Ultiem relaxen en ‘fine dining’ in het weiland bij Ludiek in Havelte

De zon schijnt uitbundig op de dag dat we aankomen bij Ludiek in Havelte. Dat treft, want we moeten nog lunchen. En aangezien de culinaire beleving grotendeels de aanleiding is voor ons bezoek, besluiten we dat dan ook meteen maar hier te doen.

De zon trekt ons naar een van de lekkere loungebankjes op het voorste deel van het terras. Een genot, maar niet voor al te lange tijd, want op deze prachtige dag wordt het na een tijdje toch wel erg heet in die volle zon. Geen probleem, er is een groot deel van het terras overdekt door een gezellig ogende open tent. Genoeg plek in de schaduw dus.

Onder die overkapping is het zó leuk ingericht, dat het soort buiten-huiskamer-vibe geeft. Met allerlei verschillende tafels, mooie festivallichtjes en andere gave lampen, trendy macramé hangers, rieten manden met planten, vloerkleden. Aan de rand van het houten terras zijn wat zithoekjes met banken rond gezellige vuurplaatsen.

Zoek je daar een plekje, dan kijk je zo het weiland in, waar de moestuin is, en waar nog meer leuke en gevarieerde zit- en loungeplekken zijn, van picknickbank tot ronde tafel en van Fatboy loungechairs tot hangmatten. Ultiem relaxen daar.

Maar wij nemen eerst plaats aan tafel, waar de lunch geserveerd wordt. Voor mij een gegrilde brioche met gerookte paling en wasabi, voor mijn reisgenoot een uitsmijter. Die laatste staat op de menukaart onder het kopje ‘ouderwets maar lekker’.

En dat is nu juist wat Ludiek typeert. Het valt ons direct op, maar we horen het even later ook van chef-eigenaar Thomas Alachouzos zelf. ,,We willen toegankelijk en laagdrempelig zijn, een warm gevoel uitstralen. Er komen hier allerlei soorten gasten. Ook veel voorbijgangers, wandelaars en fietsers. Die willen vaak gewoon vertrouwde gerechten op de kaart zien, zoals zo’n uitsmijter. Dus die hebben we dan ook. Maar wel op onze eigen, ludieke, wijze. Verrassend en smaakvol, op zuurdesembrood met oude kaas en bieslook.’’

Want eigenlijk is zo’n uitsmijter, hoe goed ie ook is, niet representatief voor de kookkunsten van Alachouzos. Geboren in Singapore en opgegroeid op het Griekse eiland Kalymnos leefde hij dicht bij de natuur en daar begon een liefde voor koken met pure ingrediënten. Hij leerde jagen en vissen van zijn vader en koken van zijn moeder en oma. In Nederland volgde hij een koksopleiding en werkte bij ‘fine dining’ restaurants, een slagerij en vershuis, en ontwikkelde zo zijn eigen kookstijl. Bij Ludiek weet hij daardoor een hoogstaande culinaire ervaring neer te zetten.

,,Maar wel ongedwongen. Je hoeft bij ons niet je zondagse pak aan als je komt dineren, dat vind ik niet meer van deze tijd. Ja, je kunt hier culinair genieten, maar wel in een huiselijke sfeer. Dat past bij ons.’’

En genieten, dat doen we dan ook. Als we na een wandeling in de prachtige omgeving van Havelte, waarbij we bij het Holtingerveld ‘deelfietsen’ ontdekken waarmee we ook nog een stuk op pad gaan, terugkeren bij Ludiek, staat ons na een verfrissende douche een subliem diner te wachten.

Vooraf weten we niet wat we geserveerd zullen krijgen, maar gang na gang is een smaaksensatie. Een culinaire wereldreis eigenlijk. ,,Ik durf wel te zeggen dat niet veel koks koken op mijn manier: met de basis in Frankrijk, gecombineerd met de rijke smaken van de Grieks-mediterrane keuken en van Azië.’’

Maar hé, hoe zit het dan met dat overnachten? Want daar gaat deze rubriek toch over? Zeker, maar eten en slapen gaan hier hand in hand. Het kleinschalige hotel (negen kamers) dat Thomas en zijn vrouw Renate runnen straalt in alles die klasse vermengd met huiselijkheid uit die het stel zo typeert.

Onze kamer, aan de achterkant, kijkt uit op de moestuin en we voelen ons instant relaxed als we binnenkomen in het vintage interieur. Dat is in elke kamer weer net even anders. Het Auping bed slaapt heerlijk en zorgt ervoor dat we de volgende ochtend uitgerust wakker worden. Klaar voor een aan tafel geserveerd ontbijtje, dat al net goed smaakt als alles de dag ervoor. Op Thomas’ eigen wijze.