De gifbeker moet helemaal leeg voor FC Emmen. Dikke nederlaag in Waalwijk

Hij doet het er echt niet om, bezweert trainer Menno van Dam. Het zijn de omstandigheden die hem nopen zijn elftal steeds overhoop te halen. In het 2-2 gelijke spel thuis tegen RKC van begin november stonden slechts vier gelijke basisspelers als vrijdag aan de aftrap: Luca Unbehaun, Romano Postema, Gijs Bolk en Lukas Larsen. De Deense huurling kwam als enige speler in de selectie in alle 35 wedstrijden tot nog toe in actie.

Met het kwartet zijn tevens vier van Van Dam’s zeldzame steunpilaren benoemd in een ploeg dat net zo vaak van schone sokken als van vaste samenstelling lijkt te wisselen. Het is één van de mikpunten van spot van de criticasters van het huidige selectiebeleid. De competitie is klaar, en het beton voor een fatsoenlijk fundament lijkt nog steeds vloeibaar.

In Waalwijk kreeg Casper Staring een cruciale rol als het duizend-dingen-doekje van dienst. Nuttig in de opbouw, maar vooral ook dé teruggeschoven post in de laatste linie als de Waalwijkers op drift raakten.

Die bijstand bleek geen overbodige luxe. Vooral ook omdat de aanvallende vleugelverdedigers het vizier op aanvallen hadden staan en wel heel veel ruimte weggaven in hun rug. Zonder echt grote kans te creëren leken de Drenten het eerste speelkwartiertje de sterkere tegenstander nog aardig bij te kunnen benen.

Totdat RKC besloot het gaspedaal even in te drukken en als een wals het toch al zo broze zelfvertrouwen van de bezoekers te pletten. De boomlange blonde Brabander Tim van der Leij draaide eerst Bolk tureluurs en promoveerde daarna een strakke voorzet tot doelpunt. Zwollenaar Harrie Kuster kopieerde drie minuten later dat kunstje. Of ze nu met drie, vijf of tien stonden te verdedigen: FC Emmen stond erbij en keek erna.

In de tweede helft was het turen naar lichtpuntjes. De ijverige Chiel Sunder kreeg dikke kansen op een goal. Stan van Manen keerde terug na een lange blessure. Vooral de wissel van Tim Geypens, hoofdrolspeler in de Indonesische paspoortsoap, was symbolisch en persoonlijk van belang.

RKC trok zich daar verder weinig van aan. Veel extra energie hoefden ze niet te verspillen. Helemaal niet toen Bolk zich aan zijn tegenstander vergreep en de daaropvolgende vrije trap via het lijf van Alessandro Hojabrpour in het doel zeilde. In blessuretijd slalomde Ryan Fage nog maar eens door de zwakke defensie om de 4-0 in de verre hoek te knallen. Nog een nabrander van Van der Leij bracht de eindstand op 5-0. De dikste afstraffing in een toch al zo waardeloos seizoen.

Aan de andere kant was Postema geen treffer gegund in zijn jacht op de topscorerstitel, de enige ereprijs die dit seizoen naar Drenthe kan gaan. Een keer liet hij het net bollen, maar wel aan de verkeerde kant. De avond was reeds verloren.