Precies één dag hebben de 300 deelnemers aan de bromfietseditie van de Carbage Run het droog gehouden. Toen viel, ergens bij de Elbe, de regen met bakken uit de hemel.
,,Wij zitten nu in Itzehoe. We zagen hier een Famila, zo'n warenhuis waar ze misschien wel regenpakken verkopen. De jongens zitten namelijk met… eh… natte broeken.''
Aan de telefoon Rolf van Trigt uit Hoogezand, een van de vier leden van team No Fear 4 Beer. Deze tweede dag van de Carbage Run volgen we de Groningers met speciale aandacht, zoals we dat later deze week doen met de Kameeel'n uit Geesbrug en het team van Jarno de Jong uit het Friese Lippenhuizen.
Hello Kitty voor één keer scan
Af en toe bellen we met elkaar zodat we op de hoogte zijn van elkaars locatie. Dan hoeven we niet de hele dag 40 kilometer per uur te rijden en hebben we meer tijd om tegelijk te lunchen en te werken. Met Rolf hebben we afgesproken dat ze de opdrachten van vandaag – onlosmakelijk verbonden aan het wat bizarre karakter van de Carbage Run – zoveel mogelijk vlakbij de haven in Kiel uitvoeren. Want we willen graag met eigen ogen zien hoe de Duitsers reageren als er een volwassen man om een zwembandje van Hello Kitty vraagt.
Straks op de boot kunnen de deelnemers namelijk punten scoren als ze bij de jurytafel hun opwachting maken met een kapiteinspet en kinderzwembandjes. De andere opdracht is meer van de soort die je in de kroeg bedenkt als je al wat halve liters Erdinger achterover hebt geslagen: ga naar een tankstation en wees zo gastvrij om voor een Duitser te tanken en stop als de meter exact 40 euro en 45 cent aangeeft. Rolf van Trigt: ,,Dat vind ik echt te gênant om te doen.'' Grijnzend: ,, Dat laat ik wel aan de jongens over, die hebben de oorlog niet meegemaakt.''
Hello Kitty voor één keer dvhn
Eerder op de morgen, bij de start, had organisator en opdrachtenbedenker Bram Eigenraam dit erover gezegd: ,,We hebben dat van die 40,45 euro uitgeprobeerd tijdens de Deense Carbage Run van vorige maand. De Denen snappen daar niks van, die deden dat keurig. En de Duitsers voor wie ze tankten, lachten er bij als een boer met kiespijn. Toen dachten we: dat kunnen we Nederlanders ook wel laten doen.''
Over jaartallen gesproken: er rijdt ook een duo mee in de Carbage Run, van wie de achterkant van hun jassen bestaat uit de Duitse vlag. Op de een staat 19, op de ander 74. Het is dus niet alleen kommer en kwel. Voor de jonge lezers of de voetbalhaters: in 1974 speelde Oranje voor het eerst in een finale van het WK Voetbal. In Duitsland tegen de Duitsers. En die wonnen. Met 2-1.
Gisteravond, op de boot, is het wel goed gekomen. Met die pet en die bandjes. Want No Fear 4 Beer heeft ook Vincent van Trigt in de gelederen. En die is altijd wel in voor iets geks. En oh ja, in Nortorf ging de zon weer schijnen.
