Hoe is het nu met Diderik Appeldoorn, voormalig burgemeester van Sleen? 'Urenlang lag ik in mijn eentje in de vrieskou op de ijsbaan van Schoonoord'

,,Uitstekend. Mijn vrouw en ik zijn gezond en we kunnen hierdoor nog veel dingen doen die we leuk vinden. Zelf heb ik dit jaar al meer dan 9000 kilometer gefietst en ook heel wat kilometers gelopen. Bestuurlijk ben ik actief voor de Vereniging Overleg Seniorenverenigingen Drenthe. We hebben een zoon en een dochter en vijf kleinkinderen. Onze dochter en haar gezin hebben we door corona helaas al een hele tijd niet gezien. Zij wonen in Australië. We hopen er komend voorjaar weer naartoe te kunnen.’’

,,Uit Bovensmilde. Ik kom uit een boerengezin met vier kinderen. Na de mulo te hebben afgerond, ging ik aan het werk op de administratie van de christelijke lts in Bovensmilde. In het schoolbestuur zat meneer Blanken, gemeentesecretaris van Smilde. Via hem kreeg ik een baan op het gemeentehuis, als leerling-ambtenaar. Zat je beneden een bepaalde ambtelijke rang, dan kreeg je een stoel zonder armleuningen. Zo’n stoel kreeg ik dus toen ik daar als 17-jarig ventje begon.’’

,,Na een jaar of zes werd ik ambtenaar in Brakel. Dat is in de Bommelerwaard, vlakbij Slot Loevestein. Ik was inmiddels met mijn vrouw en in Brakel kon ik een baan met een woning krijgen. Ik volgde studies, werd hoofd algemene en juridische zaken en in mijn vrije tijd was ik politiek actief voor de PvdA. Toen de gemeentesecretaris van Brakel in 1975 vertrok, werd ik zijn opvolger. In 1982 stond ik op de PvdA-kandidatenlijst bij de verkiezingen voor Provinciale Staten in Gelderland.’’

,,Klopt. Rond die verkiezingen werd duidelijk dat ik de nieuwe burgemeester van Finsterwolde zou worden. Een communistisch bolwerk, de CPN had in de raad de absolute meerderheid. Omdat ik een PvdA’er was, waren die CPN’ers niet blij. Het gebruikelijke bezoek van het gemeentebestuur aan de nieuwe burgemeester meteen na de benoeming bleef dan ook uit. Uit protest. Ik belde toen maar op dat ik zelf wel naar het gemeentehuis wilde komen. Daar kreeg ik alsnog een ontvangst, die opvallend hartelijk was. Finsterwolde was leerzaam voor mij. Een kleine gemeente met relatief veel hectiek en dynamiek.’’

,,Sleen. Daar werd ik in 1988 burgemeester, als opvolger van Johannes Siderius. In de eerste jaren werkte ik nauw samen met de wethouders Bertus Kuipers en Evert Thiele. Kuipers sprak altijd Drents, ook in de raadsvergaderingen. Denk ik aan die periode, dan denk ik ook aan de privatisering van het Ermerzand, de ontwikkeling van industriegebied Nieuw-Amsterdam/Veenoord, het evenement Zuidenveld en de marathons op natuurijs in Veenoord.’’

,,Daar beleefde ik iets heel naars, vlakbij mijn huis. Op vrijdagmiddag ging ik daar schaatsen. Het zonnetje scheen, er was helemaal niemand en ik genoot volop. Op een gegeven moment kwamen er wat toeristen langs en die zeiden dat ik gevaarlijk bezig was, zo helemaal in eentje. Want wat als ik zou vallen en niet meer overeind kon komen? Niet lang daarna ging het mis. Ik viel en brak mijn heup. Wat ik ook probeerde, ik kwam niet meer overeind. Het vroor flink en het werd donker. Uiteindelijk bracht - na een paar uur - een bestuurslid van de ijsvereniging redding. Hij kwam toevallig langs.’’

,,Ik hield mezelf steeds voor dat ik niet in paniek moest raken, maar natuurlijk maakte ik me wel grote zorgen. Gelukkig kwam het allemaal goed. Ik werd geopereerd in Emmen en daarna keek ik vanuit het ziekenhuisbed naar de start van de Elfstedentocht.’’

,,Zeker. Maar goed, je weet ook dat er door zo’n herindeling veel minder burgemeesters nodig zijn en dat ook jij buiten de boot kunt vallen. Gelukkig kwam er daarna wel wat anders op mijn pad. Ik was korte tijd waarnemend burgemeester in het Gelderse Wisch en op Schiermonnikoog. Op dat eiland nam ik zelf al snel ontslag omdat de bestuurscultuur me tegenstond. In 2000 werd ik burgemeester van Steenderen. Die gemeente is vooral bekend vanwege Bronckhorst, het kleinste stadje van Nederland. In Steenderen zelf staan onder meer de fabrieken van Aviko en FrieslandCampina.’’

,,Sinds 2005, nadat ik op 61-jarige leeftijd was gestopt als burgemeester van Steenderen. Mijn vrouw en ik wilden allebei weer terug naar Drenthe, ook omdat familie van ons daar woonde. Gelderland is prachtig, maar Drenthe ook. We hebben er geen seconde spijt van gehad.’’