Vechtlust alleen blijkt niet genoeg tegen de koploper. Geen drie op rij voor FC Emmen

Aanvoerder Vincente Besuijen had om even voor acht uur een belangrijke opdracht: de toss winnen om zodoende de aftrap te claimen. Want dan kon het hele stadion meteen op de banken vanwege dé ingestudeerde aftrapvariant. Dat was althans het plan.

Daags voor het duel had trainer Menno van Dam na exact een kwartier trainen naar de zijlijn gewezen en demonstratief op zijn horloge getikt. Alle pottenkijkers moesten van het complex af, omdat hij wat had te bekokstoven met zijn manschappen. Dus stonden de stormtroepen op scherp bij het eerste balbezit vrijdagavond. De aanname van Beukers was niet goed, de sprint van Gerezgiher kwam te laat op gang en dus plukte doelman Nikiema de lange bal simpel uit de lucht. De gedroomde pikstart bleek vals.

Binnen tien minuten liet ADO zien hoe je een getrainde variant wel foutloos uitvoert. Bij een hoekschop stonden alle spelers van FC Emmen in de eigen zestien te wachten op wat komen ging. En of ze daarbij kozen voor zone- of mandekking was raadselachting, maar zowel de man als diens complete werkgebied werd volkomen vergeten. Die vrije man, Daryl van Mieghem, kreeg pas een knauw van een tegenstander toen zijn schot al in het netje lag.

Na de openingstreffer kozen de gasten om in sluipermoordernaarstand te gaan. De Hagenezen loerden op de opbouw als een buizerd boven een veld vol muizen. Ieder weeffoutje in het Emmer positiespel werd meteen omgebatterijd tot tegenstoot. Emmen probeerde het breed, Emmen probeerde het lang, het vijandelijke doel bleef als een schim in de verte.

Het was aan het baken in eigen doel Unbehaun te danken dat het 0-1 bleef. De gasten waanden zich bij vlagen op de kermis. Driemaal prijsschieten voor een kwartje.

Na rust probeerde Menno van Dam in ieder geval weer wat leven in de eigen brouwerij te brengen. De invalbeurten van Tim Geypens en lokale helden Stan van Manen en Chiel Sunder zorgden inderdaad voor een zicht- en hoorbare opleving in het stadion en op het veld. Ze brachten zeker sturm und drang, maar ook de jonkies schoten Emmen niet op het scoreformulier. Dat lukte zelfs topschutter Romano Postema niet die zijn zeldzame momentjes wel kreeg, maar niet afmaakte. Het slotoffensief was even spannend als onsuccesvol.

Emmen tegen ADO was niet alleen een sportief gevecht tussen de lijnen, maar ook een strategisch steekspel tussen Van Dam en zijn voorganger Robin Peter. Beide zijn gek van het spelletje en zijn dagelijks uren zoet met het aanscherpen van de eigen voetbalvisie vol opperste pressing. Vrijdag bleek andermaal dat Peter daar het betere spelersmateriaal voor heeft.

Waar de oefenmeester vorig seizoen na een crisisperiode vertrok uit Drenthe, kreeg Van Dam de dit jaar meer krediet om uit een forse winterdip te klimmen. De eind dertiger uit Duitsland stevent ondertussen af op promotie bij een lastig te managen vereniging, terwijl de begin veertiger uit Friesland staat voor een schier onmogelijke inhaalrace richting nacompetitie.

Oude bekenden als Peter, Mulder, Vlak en Hawkins spelen volgend jaar op het hoogste niveau van Nederland. In Emmen blijft dat voorlopig een doelstelling op geduldig papier.