Desolaas, met v.l.n.r. Manon Barendsen (bas), Anne van Slageren (gitaar en zang), Welmoed Wijma (gitaar en zang), Arman Armani (soundscapes) en Rense van Slageren (drums). In Vera wordt de band ondersteund door José Timmer (zang). Zij is ook te zien in de videoclip van het nummer 'Volger'. Foto: Reyer Boxem
Na jaren van schrijven en schrappen presenteert de Groningse band Desolaas zondagmiddag het album ‘Dit is wat ik bedoel’ in Vera. „Een tekst moet altijd een beetje mysterieus blijven. Niet te letterlijk.”
Het begon met wat vrijblijvend muziek maken in een kelder. Inmiddels ligt er een volledig album, opgenomen bij producer Frans Hagenaars en geperst op vinyl. Zondag presenteert de Groningse band Desolaas Dit is wat ik bedoel in Vera. Voor Anne van Slageren (63, zang/gitaar) en Welmoed Wijma (55, zang/gitaar) markeert het de voltooiing van een traject dat al rond 2019 begon.
Vertrekpunt was de keuze voor Nederlandstalig. Van Slageren schreef en zong eerder in het Engels, onder meer in Over the Moon en Solace I Guess, maar voelde zich steeds minder thuis in die taal.
„Mijn uitspraak vond ik niet zo goed en in je eigen taal kun je je veel beter uitdrukken”, licht hij toe. „We hebben niet de ambitie om een internationale band te worden. De markt is Nederlands, dus waarom ook niet?”
Hokje
De hamvraag: in welk hokje kunnen we Desolaas plaatsen? Invloeden zijn er genoeg, maar een eenduidige vergelijking blijkt lastig. Wijma: „Ik kan andere bandjes altijd heel goed plaatsen, maar van onszelf vind ik dat echt moeilijk.”
Van Slageren noemt inspiratiebronnen als Bettie Serveert, Alex Roeka, Spinvis en PJ Harvey. „Maar dan weet je eigenlijk nog niks. Spinvis heeft misschien nog iets meer dat abstracte.” Wijma: „Wij maken toch wel weer echte liedjes.”
Teksten vormen het hart van het album. Van Slageren schrijft die zelf, al fungeert Wijma geregeld als eerste kritische lezer. Een van haar favoriete nummers op de plaat is Volger, over sociale media en de behoefte om gezien te worden.
„Ik vind een tekst goed als hij gelaagd is”, legt ze uit. „Dat hij niet over één ding gaat, maar tegelijkertijd over drie verschillende dingen. Volger gaat over gevolgd worden op social media, maar ook over bewonderd willen worden of juist zelf bewonderen. Dat wordt nergens letterlijk gezegd, maar het zit in bijna elke zin.”
Meerduidigheid
Van Slageren zoekt bewust naar die meerduidigheid. „Ik denk dat een tekst altijd een beetje mysterieus moet blijven. Niet te letterlijk. Dat er verrassend woordgebruik in moet zitten. Als iets te direct wordt, dan leg ik het weg en ga ik verder schaven.”
Persoonlijke ervaringen vormen vaak het vertrekpunt, maar zelden op een herkenbare manier. „Er zitten heel veel persoonlijke dingen in mijn liedjes”, zegt hij. „Maar als ik iets heb meegemaakt met iemand, wil ik niet dat die persoon zich meteen herkent en denkt: het gaat over mij.”
Dit is wat ik bedoel is geen licht album. Van Slageren schrijft over ruzie, verlies, ongewenste intimiteiten en de zoektocht naar de zin van dit alles. De liedjes zijn melancholisch en troostend, maar niet somber. „Als je over dit soort dingen zingt, helpt dat ook. Dat is juist waar je kunst voor gebruikt. Om dingen te verwerken.”
Wijma knikt. „Iedereen maakt toch wel eens ruzie met zijn vriend of vriendin? Ik vind het juist goed dat daar dan een liedje over is. Die wanhoop mag je best even laten zien.”
Tweestemmig
Voor de opnames trok de band naar producer Frans Hagenaars, mede-oprichter van Excelsior Recordings, met wie Van Slageren en Wijma al eerder werkten. Daar ontstond ook een belangrijk onderdeel van het geluid van Desolaas: de tweestemmige zang.
„Dat was een suggestie van Frans”, zegt Van Slageren. „Op een paar nummers zong Welmoed al mee en hij zei: waarom zingen jullie niet alles samen? Ik heb niet zoiets van: ik wil een zanger-frontman zijn. Ik zing omdat ik mijn liedjes wil brengen. Onze stemmen mengen mooi, dus ik ben daar heel blij mee.”
De mengeling van melancholie en troost klinkt zelfs door in de bandnaam. Die ontstond vanuit Solace I Guess, dat eerdere project van Van Slageren. Het Engelse solace betekent troost. Wijma: „Eigenlijk zit alles erin: desolaat, helaas, soelaas. Het klopt bij wat we maken.”
Presentatie
Het album Dit is wat ik bedoel van Desolaas is te beluisteren op Spotify, op de website van de band en op vinyl. De lp is te koop bij de presentatie in Vera en bij alle Plato-winkels in Nederland. Optredens: vrijdag 12/6, 16.00 uur: Plato, Groningen; zondag 14/6, 15.30 uur: Vera, Groningen; zondag 28/6 Dichters in de Prinsentuin, Groningen. Zondag spelen Wired To Ignore en ReClues in het voorprogramma. Voor meer informatie: desolaas.nl.