Vuurwerk vooraf, maar koude kermis binnen de lijnen. FC Emmen krijgt opnieuw klappen

Nee, veel fiducie op een goede afloop was er vooraf niet per se, maar een gebrek aan verkneukelen was evenmin aan de orde. Want eindelijk konden de wollen wanten thuisgelaten, was er geen dubbeltje bezuinigd op het jaarlijkse potje vuurwerk en waren voor het eerst dit jaar de tribunes redelijk gevuld voor een alleraardigst affiche. De Oude Meerdijk werd vrijdag vooraf weer ouderwets omgetoverd tot sfeerdijk.

De mannen op het veld moesten de voorzet voor een lekker begin van het weekend in Zuidoost-Drenthe alleen maar intikken. Maar juist dat blijkt juist zo problematisch dit jaar.

De luxe van een paar keer achter elkaar in dezelfde opstelling spelen, stamt inmiddels uit het zeer prille begin van het seizoen. Menno van Dam deed dit seizoen al een beroep op maar liefst vierendertig spelers. De oefenmeester is natuurlijk niet te benijden vanwege het immense blessureleed onder zijn troepen. Maar het is niet alleen de volle ziekenboeg die de trainer noopt tot noodverbanden, ook zijn neiging tot wispelturige verbouwingen in de basiself kan niet de gehele achterban bekoren.

Achterin ziet tiener Philip Søndergaard zijn buitenlandse stage plots worden opgeplust tot bouwpilaar in de Emmer defensie samen met secondant Joshua Mukeh, die de strijd als troonopvolger van Pascal Mulder lijkt te hebben gewonnen.

Vrijdag wachtte het jonge duo een zware test omdat het loeisterke tandem van goaltjesdief Devin Haen en bakbeest Thomas Verheydt, door henzelf omgedoopt tot de rode bandieten, met regelmaat kwam buurten in de vijandelijke zestien. Zij openden het bal, in een aantrekkelijke openingsfase, met twee vrije kopkansen.

Het was niet het enige moment dat de Superkruiken opdoken voor de jarige doelman Luca Unbehaun, vaak na een 24-karaatse voortrek van Nick Doodeman. Toch was het juist hij het die het eerste vonnis over FC Emmen velde. De assistkoning weet een goede voorzet wel op waarde te schatten en tikte de 1-0 binnen.

Unbehaun zinde op wraak en bracht vrijwel meteen en hoogstpersoonlijk Gerezgiher aan de andere kant in stelling. Diens schot kreeg het zijnet in beweging. Het was niet eens de grootste kans van FC Emmen. Die werd tien minuten eerder verpruts door invalspits Sadiku. De Fin wist uitstekend voorwerk van Gerezgiher en Hojabrpour slechts te degraderen tot een hoog-overtje.

Het deed het gehele stadion extra verlangen naar zijn geblesseerde voorman Romano Postema, goed voor bijna de helft van de complete doelpuntenproductie in Emmen. De veelvraat scoort nagenoeg altijd, Sadiku deed dat in het rood-wit voor het eerst en laatst in november 2024.

Na rust was het vooral hopen op een wondertje, zoals in de heenwedstrijd in Tilburg waar Sunder een onverdiende, maar daardoor niet minder smakelijke, late gelijkmaker erin frommelde. Die hoop werd vakkundig door Haen aan diggelen geschoten in een scherpe uitbraak, waarbij heel FC Emmen nog in touw was met een claim op een strafschop aan de andere zijde. Daarna was het wachten op de volgende klap. Die kwam van de voeten van invaller Van Aalst. Onverdiend durfde niemand het te noemen.