraak gedaan in het hoger beroep van de zedenzaak van Ali B. Foto: ANP
Een advocaat moet alles doen om een cliënt te verdedigen. Maar het is onnodig om slachtoffers publiekelijk door het slijk te halen.
Donderdag wordt uitspraak gedaan in het hoger beroep van de zaak Ali B., de zanger en tv-persoonlijkheid die twee vrouwen zou hebben verkracht. Er is 2,5 jaar gevangenisstraf tegen hem geëist door het Openbaar Ministerie. De zanger houdt zelf vol dat hij onschuldig is.
De uitspraak bij het gerechtshof zal vast weer een mediaspektakel worden. Het hoger beroep zelf was ook een mediacircus. De zaak werd behandeld door alle nieuwsrubrieken, van het NOS Journaal tot Hart van Nederland, en besproken in elke talkshow.
Ook de advocaat van B. schoof na de laatste zittingsdag aan bij een talkshowtafel. Volgens de advocaat is zijn cliënt onschuldig en kunnen de verhalen van de vrouwen niet kloppen. In de talkshow ging hij in op intieme details uit het dossier en sprak hij uitvoerig over het gedrag van de vrouwen. Dat is op zijn zachtst gezegd weinig respectvol naar slachtoffers die toch al in een kwetsbare positie zitten.
Op zichzelf is de zaak Ali B. niet zo veel anders dan de vele zedenzaken die wekelijks bij rechtbanken worden behandeld. Bekennende zedenverdachten zijn er weinig; ze bekennen doorgaans alleen als het echt niet anders kan. Omdat er in zedenzaken zelden getuigen zijn, is het vaak zijn woord tegen het hare.
In dat soort gevallen kan een rechtbank een verdachte alleen veroordelen als de verklaring van het slachtoffer betrouwbaar, gedetailleerd en consistent is. En er moet ook steunbewijs zijn. Dat kan bijvoorbeeld een bekende zijn aan wie het slachtoffer heeft verteld wat haar is overkomen. Of wat hem is overkomen, want ook jongens en mannen worden misbruikt.
Als er weinig ander bewijs is, is het begrijpelijk dat een advocaat van een verdachte in een pleidooi kritische kanttekeningen plaatst bij een verklaring van een slachtoffer. Dat gebeurt bij vrijwel elke zedenzaak. En dat is volkomen terecht. Maar de raadsman in de zaak van Ali B. is te ver gegaan.
Een advocaat kan een verdachte in een zedenzaak heel goed verdedigen zonder slachtoffers publiekelijk aan te vallen. Een pleidooi mag op het scherpst van de snede zijn, maar hoort in de rechtszaal thuis en niet in een talkshow, al helemaal niet als het gaat om zo’n gevoelige en complexe zaak als verkrachting.
